حسینیه تهرانیها در خیابان آخوند خراسانی جایی است که پنجاهمعلول بههمراه یکی از نزدیکانشان برای نخستینبار به مشهد سفر کرده و به پابوس امامرضا (ع) آمدهاند.صدزیارت اولی دیگر نیز به این جمع اضافه خواهند شد.
موسی رئوفیان از نوزادی در آسایشگاه فیاضبخش بزرگ شده و از همانجا، به سکوی قهرمانی مسابقات بوچیای جهان رسیده است.
محسن جواهریپور در عملیات والفجر یک ترکش میخورد و قطع نخاع میشود، با اینحال او یک ورزشکار حرفهای است که در رشته تیر و کمان عنوان قهرمان مسابقات کشوری را یدک میکشد.
محمود میلی یکی از افتخارآفرینان ورزش کشور که برای اولین بار نام ایران را در مسابقات پارالمپیک آلمان و آتن مطرح کرد. او در محله حاشیهای سیسآباد زندگی میکند و تا حالا ۱۴ بار مسیر مشهد به قم را رکاب زده است.
غلامحسین رضایی استاد وقتی نوجوان بود در یک مراسم عروسی کشتی میگیرد که باعث شکسته شدن دستش میشود، اما نه یک شکستگی معمولی، این آسیب باعث قطع شدن دستش میشود و از آن روز رو میآورد به کوهنوردی.
ماهانا جامی بانوی ورزشکاری است که در دو رشته وزنهبرداری و پلهنوردی افتخاراتی را کسب کرده است. وی تنها بانوی معلول کشور است که موفق شده ۳۰۱۱ پله برج میلاد را با دست بالا برود.
احمد خوشنیت هنوز همان آدمی است که طاقت یکجانشستن ندارد. ورزش میکند، شعر مینویسد، کتاب چاپ میکند و برای آینده برنامه دارد؛ فقط اینبار آرامتر از گذشته حرف میزند. انگار در این چند سال با خودش و دنیا به صلح رسیده است.
عباس رئیسیانزاده قهرمان و دارنده مدال طلای جهانی نابینایان در رشته وزنهبردای میگوید: سال ۶۱ مثل حالا حمام سونا و امکانات نبود یا اگر هم بود ما بیبهره بودیم. این بود که برای وزن کم کردن مرتب زیر دوش آب داغ میرفتم.
غلامرضا نامی، تنها مشهدی ملیپوش در رشته بسکتبال با ویلچر، ۱۲ سال است که کاپیتان تیم ملی است. او ۳۶ سال دارد و مدت ۱۷ سال است که ورزش بسکتبال را به خاطر هیجان و تحرکش در آسایشگاه معلولین فیاضبخش آغاز کرده است.
سارا گلمکانی کسی است که با وجود بیماری استخوان شیشهایاش مقام اول کشوری و مقامات استانی و کشوری دیگری را نیز در رشته پینگپنگ آورده است.
علیرضا همت آبادی که یک بار به عنوان ورزشکار و بار دیگر به عنوان قاری افتخار دیدار با امام خامنهای را داشت درحالیکه برای سومین بار اسفند سال گذشته به دیدار با رهبری دعوت شده بود از حسرتی میگوید که برای همیشه در دلش ماند.
حمید کیانیان برادر بازیگر محبوب کشورمان، رضا کیانیان با آموزش تئاتر به معلولان، آنها را در مسیر پیشرفت و شکوفایی حمایت و ضمن اشتغال برای آنها تئاتردرمانی میکند.
جعفر سلیمی ۲۸ سالی است سرمربی تیم فوتبال امید گلشهر است و تمام این مدت با وجود معلولیت از تلاش دست برنمیدارد و قهرمانیهای زیادی را برای تیمش رقم زده است. او ۱۴ بار بر سکوی قهرمانی با عصا ایستاد.
محمدحسین جعفری با وجود معلولیت طراح و آفریننده آثار مینیاتوری و حجیمسازی بر روی چوب است. میگوید: «نخستین چیزهایی که میآموزم نقاشی و طراحی است.» معصومه نظری، همسر محمدحسین نیز هنرمند است، فعال در حوزه موسیقی و نقاشی.
غدیر رضایی یکی از پیشکسوتان و ورزشکاران نام آور مشهدی است که در رشتههای دوچرخهسواری، دو و میدانی، وزنهبرداری، بسکتبال و... فعالیت کرده است. او یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدّس است.
جواد بهاری، ساکن محله احمدآباد در دوران نوجوانی بر اثر بیماری دو چشم خود را از دست داد، اما این موضوع او را نه تنها ناامید نکرد بلکه او را به روشندلی شاعر تبدیل کرد.
علی مداح شورجه، ساکن محله کلاهدوز است که کارت موقت گردشگری و ایرانگردی دارد. او با وجود معلولیت شدید تاکنون با دوچرخه خود به کشورهای ترکیه، سوریه و کربلا سفر کرده است و این راه را ادامه خواهد داد.
امیرسجاد یوسفیزاده اولین شناگر جوانی است که از استان خراسان رضوی لباس تیمملی شنا را به تن کرده. او دچار ضایعه نخاعی مادرزادی است با این وجود به مقام قهرمانی کشور و مدال طلا مسابقات جوانان جهان رسیده است.
محمدرضا محمدی میگوید:با اینکه راننده خودرو مقصر شناخته شد و او را محکوم کردند، به خاطر خدا گذشت کردم و او را بخشیدم. محمدرضا حالا کارگاه کوچکی در گلشهر دارد و با درآمد حاصل از آن امرار معاش میکند.
خیلیها تا به حال سراغ مصطفی شریعتی، نقاش برجستهای که به دلیل معلولیت جسمیاش، با پا نقاشی میکشد، رفتهاند. خیلیها از این هنرمندیاش تعجب کردهاند و برخی با چشمان از حدقه درآمده به نقاشیهایش چشم دوختهاند.