مسجد عماریاسر «دوباره زندگی» را به بانوان آموزش میدهد 
قاسم صنعوی؛ تا به حال بیشتر از ۱۱۰ کتاب ترجمه کرده است 
کانون دانشجویی «حس هفتم» با بیسوادی مبارزه میکند
کانون دانشجویی «حس هفتم» با هدف مبارزه با فقر فرهنگی و بیسوادی در مناطق روستایی و کم برخوردار مشهد در دانشگاه فردوسی تاسیس شده است.
دانشجوی سال سوم در رشته مهندسی کشاورزی دانشگاه فردوسی است. به انجام فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی علاقهمند بوده و بهواسطه همین ویژگی است که از دانشجویان فعال فرهنگی دانشگاه محسوب میشود.
محدثه کریمی که با ورودش به دانشگاه بهعضویت کانون «حس هفتم» درآمده، در دو سال قبل، یکی از اعضای فعال این کانون بوده و سمت دبیر بروندانشگاهی را نیز در این گروه برعهده داشته است.
او از ابتدای امسال با رأیگیری اعضای کانون بهعنوان «مسئول» انتخاب شده و در ادامه گامهای فرهنگی سالهای قبل، توانسته با کمک دیگر دانشجویان، اقدامات ارزندهای را بهصورت خودجوش به سرانجام برساند. او که عضو انجمن علمی دانشکده کشاورزی، گرایش مهندسی خاک نیز هست، به گفته خودش تمرکز و وقتش را صرف فعالیت در کانون حسهفتم کرده است.
علاوهبراین محدثه در هنر عکاسی نیز مهارت دارد و پوشش تصویری تمام برنامههای کانونهای فرهنگی و هنری دانشگاه فردوسی برعهده اوست. گفتگوی شهرآرامحله با این دانشجوی فعال فرهنگی، ساکن محله استادیوسفی بهمناسبت روز دانشجو و با محوریت معرفی کانون «حسهفتم» انجام گرفت.
طرح «تدریس تابستان» در مدارس حاشیه شهر
کانون دانشجویی «حس هفتم» ۱۲سال است که در مجتمع کانونهای فرهنگی و هنری دانشگاه فردوسی مشهد تاسیس شده است. این کانون و کانون دانشجویان دانشکده علومپزشکی، تنها کانونهای خیریه دانشجویی در دانشگاه فردوسی هستند.
یکی از اهداف مهم تشکیل کانون «حس هفتم»، مبارزه با فقر فرهنگی است. با همین هدف بوده که تاکنون دانشجویان بسیاری با همت و توان خود در این راه قدمبرداشته و حرکتهای ارزندهای انجام دادهاند.
این اقدامات که در مناطق کمبرخوردار و برای اقشار آسیبپذیر انجام شده است، حرکتهای خودجوش و انساندوستانهای بوده که از حس مسئولیت عدهای جوان دانشجو برخاسته است؛ احساس مسئولیتی که هر انسان باید به همنوع خود داشته باشد تا امکانات مادی و معنوی، بهصورت همسان دراختیار همه افراد جامعه قرارگیرد. این تلاشی است که از یک دهه گذشته بین دانشجویان دانشگاه فردوسی در کانون «حس هفتم» آغاز شده و تا امروز تداوم داشته است.
محدثه کریمی، مسئول فعلی کانون دراینباره میگوید: «یکی از بزرگترین طرحهای کانون، طرح تدریس تابستان است که در یک دهه گذشته در مدارس حاشیه شهر اجرا شده و هدف از برگزاری این برنامه، مبارزهبا فقر فرهنگی ناشی از فقر اقتصادی است.»
او ادامه میدهد: «ما در فصل تابستان، یک مدرسه پسرانه و یک مدرسه دخترانه را انتخاب و برای آنان برنامههای آموزشی و تفریحی برگزار میکنیم، این پروسه به مدت چهارسال برای مدارس انتخابشده، اجرا میشود و بعداز آن، سراغ مدارس دیگر در بقیه محلات کمبرخوردار میرویم. گروه سنی انتخابی نیز برای دانشآموزان پایه سوم تا هشتم است.»
برنامه آموزشی از شنبه تا چهارشنبه و از صبح تا ظهر برگزار میشود که شامل کلاسهای ریاضی، زبان، خلاقیت، ورزش و هنر میشود. بردن دانشآموزان در روزهای پنجشنبه به اردو و گردش نیز جزو برنامههای تفریحی این کانون است.
مدارس محله مهدیآباد، واقعدر منطقه۵ شهرداری، آموزشگاههایی بودند که در تابستان ۹۴ برای این طرح انتخاب شدند. کریمی، یکی از ویژگیهای امسال این طرح را تعداد زیاد دانشآموزان میداند و میگوید: «۱۵۰دانشآموز دختر و ۱۰۰دانشآموز پسر در این طرح شرکت کردند و استقبال بیشتر از سالهای قبل بود.»
۷۰ نفر، عضو فعال
۲۰۰نفر درمجموع عضو کانون حس هفتم هستند و دراینمیان، ۷۰ نفر آنان، فعالان گروه بهشمار میروند که در طرح تدریس تابستان شرکت میکنند. آنان بدون هیچ چشمداشتی و فقط با انگیزههای معنوی به تدریس و خدمتکردن به بچههای مناطق کمبرخوردار میپردازند. این ۷۰نفر مسئولیتهای آموزشی، فرهنگی و اداری را در این طرح برعهده میگیرند.
در فصل تابستان، یک مدرسه پسرانه و یک مدرسه دخترانه را انتخاب و برای آنان برنامههای آموزشی برگزار میکنیم
توکلی درباره تشکیلات این کانون خیریه میگوید: «هسته اصلی کانون را شورا تشکیل میدهد که اعضای آن هفتنفر بوده و شامل مسئول کانون، مسئول کارگروه درون دانشگاهی، مسئول کارگروه بروندانشگاهی، مسئول کارگروه درونگروهی، مسئول کارگروه ثبت مستند، مسئول کارگروه نشریه و سایت و مسئول مالی میشود.»
طرح تدریس تابستان، با برنامه افتتاحیه و اختتامیه همراه است
اجرای طرح تدریس تابستان در مدارس حاشیهشهر با دو برنامه افتتاحیه و اختتامیه همراه است. توکلی درباره برنامه افتتاحیه تابستان امسال که در مدارس مهدی آباد برگزار شده است، میگوید: «شروع کار ما با آغاز ماه رمضان، مصادف بود؛ به همیندلیل برای آشنایی بچهها با گروهمان، یک روز به محله مهدیآباد رفتیم و ۳۰۰فیش افطاری را بین کودکان آن محله تقسیم کردیم.
برنامه افطار در مدرسه پسرانه برگزار شد و کسانی که آمدند از مدارس مختلف محله بودند. آنجا خودمان را به بچهها معرفی کردیم و بعد، از میان همین افراد برای ثبتنام آمدند و بهاینترتیب، کلاسهای تابستانی را در یک مدرسه پسرانه و یک مدرسه دخترانه برگزار کردیم.
در طول ترم تابستان و در دهه کرامت نیز جشنی را در مسجد محله برای آشنایی و انس دانشآموزان با مسجد برگزار و برنامه نقاشی طوماری هم در همین دهه اجرا شد.»
برنامه اختتامیه این طرح نیز در دانشگاه فردوسی برگزار و دانشآموزان به این مکان دعوتشده و بسته لوازمالتحریر بهعنوان هدیه برای شروع سال تحصیلی دریافت کردهاند.
توکلی با بیان این موضوع که گروه دانشجویان شرکتکننده در این طرح، با علاقه و انگیزه درونی، برای برنامهها وقت و انرژی میگذارند، میگوید: «درست است که دانشجویان از نظر مادی، چیزی دریافت نمیکنند، اما نمیتوان گفت آنها دریافتکننده نیستند؛ بلکه حسی معنوی که از کنار کودکانبودن به دانشجویان دست میدهد، قابل مقایسه با مادیات نیست.
ما البته نکتهای را نیز در شیوه کاری خود رعایت میکنیم؛ اینکه مدرسان ما از نظر عاطفی به دانشآموزان زیاد نزدیک نشوند تا مبادا با اتمام طرح تابستانه و جداشدن دانشآموزان از مدرسان، آنها از نظر عاطفی ضربه بخورند.»
کتاب مهر، طرحی صاحب پیشینه
بازدید از بهزیستی و خانه سالمندان از دیگر برنامههای کانون حس هفتم است که در طول سال برگزار میشود. توکلی درباره دیگر برنامههای کانون میگوید: «از سال۸۵، برگزاری جشن تولد برای کودکان بیسرپرست نیز جزو برنامهها قرار گرفته است که در سالن آمفیتئاتر دانشگاه و معمولا مصادف با شب یلدا برگزار میشود.
در این برنامه، تمام برنامههای یک جشن تولد مثل فوتکردن شمع، برش کیک را برای بچهها اجرا میکنیم؛ همچنین به آنها لباس گرم هدیه میدهیم.»
طرح «کتاب مهر» یکی از برنامههای قدیمی این کانون است که باز هم با نیت و هدف کمک به دانش آموزان محروم انجام میشود؛ «در این طرح، با فراخوانی که در سطح دانشگاه انجام میدهیم، دانشجویان را دعوت به اهدای کتابهای کنکور میکنیم.
بعداز جمعآوری کتابها، بخشی از آنها را که بهروز هستند، به کتابخانههای محلات کمبرخوردار اهدا میکنیم و بخشی از کتابها را که قابل استفاده نیستند، میفروشیم و با پولش کتابهای جدید تهیه میکنیم.»
امسال در این طرح که با شروع ماه مهر آغاز شده، ۸ هزار کتاب جمعآوری شده و درحالحاضر بستهبندی این کتابها انجام میشود تا برای تجهیز کتابخانههای حاشیه شهر ارسال شود؛ ضمن اینکه قرار است امسال بخشی از این کتابها به یکی از روستاها در استان خراسان جنوبی نیز فرستاده شود.
جامههای مهربان در حمایت از کودکان
هرساله با نزدیکشدن به نوروز، کانون حس هفتم به فکر اجرای جشن نوروز میافتد. کریمی درباره چگونگی کار میگوید: «این برنامه برای همان دانشآموزانی برگزار میشود که در طرح تابستانه شرکت داشتهاند. آنها را دعوت میکنیم تا به سالن آمفیتئاتر دانشگاه بیایند و در این جشن به آنان لباس نو اهدا میکنیم.»
از شروع سال تحصیلی امسال، طرحهای فرهنگی دیگری نیز توسط این کانون دانشجویی فعال، انجام شده است که اجرای جشن در مدارس طرح تابستانه، به مناسبت ۱۳ آبان یکی از آنهاست. دانشجویان فعال کانون حس هفتم، همچنین در این ماه، به بیمارستان دکتر شیخ مراجعه کرده و جشن شاد و مسابقهای را برای کودکان بیمار اجرا کردهاند.
«جامههای مهربان»، کار خلاقانه دیگری است برای جمعآوری لباسهای قابلاستفاده و اهدا به کودکان نیازمند که فراخوان آن در سطح دانشگاه داده میشود. اخیرا نیز مسابقه کتابخوانی برای دانشآموزان طرح تابستانه برگزار شده و برندگان این مسابقه بهزودی به اردوی شهر ریاضی برده میشوند.
برگزاری نمایشگاهی به مدت سه روز از دستاوردهای معلولان آسایشگاه فیاضبخش با عنوان «کمیباور» که در هفته معلولان برگزار میشود و نیز برگزاری جشن شب یلدا برای معلولان فیاضبخش از دیگر برنامههایی است که مسئول کانون به آن اشاره میکند و میگوید: «همایش اعتیاد نیز طرح دیگری است که در تدارک اجرای آن هستیم تا با کمک ستاد مبارزه با مواد مخدر اجرا کنیم.
قرار است در ابتدا مسابقه عکاسی با موضع اعتیاد در بین دانشجویان برگزار شود و سپس با دعوت از کارشناسان و استادان دانشگاه، همایش را اجرا کنیم که با برگزاری مناظرهای بین دانشجویان همراه خواهد بود.»
کانون با کمک خیّران میچرخد
حرف از تامین هزینهها برای فعالیتهای کانون که به میان میآید، کریمی به کمک خیّران اشاره کرده و میگوید: «البته ما خیّران متولی را که بخواهند بهطور ثابت، با مبالغ چشمگیر، کانون را حمایت کنند، درکنار خود نداریم و بیشتر هزینهها توسط دیگر افراد خیّر تامین میشود.
ما خیّران متولی را که بخواهند بهطور ثابت، با مبالغ چشمگیر، کانون را حمایت کنند، درکنار خود نداریم
این خیّران هم کسانی نیستند جز خانوادههای خود اعضای کانون و کسانی که بهواسطه همین رابطههای آشنایی و فامیلی با فعالیتهای گروه آشنا شدهاند و برای تامین نقدینگی آن مساعدت میکنند.»
البته خود کانون، طرح درآمدزایی هم دارد که مسئول کانون در توضیح آن میگوید: «ازآنجاکه تیم ما، تیمی قوی است و از دانشجویان رشته گرافیک و نیز دانشجویان هنر دانشگاه نیشابور نیز عضو دارد، با انجام کارهای دستی و هنری مثل تولید بدلیجات، کیف چرم و ساخت تابلو و فروش آنها، بخشی از هزینهها را تامین میکنیم. بچههای کانون، این کار را بیدریغ و بدون هیچ چشمداشت مالی انجام میدهند.»
توکلی در همین زمینه میگوید: «در برنامه اختتامیه طرح تابستانه امسال، قرار بود برای تهیه بسته لوازمالتحریر از سمت شهرداری به ما کمک شود و ما روی قول مساعد آنها برای تامین هزینههای خرید حساب کرده بودیم، اما دقیقا دو روز قبل از برگزاری مراسم به ما گفتند که خودتان خرید را انجام دهید و ما پس از اجرای مراسم، هزینه را پرداخت میکنیم؛ به همین خاطر برنامههای ما به همریخت و ناچار شدیم با دادن چک، خرید لوارمالتحریر را انجام دهیم و البته هنوز هم هیچ مبلغی از شهرداری دریافت نکردهایم.»
خانوادهام، حامی اصلی من هستند
محدثه توکلی، شهروند محله استادیوسفی با بیان این موضوع که قبول سمت «مسئول کانون»، کار آسانی نیست، میگوید: «طرح تابستانه امسال، باتوجهبه تعداد زیاد دانش آموزان ثبتنامکننده در این طرح، کار سنگینی بود، اما با کمک اعضا و همت آنان همهچیز خوب پیش رفت. خود مسئولان مدرسه هم البته در اجرای این طرح به ما خیلی کمک کردند و خانوادههای دانشآموزان نیز مشوق ما بودند.»
محدثه در این میان به نقش خانوادهاش در قبول مسئولیتهای اجتماعی اشاره میکند و میگوید: «پدر و مادرم همیشه من را تشویق و ترغیب کردهاند و اگر حمایتهای آنان نبود، من نمیتوانستم آنطورکه باید، از پس انجام فعالیتهای اجتماعی بربیایم.»
محدثه بهویژه بر کمک فکری مادرش که فرهنگی و عضو شورای اجتماعی محله نیز هست، تاکید کرده و میگوید: «مسیر فکری من و مادرم بسیار به هم نزدیک است و یکی از موهبتهای زندگی من، داشتن پدر و مادری است که دغدغههای فرهنگی دارند و به همین خاطر کمکرسان فکری من هستند.»
* این گزارش چهارشنبه، ۱۸ آذر ۹۴ در شماره ۱۷۵ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
