منطقه ۵ - صفحه 3

منطقه ۵

همسایگان میهمان‌نواز

گلشهر یکی از بخش‌های حاشیه‌ای و پرتراکم منطقه ۵ است که در ۴ دهه گذشته جمعیت زیادی از مهاجران افغانستانی را در خود جا داده و اکنون بزرگ‌ترین محله مهاجرنشین ایران است. فراوانی رستوران‌ها و لباس‌فروشی‌های افغانستانی موجب شده «گلشهر» به عنوان یک جاذبه گردشگری در مشهد شناخته شود. «شلوغ‌بازار گلشهر» از خیابان‌های مهم این منطقه است. برگزاری بازی‌های گروهی چون: بادبادک‌بازی، چوب دنده، فوتبال و... در این منطقه به جذابیت‌های آن افزوده است. 
خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعال‌ترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است و ۲ میل کوره آجرپزی با قدمت بیش از ۷۰ سال که ثبت ملی شده، هویتی تاریخی به این منطقه می‌دهد. زمین‌های بایر و رهاشده یکی از معضلات جدی این منطقه به‌شمار می‌آید که مشکلاتی ازجمله حضور معتادان، ایجاد گردوغبار و بیماری‌های مختلفی را به‌همراه داشته است.  شهرداری منطقه ۵ سال ۱۳۷۴ شکل گرفته و در مساحت ۱۴۳۸ هکتاری آن ۱۷۶ هزار نفر زندگی می‌کنند.

اهالی کوچه شهیدنوروزی۱۴ در محله ثامن نیز از همین جنس‌اند؛ صمیمی، مهربان و به قول خودشان خواهرانه کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. با هم سفر می‌روند، دور هم چای می‌نوشند و در مراسم یکدیگر کمک‌حال هستند.
اهالی محله ثامن هرروز با عشق به امام‌حسین (ع) در بوستان محله، جمع می‌شوند. این مراسم عزاداری هر‌روز عصر به‌طور کامل خودجوش و مردمی در محله ثامن برگزار می‌شود ومردم حتی گاهی نذورات خود را اینجا ادا می‌کنند.
آمنه جونابادی تعریف می‌کند: جزو اولین ساکنانِ محله مهدی‌آباد بودیم و تا چندسال پیش از آب چاه استفاده می‌کردیم که پر از سنگ‌ریزه بود و به همین دلیل خیلی از ساکنان دچار بیماری سنگ کلیه شدند.
حسین رمضانی به خستگی‌ناپذیری خادمان نوجوان این اجتماع، اشاره می‌کند و می‌گوید: در این ۱۳۰‌شب، پیش نیامده کاری از بچه‌ها بخواهم و بگویند خسته‌اند. همه بچه‌ها بدون هیچ چشمداشتی اینجا خدمت می‌کنند.
محیا احمدی سال گذشته به‌طور جدی ورزش را در رشته کاراته شروع کرد و در مدت کوتاه فعالیت توانست استعداد و توانایی‌ا‌ش را به همه نشان دهد؛ طوری که پاییز‌۱۴۰۴ به مسابقات کشوری راه پیدا کرد و مقام اول نونهالان را کسب کرد.
موکب «عشاق‌الفاطمه (س)» ۵ سالی می‌شود که در نبود مسجد، شور محرمی را به محله حسین‌آباد آورده است.
هیئت حسینی گلشهر بعد‌از ۴۵ سال فعالیت، در سال ۱۴۰۲ به‌عنوان بزرگ‌ترین هیئت مهاجران افغانستان در کشور ایران شناخته شدند و عَلَم برپایی «هیئت حسینی» را سال‌هاست استوار و سنت عزاداری افغانستانی ها در محرم را زنده نگه داشته است.