نازنین ۱۳ ساله، ۷ جزء قرآن را حغظ کرده است 
نرگس درویشزاده فعال فرهنگی محله لشکر است 
نرگس درویشزاده فعال فرهنگی محله لشکر است
احمد پورمنفردی | بر هیچکس پوشیده نیست که بانوان نقش بسیار مهمی در جامعه ما دارند. در محله ما بانوان زیادی زندگی میکنند که در نقشهای زیادی در خانه و محیط اجتماعی ظاهر شدهاند. نقشهایی که در هر مرحله از زندگی آنها باعث رشد و پویایی خانواده و جامعه میشود. این هفته به سراغ یکی از همین بانوان نمونه محله لشکر مشهد رفتهایم. نرگس درویشزاده کسی است که در خانه یک مادر نمونه و در محیط اجتماعی نیز یک فعال فرهنگی است. گفتگویی که میخوانید گوشهای از صحبتهای ما با این بانوی نمونه منطقه است.
وقتی طلبه شدم
نرگس درویشزاده از فعالان فرهنگی محله ماست که سالهاست بانوان محله با او آشنایند و در مسجد و بسیج محل سر کلاسهای او حاضر میشوند تا معلومات دینی و فرهنگیشان را افزایش دهند. این بانوی نمونه ۴۲ ساله محله میگوید: به خاطر اینکه در خانوادهای مذهبی بزرگ شده بودم علاقه زیادی به تکمیل اطلاعات دینیام داشتم.
در سال ۷۰ تحصیلاتم را در حوزه علمیه مکتب نرجس آغاز کردم که تا سال ۷۶ ادامه داشت. او میافزاید: از سال ۷۶ و با پایان تحصیلاتم در مکتب نرجس، تحصیل در رشته فلسفه و دینپژوهی را در سازمان تبلیغات اسلامی در سال ۸۲ به پایان رساندم که تحصیلات حوزویام معادل مدرک کارشناسی است.
در رشته فلسفه و دینپژوهی را در سازمان تبلیغات اسلامی تحصیل کردم که معادل مدرک کارشناسی است
او با عنوان این مطلب که وظیفه اصلی یک طلبه ارتقای سطح دینی، فرهنگی و اجتماعی مردم است، ادامه میدهد: بر اساس این باور، فعالیتم را در مسجد چهاردهمعصوم فلاحی آغاز کردم و با برگزاری کلاسهای تفسیر قرآن، احکام، اخلاق، مشاوره خانواده و مشاوره ازدواج سعی کردم گامی در راستای افزایش معلومات دینی و فرهنگی بانوان محل بردارم.
جوانان و دانشجویان مشتاق یادگیری مسائل دینیاند؛ ما کمکاریم
این بانوی فعال در منطقه اظهار میدارد: مدتی که از فعالیتهایم گذشت، متوجه شدم جوانان محل نیاز بیشتری به یادگیری و آموزش دارند؛ به همین علت وارد پایگاه بسیج مسجد شدم -چون بیشتر اعضای آن را جوانان و دانشجویان تشکیل میدادند- و به فعالیت در آنجا پرداختم. وی میافزاید: در پایگاه بسیج چهاردهمعصوم وامابیها کلاسهای آموزشی در زمینههای فرهنگی، سیاسی و بصیرتی برگزار میکردیم و در حال حاضر که فعالیتهایم از پایگاه به حوزه بسیج ارتقا یافته وگسترش نیز پیدا کرده است، تهیه جهیزیه، اردوهای جهادی، ارائه سبد کالایی به نیازمندان و تشکیل حلقههای صالحین از آنها هستند.
وقتی از او میپرسم که فعالیتهایش چه تاثیری بر اعضای خانوادهاش داشته است، میگوید: تمام دانستههایم را ابتدا در خانواده خودم پیاده کردهام و بچههایم اولین شاگردانم بودهاند که همین موضوع باعث شده فرزندانی صالح داشته باشم. از سعید، فرزانه و ریحانه رضایت کامل دارم؛ سعید مهندس مخابرات است و فرزانه دانشجوی پزشکی، ریحانه هم از دانشآموزان نمونه مدرسه است.
درویشزاده بزرگترین معضل مذهبی و فرهنگی محله قاسمآباد را آمیختهشدن اعتقادات دینی مردم با خرافات میداند و میافزاید: در باورهای دینی قشری که من با آنها سرو کار دارم خرافاتهای بسیاری رسوخ کرده است و وظیفه ما این است که اسلام اصیل را به آنها بشناسانیم. وی به آموزههای دینی دانشجویان و جوانان محله اشاره میکند و اظهار میدارد: باید این را هم بگویم که جوانان و دانشجویان ما هم در آموزههای دینی ضعیف هستند و با وجود اینکه اشتیاق زیادی برای فراگیری مسائل مذهبی دارند، اما سیستم آموزشی ما در این زمینه دچار ضعف است.
کار تیمی؛ عامل اصلی موفقیت
وقتی میپرسم چرا اینقدر از «ما» به جای «من» استفاده میکند، میگوید: کار در مساجد و پایگاههای بسیج زمانی به نتیجه مورد نظر میرسد که با همکاری یک تیم خوب انجام شود و کار فردی در زمینههای فرهنگی، مذهبی و اجتماعی بهطور معمول به نتیجه نمیرسد.
سازمانها در کار خیر همکاری نمیکنند
او در پایان از همکارینکردن سازمانها در انجام امور خیریه گلایه دارد و میگوید: تامین جهیزیه و سبد کالایی برای خانوادههای کمبرخوردار با کمک نیکوکاران بسیج و مسجد صورت میگیرد و هیچ سازمانی در این رابطه یاریرسان ما نبوده است. از هم محلیهای عزیزم میخواهم دست به دست هم بدهند تا تاثیرگذاری فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و خیرخواهانه بیشتر شود و از سازمانهای مربوطه نیز تقاضا دارم تا با حذف موازیکاریها، مدیریت واحدی برای اینگونه فعالیتها اعمال کنند.
*این گزارش چهارشنبه، ۱۵ شهریور ۹۱ در شماره ۲۰ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
