حسین علی قلیزاده معلم محله دروی میگوید: در روستا که خدمت میکردم تعداد دانشآموزان کم بود و از درآمد شخصیام میتوانستم نیازهایشان را برطرف کنم، اما با منتقل شدن به مشهد، کمکرسانی به دانشآموزان را با کمک عدهای خیر ادامه دادم.
محله
دروی
محله دروی امروزی که پس از انقلاب به مشهد پیوسته است، یادگار مزرعه درآبد است. از این مزرعه در وقفنامه میرزا ابراهیم رضوی در اوایل قرن دوازدهم و وقفنامه خزانهدارها در اواخر دوره قاجار نام برده شده است. مردم محلی نام محلهشان را کوی دروی یا دروی جوفروش هم میخوانند. جوفروش نیز مزرعهای قدیمی در همین حوالی بوده است.
این روزها بیشتر از غذا، درس و مشق روی میزهای رستوران حسین بیابانی جریان دارد. او میگوید وقتی متوجه تعطیلی مدارس شده، تصمیم گرفته فضای کارش را دراختیار بچهها بگذارد.
اعضای خیریه حضرت زهرا (س) حدود یکسال پیش درکنار توزیع بستههای معیشتی تصمیم گرفتند برای مددجویان از مشاوران جهادی که در زمینه حقوق و خانواده تخصص دارند، استفاده کنند. حالا خدمات مشاوره آنها از خیریه فراتر رفته است.
ابراهیم حشمی گژوان؛ مردی که شصتوچهار زمستان را پشت سر گذاشته و از کودکی با چوخه قد کشیده است. او از روزهایی میگوید که با سن کم، دل به گود میزد و از جمعههایی که هزاران نفر در گودچوخه دروی جمع میشدند تا مرام پهلوانی را تماشا کنند.
احمد رضایی برای کسانی که به اشتباه فکر میکنند نیکوکاربودن، جیب پرپول میخواهد و خاطری آسوده از تنگناهای اقتصادی، میگوید: غرفهام اجارهای است و خانهای دارم هشتادمتری در محله دروی که خودم و زن و بچههایم زندگی میکنیم.
همسایههای کوچه «چهاردهمعصوم۳۱» آنقدر همراه و خونگرم بودند که جای تمام نداشتهها را پر میکردند و کمبودها، کسی را آزار نمیداد. انبوه ساختوسازها در راه و رسم این همسایههای خوشنام تغییری ایجاد نکرده است.
زمین حسینیه دلسوختگان شاهزاده علیاکبر را که ۳۰۰ متری میشود خانواده موسوی، وقف کرده و در ساخت آن همه اعضای هیئت و نیز اهالی محل کمک کردند.
حمیدرضا حافظشجری در ۱۱ سالگی دیپلم افتخار «مقام اول بازیگری مرد» را در بیستوسومین جشنواره تئاتر استان به دست آورد، همان موقعی که در دبستان منظورالمهدی محله دروی درس میخوانده است.
خانواده مشهدی، ریشهای نزدیک به ۱۰۰ سال در کوچه رسالت ۵۵/۹ محله دروی دارند؛ سابقهای آنقدر طولانی که کوچه محل زندگیشان را هم به نام «کوچه مشهدیها» مشهور کرده است.
مرتضی مخیر ۱۶ سال دارد؛ اما در کلاس دوم راهنمایی درس میخواند! او مثل خیلی از بچهها در این سن و سال، نمیتواند از مادرش جدا شود و همین موضوع او را چندسال از مدرسه دور کرد.
تکتم وظیفهدان خوشنویسی است که برای خلق آثارش چله مینشیند، بزرگ شده محله دروی است و همسرش مکانیکی دارد که اتفاقا بزرگترین مشوق تکتم در هنرش است.
مجید ثابتحسنپور مربی فوتبال، فوتسال و والیبال در حاشیه شهر است. تیمهایش در هر سه رشته ورزشی در مشهد درخشیدهاند اما میگوید که ادعایی در ورزش ندارد و اخلاق برایش از همه چیز مهمتر است.
جعفر وظیفه که از سال۱۳۹۱ در لباس آتشنشانی در خیابانهای پرحادثه مشهد حضور دارد، درکنار این شغل پرخطر، به دنیای آرام، اما پرشور چوب پناه برده است. چوبهایی که روزی برایش بیارزش بودند حالا در دستانش به آثار هنری تبدیل میشوند.
حدود ۲۵سال قبل، زمینی ۳۵۰۰ متری را که امروز مرکز همودیالیز و درمانگاه در آن بنا شده است، مرحوم طبسی که فردی نیکوکار بودند، برای ساخت درمانگاه خیریه سیدالشهدا (ع) دراختیار هیئت موسس قرار داد.
طلاق در پی ازدواجی ناموفق، جوان ورزشکار محله را به دام اعتیاد میاندازد ولی قرار نیست او هم مسیر خیلی از جوانهای معتاد بیاراده را برود... او غیرت دارد و پشتکار
خیریه حضرت زهرا (س) سال۱۳۹۰ در این کوچه احداث شد و پانصدخانواده و حدود ۲هزار نیازمند تحت پوشش آن قرار دارد. تهیه جهیزیه، ویزیت رایگان بیماران از خدمات ارائهشده این خیریه به نیازمندان است.
ماجرای آشنایی محبوبه برجی با گروه «دوام ثامن»و آموزشهای زندگیبخش آن به پنجسال پیش برمیگردد.
گزارشی تاریخی و مستند درباره پیشینه ۱۰۸ ساله یکی از محلات محروم مشهد که برای اولینبار اطلاعاتش منتشر میشود.
مربی فوتبال محله دروی برای استعدادهای ورزشی مناطق کمبرخوردار سرمایهگذاری میکند.
محله دروی یادگار مزرعه درآبد است. از این مزرعه در وقفنامه میرزا ابراهیم رضوی در اوایل قرن دوازدهم و همچنین وقفنامه خزانهدارها (آمنه جواهری) در اواخر دوره قاجار نام برده شده است.