هادی این طرح را بهصورت آزمایشی روی نوع دیگری از ماهیهای زینتی در دیگر سالنهای تکثیر خود با موفقیت اجرا کرده و حالا درنظر دارد با جلب حمایت نهادها، این طرح را گستردهتر اجرایی کند تا بتواند به تکثیر این نوع ماهی تا مرز ۵۰ هزار در سال برسد.
شاید بارها برای علی مُرگانی که بیماری cp یا همان فلج مغزی کنترل حرکتیاش را مختل کرده، نزدیک میدان شریعتی در محله احمدآباد در حالی که کاغذهای تبلیغاتی مغازهها را به دست مردم میدهد، دیدهاید.
ناهید پورعباس میگوید: با امکانات موجود، هر توانیاب حداکثر ماهی یک بار نوبتش میشود. برخی از زائرانمان ماهها و حتی برخی دو سال است که رنگ حرم را ندیدهاند و بهشدت دلتنگ هستند.
اعضای این مجموعه با همراهی بنیاد عماد لحظات شادی را سپری کردند. برپایی این مراسم کمک کرد تا اعضای مجموعه الهیه، لحظات خوبی را سپری کنند و برای دقایقی از رنجها و سختیهایی که دارند، فاصله بگیرند.
لیلا محمدزاده میگوید: دلخوشی ما این است که بهعنوان مثال ببینیم دانشآموزی که ابتدای سال سلام نمیکرد یا به مهمانی نمیرفت، حالا دارد با دیگران ارتباط برقرار میکند. شاید یکی از دستاوردهای بزرگ ما همین حمایتهای روحی و روانیمان باشد.
حمید صداقت روزهای ناامیدی روی تخت بیمارستان تا رسیدن به اردوی تیم ملی بسکتبال با ویلچر و کسب مقام سوم مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه را تجربه کرده است. او میخواست به تیم ملی راه یابد؛ اما چرخ روزگار روی چرخهای ویلچر نشاندش و اکنون بازیکن تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه شهیدفیاضبخش در لیگ برتر است.
محسن غلامی از هفتسالگی قدم در مدرسه نابینایان «امید» میگذارد و درسش را با امید آغاز میکند؛ معدل او هیچگاه از ۱۸ کمتر نشده است.
رضا اسدی معتقد است: شفا همیشه در جسم نیست. گاه شفا در پذیرش است، گاه در قدرت عمل است و گاه در آگاهی. شاید معلولیت من حکمت خدا بود تا من خودم را قویتر کنم.
لیلا حقیقی ساکن محله لادن و مربی توانیابان است. او در رشتههای هنری مانند خط و نقاشی و معرقکاری به معلولان آموزش میدهد.
مادر وقتی فهمید تنها پسر و دو دخترش مشکل شنوایی دارند، اگرچه دنیا روی سرش آوار شد، فرش زیر پا و خودروشان را فروخت تا بچههایش بهجز معلولیت، هیچ محدودیت دیگری را حس نکنند.
ناصر معتمدی که از قدیمیترین و باسابقهترین معلمان آسایشگاه فیاضبخش است به خاطر تدریس به این بچهها، از خیر تحصیل در هند گذشت.
در مرکز توانبخشی «ارم» در محله الهیه ۲۵۰ دختری زندگی میکنند که کوچکترینشان ۷سال دارد و بزرگترینشان همسن مادربزرگها است.
سیدمهدی ابراهیمزاده فیزیوتراپیستی است که خودش در هنگام تولد به بیماری فلج مغزی (CP) البته از نوع خفیف آن مبتلا شده و به همین خاطر این رشته را برای تحصیل انتخاب کرده و اطلاعاتش را افزایش داده است.
غلامرضا زاهدی و صدیقه همدانی هر دو معلول هستند و برای گذران زندگی خیاطی می کنند، اما با شدت گرفتن معلولیت آنها خیاطی هم دیگر کفاف دخل و خرجشان را نمیدهد.
یحیی توکلی در حادثهای قطع نخاع شد و توان رفتن را از داد، اما زندگی را رها نکرد، او حالا سه کتاب در زمینه کامپیوتر نوشته و در مجتمع توانیابان مشهد، میکس و فتوشاپ تدریس میکند.
«مرکز نگهداری معلولان ذهنی دختر بالای ۱۴ سال پردیس» تنها مرکز ایزوله شدید دختران معلول است، دراین مرکز بچهها هوشبهر بین ۵ تا ۲۵ دارند و وابسته به تخت هستند و قادر به انجام کارهای شخصی خود نیستند.
دوسهماهی میشود که کلبه امید در محله تربیت افتتاح شده است و دوازدهتوانیاب در آن مشغول به کارند. حدود هزار گلدان گل و گیاه و سبزه در اینجا قرار دارد که همه آنها را توانیابان کاشتهاند.
محققان دانشگاه خیام مشهد با شبیهسازی حرکت پای قورباغه، روباتی برای بازتوانی مغز بیماران دچار سکته، پارکینسون و اوتیسم عرضه کردند.
۲۵ سال پیش «مجتمع آموزشی نیکوکاران توانیابان شریف» راه اندازی شد که درآن بیش از پنج هزار نفر از توانیابان شهرمان سامان گرفته و زندگی میکنند.
آخرین مشتریای که محسن خلیلپور داشته همین هفته پیش بوده که دو کلید برایش ساخته و ۵۰ هزار تومان، همه درآمد این هفتهاش بوده است، اما بازهم خدا را شاکر است که هنری دارد و رزقی حلال!