استاد کریم محمدیان، پدر کشتی خراسان و یکی از پایههای کشتی ایران در دهههای ۴۰ و ۵۰، پهلوانان بنام بسیاری نظیر مرحوم شورورزی، وفادار، سخدری، بهادری، توکل، معرب، گلمکانی، خادم و وحدت را تربیت کرد.
ابراهیم حشمی گژوان؛ مردی که شصتوچهار زمستان را پشت سر گذاشته و از کودکی با چوخه قد کشیده است. او از روزهایی میگوید که با سن کم، دل به گود میزد و از جمعههایی که هزاران نفر در گودچوخه دروی جمع میشدند تا مرام پهلوانی را تماشا کنند.
محمدمعین سروریمقدم برخلاف خیلی ازپسربچهها که دنبال فوتبال هستند، رشته ورزشیای را انتخاب کرده که هرکسی وارد آن نمیشود. او کشتیگیر است و امسال توانسته است در مسابقات استانی مقام سوم را به دست بیاورد.
میرفخرایی میگفت: توسط برادران دلاور به بوکس کشانده شدم و با کمک حسن دلاور دستکش به دست کردم و در باشگاه طاهر نزد استاد علی یزدزاد بوکس را فراگرفتم. سال۱۳۴۷ برای شرکت در مسابقات بوکس قهرمانی کشور از شیراز به مسابقات رفتم.
محمدرضا شکری یکی از مربیان باتجربه کشتی است که ۳۰ سال در این رشته مشغول فعالیت بوده است. او سه سال در مسابقات کشوری هلالاحمر مقام برتر را کسب کرده است.
ماجرا به روز جمعهای برمیگردد که پهلوانحسن روی دور برد بود تا لحظهای که تصمیم گرفت اخلاق پهلوانی را در میان گود به نمایش بگذارد و همه را مجذوب مرامش کند.
کلانتر سالها کشتیگیر اول محله سیسآباد بوده. از همان روزها که گودهای کشتی در هر محله دایر بود، با رقبایش سرشاخ میشد و بیشتر وقتها هم اول از گود بیرون میآمد. میگوید اندازه یک گله بره و قوچ، جایزه آن پهلوانیها بود.