هدیه از همان کودکی پرجنبوجوش بوده است و با پیشنهاد یکی از اقوام، دورههای شنا را شروع میکند. مادر او را در استخر بولوار شهیدفکوری ثبتنام میکند. پنجسالی میشود که عضو تیم هیئتشنای استان خراسان رضوی است. او میگوید: در مسابقات ناحیه و استانی شنا مقامهای بسیاری کسب کردم.
ورزش بخش پررنگ زندگی ریحانه اسدی، نوجوان پانزدهساله ساکن محله گاز است. از کودکی مشتاقانه بهدنبال آموختن حرکتهای رزمی بوده است و حالا هم عناوین مختلف داخلی و بینالمللی را در کارنامه ورزشی خود به ثبت رسانده است. ریحانه از چهارسال پیش، وارد دنیای حرفهای ورزش شد و تا اینجای کار، کلی افتخار ورزشی و مدالهای رنگارنگ در رشته کاراته وادوریو کسب کرده که مهمترین آنها، بهدستآوردن مقام نایبقهرمانی بینالمللی در سال گذشته بوده است.
میرسعیدی، پهلوانی باستانیکار و صاحب زنگ گود زورخانه در کشور، تا دو ماه دیگر، 79بهار را پشت سر میگذارد. کافی است یک روز آفتابی از کوچه «مهربان» در محله کلاهدوز عبور کنید. اول صبح، یکی از اولین مغازههایی که باز است، نجاری مرد باستانیکار است. او بین تختههای چوب، سرش به کار گرم است.
ایلیا تحت تأثیر برادرش که بسکتبالیست است، به این رشته ورزشی علاقهمند شده و از هفتسالگی تمریناتش را شروع کرده است. البته از همان ابتدا خیلی زود استعدادش را نشان داده، بهطوریکه مربیاش به مادرش گفته است: ایلیا استعداد ورزشی فراوانی دارد و میتواند در این عرصه موفق شود.
نزدیک به دو سال از ساخت و راهاندازیاش در ابتدای شهرک شهیدرجایی میگذرد. از پشت دیوارهای آجری بلند، تنها سردر آن دیده میشود و تابلویی که روی آن بزرگ نوشته شده است: حوزه علمیه حضرت ثامنالحجج(ع). اینجا اولین ساختمان حوزه علمیه برادران در منطقه6 شهرداری مشهد است؛ مکانی که به گفته اهالی، بیشتر شبیه یک کانون فرهنگی محلی است؛ دانشآموزان منطقه از کتابخانهاش استفاده میکنند، مدیران مدارس در سالن اجتماعات آن جلساتشان را برگزار میکنند.
احداث این گود زورخانه هم قصه شیرینی دارد. گویا هدایتی، شهردار وقت منطقه5 شبی به گود زورخانه بولوار وحدت میآید و ورزش و ضربزدن آنها را میبیند و میگوید: سعی میکنیم در این منطقه زورخانهای احداث کنیم.
در نهایت گود زورخانه سال1397 در خیابان شهیدآوینی5 احداث میشود. آداب و رسوم زورخانه از زبان باستانیکاران این گود، شنیدنی است.
سال1342 در روستای پهلوانپرور گوارشک، خاطرهای رقم خورد که تا امروز زنده است و دهانبهدهان بین مردم میچرخد. بازماندگانی که این روز را به خاطر دارند، هنوز با شور و اشتیاق خاصی از آن صحبت میکنند. در این سال، روستای گوارشک که در بیستوچهارکیلومتری مشهد قرار دارد، میزبان جهانپهلوان غلامرضا تختی بود. در این روز، حدود 2 تا 3هزار نفر به دیدار تختی آمدند و آنقدر گاو و گوسفند و شتر جلو پایش کشتند که خود پهلوان از مردم خواست دیگر برایش خون نکنند.
امیرمسعود اسماعیلی درباره دیوارنوردی در طبیعت میگوید: سنگنوردی در سالن پرهیجان و ارزشمند بود اما من را راضی نمیکرد؛ احساس میکردم سنگنوردی در طبیعت و بالارفتن از دیوارهای طبیعی، برایم لذتبخشتر است.
آیناز بَرَک در دهسالگی کاراته را آغاز کرد، ورزش رزمیای که هیجان روزهای کودکیاش را بیشتر کرده و همانطورکه در مسابقات کشوری و استانی درخشیده است، این روزها با پنجساعت تمرین در خانه و باشگاه، خودش را برای حضور موفق در اردوی تیم ملی و مسابقات آسیایی ژاپن که زمستان همین امسال در ژاپن برگزار میشود، آماده میکند.
محمدعلی محمدیارکانی دوسال پیش بهصورت مجازی در مسابقات کاتای کشوری چین شرکت کرد. حرکات را خیلی خوب اجرا و فیلمش را برای داوران ارسال کرد و موفق شد در رده نونهالان، مقام سوم را کسب کند که جایگاه ارزشمندی است. بعد از آن در مسابقات اوراسیایی ماه گذشته نیز مقام سوم را به دست آورد که آن هم بسیار بااهمیت و ارزشمند بوده است.
شکیبا عزیزی از یک سال پیش، ورزش «کاراته وادوریو» را بهطور حرفهای آغاز کرده است. این رشته رزمی را بهخاطر هیجانش دوست دارد. شکیبا ورزش را از دهسالگی با رشته رزمی شروع کرده است و بعداز یک سال تمرین توانسته مقام اول را در بخش کومیته به دست آورد. شیوع کرونا و تعطیلی مجموعههای ورزشی بین تمرینهای ورزشی او فاصله انداخت اما حالا تازهنفس در میدان رقابتها حاضر میشود.
یکسالونیم است که وزنه میزند و توانسته در همین مدت محدود در رده سنی نوجوانان و در اولین مسابقات رسمی که در آن شرکت کرده است، مقام دوم کشوری را در دسته 55کیلوگرم به دست آورد. قدبلند است و چهرهای آرام دارد.نازنینسادات میروزاده دانشآموز کلاس هفتم و متولد 1389 است. عزمش را جزم کرده است تا به تیم ملی راه پیدا کند و در سطح بینالمللی، وزنه بزند و برای کشور افتخار بیافریند.
کوچه شهید هریری5 بخشی از خیابان شهید هریری واقع در محله رازی است. این خیابان در سیر تاریخی شهر مشهد تا سال1365 جزو محدوده شهری محسوب نمیشد، اما پس از آن بهتدریج وارد بافت شهری شد. در این محدوده انواع کاربری آموزشی، ورزشی، فضای سبز و مذهبی وجود دارد؛ با این حال کاربری شاخص در این معبر، کاربری آموزشی است که ازجمله آن میتوان به دبستان زکریای رازی، دبستان حکیمیان، دبیرستان شاهد پسرانه مهدیزادهنیا و هنرستان فنی و حرفهای دخترانه مهدیزادهنیا اشاره کرد.
شاهین دوستی فقط دهسال دارد اما افتخاراتی که از آن خود کرده است، از دهمدال طلا، نقره و برنز گذشته است؛ پسربچهای که برخلاف ظاهر آرامش، مبارزی قهار و سختکوش است و بیشتر حریفهایش را در همان راند اول ناکاوت میکند.
شاهین رکورددار شکستن اجسام سخت در سطح کشوری در رده سنی نوجوانان است و چندصباحی میشود که در اردوهای تیم ملی کاراته نونهالان ایران حضور مستمر دارد.
فوتبال برای مهدیار فقط ورزشی ساده نیست. همه اهداف و انگیزهها و آرزوهای او در فوتبال خلاصه شده است. از زمانی که بهیاد دارد، با این ورزش آشنا بوده و تصمیم گرفته است همیشه اولویت زندگیاش قرار بگیرد. حالا سیزده سال بیشتر ندارد، اما حساب تعداد مسابقات باشگاهی و مقامهایی را که کسب کرده است، ندارد.
بهتازگی به مسابقات لیگبرتر هم راه پیدا کرده است و دلش میخواهد روزبهروز در این رشته پیشرفت کند.
9ساله است اما اراده قوی و محکم، از او ورزشکاری موفق ساخته است. کسب دو مدال طلای کاراته مسابقات استانی از افتخارات این ورزشکار کوچک محله نوده است. او که در این روزها بعد از کسب دومین مدال طلا مشغول تمرین است، به پیروزیهای بعدی و رفتن به تیمملی کاراته میاندیشد.
با اینکه چهار سال است کاراته را شروع کرده و دو سال آن هم با شیوع کرونا همزمان بوده است، اما در همین مدت توانسته مدال سوم مسابقات استانی و مقام دوم مسابقات کشوری نوجوانان را کسب کند. حمیدرضا سیستانی متولد1387 و ساکن محله الهیه است. از همان چهارسال پیش که کاراته را شروع میکند، برای کسب مقام مصمم بوده و برای رسیدن به هدفش تمرینات منظم و سختی را پشت سر گذاشته است.
مهلا یزدانی با شیوع بیماری کرونا و تعطیلی باشگاههای ورزشی، تمرینهایش را بهطور مجازی ادامه میدهد، اما نداشتن حریف تمرینی و تعطیلی این سبک از رشته کاراته در باشگاه نزدیک خانه، سبب میشود تا سبک دیگری به نام کیوکوشین را انتخاب کند. بعد از مدتی یکی از دوستانش پیشنهاد تمرین در رشته پنچاک سیلات را میدهد، ورزشی که با استفاده از چوب و شمشیر جذابیتهای خودش را دارد.
گرچه سن زیادی ندارد، اما مربی باسابقه ورزشهای رزمی به حساب میآید. کسی که در کودکی فریفته هنرهای رزمی میشود و عمرش را پای آن میگذارد. از هفتسالگی زندگی با ورزش رزمی را شروع کرده است. ثمره کار محمد غلامینژاد، تعلیم بیش از هزار هنرآموز است.
30اردیبهشت1400 بود که خبر دادند یکم تیرماه باید به مسابقات برود. اما این برنامه یک تفاوت اساسی با دیگر رقابتها داشت و او باید در یک ماه باقیمانده، 25کیلوگرم وزن کم میکرد. کار آسانی نبود ، ولی با همه دشواریهایش، در اراده و انگیزهاش ذرهای خلل وارد نشد. رژیم سفت و سختی گرفت و در کنارش تمرینات فشرده و سنگینی انجام داد. سرانجام آن روز طلایی رسید و ملیکا ابرشی در مسابقات کیکبوکسینگ جوانان ایران، کمربند طلایی را از آن خود کرد و نامش به عنوان بهترین کیکبوکسینگ رده جوانان ایران در سال1400 ثبت شد.