شعر برای «آخرتی» درمان است
عالیه ناطق| نجمه آخرتی شوراب، شاعر جوان و ۲۷ ساله محله راهآهن مشهد است که اولین نشانههای علاقهاش به شعر را در ۹ سالگی با حفظکردن اشعار حافظ و سعدی بروز داد. تشویقهای پدر و مادر باعث شد او این راه را ادامه دهد و بعدها چیزهایی از جنس شعر هم سرود، اما در سن ۱۸ سالگی بود که سرودن را بهصورت حرفهای آغاز کرد و همزمان با آن در مسابقات مشاعره نیز شرکت میکرد. آخرتی در این سالها توانسته رتبه سوم استان در جشنواره دانشجویی شعر دانشگاه آزاد مشهد و رتبه برگزیده جشنواره کشوری رباعی را به دست آورد.
او درباره علاقهاش به ادبیات میگوید: با اینکه دیپلمم را در رشته تجربی گرفته بودم و والدینم نیز بیشتر متمایل بودند تا رشته تحصیلیام را در دانشگاه نیز ادامه بدهم و تنها بهطور حاشیهای به سرودن شعر بپردازم، شعر باعث شد رشته امتحانیام را تغییر دهم و در دانشگاه به تحصیل در رشته زبان و ادبیات فارسی مشغول شوم. اکنون نیز در دانشگاه پیام نور مشهد و در مقطع کارشناسیارشد همین رشته را دنبال میکنم.
نخستین رباعیام را در وصف مادر سرودم
نجمه آخرتیشوراب در ادامه به نخستین رباعی که سروده است، اشاره میکند و میگوید: اولین شعری که سرودم در قالب رباعی و با محتوای ارزش و قداست مقام مادر بود و یادم هست هنگامیکه این شعر را برای مادرم گفتم خیلی خوشحال شدند. او میافزاید: مطالعه کتابهای شاعرانی چون اخوانثالث در موفقیتم تأثیرگذار بوده است و همچنین از اشعار شاعران نوپرداز معاصر بهره گرفتهام اما در سرودن اشعار بیشتر از قالب رباعی استفاده میکنم.
آخرتی یکی از رباعیهايش را برای ما میخواند:
دیگر تو پناه من و سارا شدهای / نانآور و مرد خانه ما شدهای
قربان ترکهای دو دستت مادر / امروز چقدر شکل بابا شدهای
شاعر محله راهآهن شعر را راهی برای درمان ناملایمتیهای اجتماعی و عاطفی دوران میداند و اضافه میکند: بیان ناملایمتیهای اجتماع در قالب شعر، میتواند تأثیرگذاری بیشتری در اذهان عمومی داشته باشد و سبب رفع تناقض ها و مشکلات اجتماعی شود.
بیان ناملایمتیهای اجتماع در قالب شعر، میتواند تأثیرگذاری بیشتری در اذهان عمومی داشته باشد
شعر راهی برای بیان حرفهایی است که جملات از گفتن آن عاجزند
آخرتی در ادامه صحبتهایش با اشاره به اینکه افراد درونگرا و کسانی که نمیخواهند به طور مستقیم حرفهای خود را بیان کنند به سرودن شعر رو میآورند، میگوید: شعر راهی برای بیان حرفهایی است که زبان از گفتن آن به طور صریح و در قالب جملات متعارف عاجز است.
او ادامه میدهد: به بیان دیگر شعر کوتاهترین و کاملترین راهی است که با آن میتوان به بیان مقصود پرداخت و قدرت تخیلم به من این اجازه را داد تا از شعر به عنوان وسیلهای برای بیان آنچه که میخواهم، استفاده کنم.
شاعران معاصر شناختهشده نیستند
آخرتی در صحبتهایش از جایگاه خالی شاعران در جامعه انتقاد میکند و میافزاید: جایگاه شعر و شاعری در جامعه امروزی مسکوت واقع شده و شاعران نیز شناختهشده نیستند. در حالی که شعر باید به عنوان یکی از ابزارهای پایداری فرهنگ ایرانی نمود بیشتری در جامعه داشته باشد.
شاعر جوان محله راهآهن میگوید: مطالعه كم مردم، مشکلات و دغدغههای اقتصادی و اجتماعی و نبود فرهنگسازی در زمینه شعر از علتهاي شعر نخواندن مردم است. او با اشاره به اینکه فردوسی، سعدی و حافظ از بزرگان شعر ایران و از افرادی بودند که فرهنگ و زبان اصیل فارسی را تنها با سرودن اشعار خود گسترش دادند، عنوان میکند: میتوان گفت پرورش فرهنگ که از نیازهای جامعه امروزی است، تنها با اهمیتدادن به شعر و ادبیات فارسی امكانپذير خواهد شد.
*این گزارش یکشنبه، ۵ شهریور ۹۱ در شماره ۱۸ شهرآرامحله منطقه ۳ چاپ شده است.
