![](/files/fa/news/1400/3/10/941_670.jpg)
تعدادی از بانوان خونگرم و بااراده محله ایثارگران سیسالی میشود در کار خیر و کمک به خانوادههای نیازمند، یار و یاور هم هستند، اما کمکهایشان در این سالها نظم و ترتیب خاصی نداشته است. هربار در جلسات قرآن خانگی متوجه میشدند گره در کار کسی افتاده است، با کمک هم درپی رفع مشکل برمیآمدند.
حالا همین بانوان سهسالی میشود که در مسجد حضرت ابوالفضل (ع) این محله، خیریه خواهران مسجد را برپا کرده و به کارها سروسامان دادهاند. آنها هرچندوقت یکبار به ۲۵خانواده تحت پوشش خیریه کمک میکنند. همچنین تهیه جهیزیه، سیسمونی و کمک به بیماران از دیگر خدمات آنهاست.
فاطمه مجرایی فرمانده پایگاه بسیج خواهران بعثت در مسجد حضرت ابوالفضل (ع) است. او از ساکنان قدیمی اینجاست و ۲۳سالی میشود که در محله ایثارگران سکونت دارد، اما سه سال اخیر فرمانده پایگاه بسیج شده است و بانوان محله را دور هم جمع کرده تا کارهای خیر نظم بیشتری بگیرد. اتاق کوچکی در قسمت خواهران مسجد حضرت ابوالفضل (ع) حالا پایگاه فعالیتهای آنهاست.
فاطمهخانم میگوید: همیشه دغدغه کمک به نیازمندان را داشتم و میدیدم چطور خانمهای محله با کمکی هرچند کوچک میخواهند همسایه و هممحلیشان مشکلی نداشته باشد؛ اما هیچوقت این کار خیر، نظم و ترتیبی نداشت و بعضی وقتها شرایط خانوادههای نیازمند وخیم میشد. مسئولیت پایگاه بسیج را که برعهده گرفتم، اولین کارم دعوت از بانوان قدیمی و فعال محله برای کمک به نیازمندان بود. آنها هم آمدند و خیریه مسجد پا گرفت.
۹بانوی محله با دعوت فرمانده پایگاه بسیج خواهران مسجد بهصورت جهادی پای کار آمدند. چهار نفر از خواهران به همراه فرمانده، امروز در مسجد حضور دارند و بسته معیشتی خانوادههای تحتپوشش را آماده میکنند.
فاطمهخانم میگوید: ۲۵خانواده تحت پوشش این خیریه هستند. این خانوادهها یا سرپرست ندارند یا بدسرپرست هستند و همه کارها برعهده خانم خانه است. اکثر خانمها هم توانایی کار ندارند و تنها انجام کارهای خانگی مثل بستهبندی از آنها بر میآید که درآمد چندانی ندارد. با اینکه تحت پوشش کمیته امداد امامخمینی (ره) هستند، از پس هزینههای زندگی برنمیآیند. ۱۰خانواده اول تحت پوشش خیریه مسجد، ماهیانه کمک نقدی و بسته معیشتی دریافت میکنند.
پانزدهخانواده بعدی هم هردو یا سه ماه از این کمکها استفاده میکنند. بعضی از این خانوادهها نیاز به کمکهزینه درمان و کمکهزینه تحصیل فرزندان دارند. بعضی وقتها پیش آمده است که برای تعمیر خانه یا لوازم منزل به کمک نیاز داشتهاند و همسر همین خانمهای خیر محله برای تعمیر خانه و وسایل به کمک خیریه آمدهاند.
در اینجا چهار صندوق برای کمک دارند. فاطمهخانم میگوید: صندوق حق معلوم برای خیرانی درنظر گرفته شده است که هرماه، هر هفته یا هرروز میتوانند مبلغ موردنظر خودشان را به این صندوق بدهند و وقتی موردی مثل تهیه جهیزیه پیش میآید، از آن استفاده میکنیم.
پول صندوق قرضالحسنه هم بهصورت وام دراختیار خانوادههای نیازمند قرار میگیرد. اعضایی هم که صندوق ایتام را انتخاب کردند، کودکان یتیم را تحت پوشش دارند و هر ماه مبلغ موردنظر را به این صندوق میریزند تا برای کودکان هزینه شود. پولهای دریافتی رد مظالم هم طبق روایات برای خانوادههایی استفاده میشود که مؤمن و فقیر باشند و توانایی کار هم نداشته باشند. همبستگی ساکنان محله باعث شده است در راهاندازی خیریه مصممتر باشند.
همبستگی ساکنان محله باعث شده است در راهاندازی خیریه مصممتر باشند
اقدس خاکساری بانوی پنجاهوششساله محله، خیلی وقتها با دوخت لباس به خیریه مسجد کمک کرده است. او میگوید: به قول قدیمیترها کار خیر توشه آخرت ماست. خیاطی تنها هنری است که میتوانم با آن به خیریه مسجد یاری برسانم و در این زمینه هرکاری از دستم برآید، انجام میدهم.
صغری جعفری پنجاهساله بانوی دیگری است که روبالشیهای تمیز و اتوشده را روی میز اتاق خیریه میگذارد. چندپارچه چادری را هم تازه برش زده است و میخواهد برای جهیزیه عروس آماده کند. او هم خیاط است و ازاینطریق هرکاری از دستش بربیاید انجام میدهد. میگوید: هرسال هم سهچهار دست جهیزیه برای عروس آماده میکنیم که معمولا شامل لوازم آشپزخانه و اتاق خواب است. دوخت روتختی و بالشها و لباس را من و اقدسخانم به عهده داریم.
از راست به چپ: معصومه صدیقی، صغری جعفری، فاطمه مجرایی، اقدس خاکساری و معصومه جعفری
دفتر خانوادههای تحت پوشش را در دست دارد و تازه خانوادهای را در محله پیدا کرده است که مشکلات بسیاری دارد. معصومه صدیقی چهلساله، یکی دیگر از بانوان پای ثابت کار خیریه است. خیلی از خانوادهها را به او معرفی کردهاند و او هم برای شناسایی به خانه آنها رفته است. مشخصاتشان را در دفتر خیریه پر میکند تا برحسب طبقهبندی به آنها کمک شود.
او میگوید: کارهای خیریه حالا نظم خوبی گرفته و سر موقع انجام میشود؛ مثلا سیسمونی و جهیزیه فقط برای این محله نیست و اگر کسی از روستاهای اطراف مشهد یا سایر محلات نیاز به کمک داشته باشد، به معرف اطمینان کرده و هر آنچه از دستمان بربیاید، آماده میکنیم.
معصومه جعفری ۵۷سال دارد و بانوی دیگری است که به کمک بیماران آمده است. او با دیدن بیمارانی که از پس تأمین هزینههای دارو برنمیآمدند، تصمیم گرفت داروهای اضافی خانهها را جمع کند، به درمانگاه سلامت محله تحویل دهد تا به دست بیماران نیازمند برسد.
او میگوید: خیلی از ما بعداز بهبود، داروهای مورد نیازمان را کامل مصرف نمیکنیم و در خانه میماند. این موضوع را با خانمهای خیریه مطرح کردم و قرار شد مسئول جمعآوری داروها شوم و آن را ازطریق درمانگاه و داروخانهها به دست بیماران نیازمند برسانیم.
این خانمها فروشگاه اقتصاد مقاومتی هم دارند. تعدادی از خانمهای سرپرست خانوار همینجا محصولات تولیدیشان را به فروش میرسانند و هزینههای زندگی را تأمین میکنند. میزی هم برای مهربانی در اینجا گذاشتهاند. نمازگزارانی که به مسجد میآیند، گاهی روی این میز، مواد خوراکی یا لباس و لوازم منزل میگذارند تا برحسب نیاز از آنها استفاده شود.
این بانوان خیّر محله ایثارگران میخواهند یاریگر خانوادههایی باشند که این روزها بهدلیل مشکلات اقتصادی از پس هزینههای زندگی برنمیآیند و امیدوارند خیران بیشتری به جمعشان اضافه شوند.
* این گزارش شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۳ در شماره ۵۶۵ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.