حمیده خراسانی‌زاده، سومین نسل خانواده‌اش است که ثروت شخصی خود را صرف ساخت فضا‌های عمومی می‌کند. او سنگ بنای حسینیه و مرکز فرهنگی آلیس را را در محله چهاربرج گذاشته است.
نزدیک به ۴دهه پیش بود که جمعی از افغانستانی‌هایی که به مشهد مهاجرت کردند هم‌زمان با ورودشان به این کلان شهر، سنگ بنای حسینیه‌ای را گذاشتند که هنوز هم چراغش به دست نسل‌های بعدی آنها روشن است.
یکی از ویژگی‌های مهم موکب‌الحسن (ع) این است که از صفر تا صد مسئولیتش را نوجوانان دست گرفته‌اند. این نوجوانان بزرگ‌شده مسجد امام حسن مجتبی (ع) هستند و انتخاب نام هیئتشان ابراز ارادتی به ساحت کریم اهل بیت (ع) است.
سیدجواد قراب‌بایگی در سال ۹۲ به‌عنوان استاد برتر جشنواره قرآنی انتخاب شد در این سال‌ها با آموزش قرائت قرآن به اهالی محله زرکش، کودکان شش‌ساله تا پیرمرد و پیرزن‌های هفتادساله را با مفاهیم قرآنی آشنا کرده است.
قصه فاطمیه و حسینیه حضرت‌زهرا (س) از تصمیم مرحوم حسین هژبری و همسرش، معصومه جوادی آغاز شده است؛ تصمیمی که آنها را از خانه شخصی‌شان به خانه‌ای اجاره‌ای برد، اما به آرزوی قلبی‌شان رساند.
فخری تسلی بعد از ازدواج ساکن محله زرکش می‌شود. حدود ۱۲ سالی می‌گذرد که تصمیم می‌گیرد تا منزل خود را به حسینیه‌ای برای آموزش قرآن و برپایی مراسم‌های مذهبی تبدیل کند.
محبوبه گلکار می‌گوید: خانه‌مان را که به بنی‌هاشم۴ آوردیم، خیلی زود با همسایه‌ها آشنا شدیم. یکی از همسایه‌ها مرحوم نصرتی بود که با خانواده‌اش رفت‌و‌آمد داشتیم. او در دهه۷۰، شب‌های تاسوعا کوچه را فرش می‌کرد و در پایان مراسم، با حلیم از عزاداران پذیرایی می‌کرد.
خانه فاطمه دهقان سال‌هاست که به حسینیه‌ای کوچک برای اهالی محله بهمن و پناهگاه معنوی همسایه‌ها تبدیل شده و برای او نیز تحفه‌هایی از جنس حال خوب و برکت، به ارمغان آورده است.
محمدکاظم محمدزاده معتقد بود قاری حرفه‌ای با چند ماه کلاس و چند تکنیک ساخته نمی‌شود. زندگی خودش شاهد همین حرف بود. کودکی که در مشهد روخوانی قرآن را آغاز کرده بود، سال‌ها بعد به جایی رسیده بود که قاریان جوان برای شنیدن نظرش روبه رویش می‌نشستند.
معماری و هویت «حسینیه رحیمیان» که از ۲۲ سال پیش در فهرست آثار ملی قرار گرفته در سایه مداخلات بی‌شمار مالکان و بی تفاوتی مسئولان میراث فرهنگی تهدید می‌شود.
حسینیه تهرانی‌ها در خیابان آخوند خراسانی جایی است که پنجاه‌معلول به‌همراه یکی از نزدیکانشان برای نخستین‌بار به مشهد سفر کرده و به پابوس امام‌رضا (ع) آمده‌اند.صدزیارت اولی دیگر نیز به این جمع اضافه خواهند شد.
وقتی پای گفت‌وگوی اهالی مسن‌تر و قدیمی‌تر مشهد می‌نشینیم، بعد از گذشت صدسال هریک به‌نوعی در خاطراتشان از فردی به نام «سیداسماعیل شاه‌حیدری» یاد می‌کردند که صاحب کمالات و کرامات زیادی بوده است.
تا چند روز دیگر حسینیه جوادالائمه(ع) به یکی از موکب‌های شلوغ مسیر عزاداران امام‌رضا (ع) تبدیل می‌شود. ریشه این اتفاقات به نذری برمی‌گردد که یک فرش‌فروش قدیمی برای امام‌جواد(ع) نیت کرد؛ نذری که قسمتی از خانه حاج‌اصغر نظافت را به حسینیه‌ای مردمی تبدیل کرد.
فاطمه آخوندی توفیق این را داشته که سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۴۰۲ در حسینیه تهران با رهبرش دیدار کند. دیدار‌هایی که با آنچه از قاب تلویزیون از رهبر شهید می‌دید، قابل مقایسه نبود.
در بافت قدیم مشهد، تکیه‌ها بر اساس وابستگی‌های مختلف شکل می‌گرفتند اما با تغییر سبک زندگی، بسیاری از کارکرد‌های تکیه‌ها به حسینیه‌ها منتقل شد، اما این بنا‌ها همچنان بخشی از حافظه تاریخی و مذهبی مشهد را در خود حفظ کرده‌اند.
عنایت‌الله اخگر پیرغلام محله کنه‌بیست، طبقه بالای خانه‌اش را وقف آموزش مداحی نوجوانان و فعالیت‌های اجتماعی محله کرده‌است.
اگر در شب‌های دهه اول محرم گذرتان به میدان ده دی افتاده باشد، احتمالا با ازدحامی از آدم‌های جورواجور در مقابل کوچه امام خمینی ۳۵ روبه‌رو شده‌اید. آنها عزادارانی‌اند که در این شب‌ها راهی ساختمانی به نام حسینیه انصارالحسین (ع) می‌شوند.
سال ۱۳۷۲ حاجی بقالان، ۳۰۰ مترمربع زمین را در محله ابوطالب مشهد وقف حسینیه علی‌بن‌ابی‌طالب (ع) کرد و بعد از آن جمعی از بقمچی‌های چناران کمر همت بسته و بنای حسینیه را در ۶۰۰ مترمربع احداث کردند.
ابوالقاسم زرکار موسس خیریه اهل بیت (ع) می‌گوید: برای انجام کار‌های خیریه‌ای باید درآمدی ثابت پیدا می‌کردم به همین دلیل، کارگاه تولیدی پلاستیک زدم و از درآمد حاصله به کمک سایر اعضا، موسسه خیریه تاسیس کردم.
دیوار حسینیه رهروان روحالله میعادگاه وعده عاشقان است. ۶۰۰ قطعه سنگ از تصاویر شهدای مشهد روی دیوار حسینیه رهروان روحالله در محله کارمندان اول، هر هفته وعده گاه خانواده‌هایی است که برای یاد شهیدانشان به حسینیه می‌آیند.