کوچه ولایت ۵.۴ در حاشیه دیوار راه‌آهن به کوچه‌ای آرام، بی‌اختلاف و بدون حاشیه معروف است. رابطه‌ای که میان ساکنان شکل گرفته، فقط به همسایگی محدود نمانده و در گذر سال‌ها به دوستی و حتی ارتباط میان نسل‌های بعدی خانواده‌ها رسیده است.
منطقه ۵
همسایگان میهمان‌نواز
گلشهر یکی از بخش‌های حاشیه‌ای و پرتراکم منطقه ۵ است که در ۴ دهه گذشته جمعیت زیادی از مهاجران افغانستانی را در خود جا داده و اکنون بزرگ‌ترین محله مهاجرنشین ایران است. فراوانی رستوران‌ها و لباس‌فروشی‌های افغانستانی موجب شده «گلشهر» به عنوان یک جاذبه گردشگری در مشهد شناخته شود. «شلوغ‌بازار گلشهر» از خیابان‌های مهم این منطقه است. برگزاری بازی‌های گروهی چون: بادبادک‌بازی، چوب دنده، فوتبال و... در این منطقه به جذابیت‌های آن افزوده است.
خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعال‌ترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است و ۲ میل کوره آجرپزی با قدمت بیش از ۷۰ سال که ثبت ملی شده، هویتی تاریخی به این منطقه می‌دهد. زمین‌های بایر و رهاشده یکی از معضلات جدی این منطقه به‌شمار می‌آید که مشکلاتی ازجمله حضور معتادان، ایجاد گردوغبار و بیماری‌های مختلفی را به‌همراه داشته است. شهرداری منطقه ۵ سال ۱۳۷۴ شکل گرفته و در مساحت ۱۴۳۸ هکتاری آن ۱۷۶ هزار نفر زندگی می‌کنند.
بازارچه «سلام محله» به همت اداره کل بهزیستی استان خراسان رضوی و با مشارکت مرکز خدمات بهزیستی مثبت زندگی محله شهیدآوینی، از ٢۴ تا ٢٧شهریور در بازار ملل گلشهر برگزار شد. غرفه‌داران به امید چند روز پرفروش از ساعت ١١صبح تا ٩شب بازارچه را سرپا نگه داشتند.
تنها چیزی که در خانه مادرشهید غلامعلی باغبان عوض شده، نبود خودِشهید است که حالا در یک قاب عکس در دست کبری خانم جا خوش کرده و با او درددل می‌کند. می‌گوید: بچه‌ام خیلی مظلوم و عاقل بود.
کوچه شهید حسن ضیائی‌پناه، از معابر قدیمی محله کوی سلمان است؛ کوچه‌ای که نامش از سال‌های نخست انقلاب با اسم یکی از شهدای همان روز‌ها گره خورده و هنوز هم بافت محلی و مذهبی خود را حفظ کرده است.
سحاب پورشاهی، ورزش را از ژیمناستیک شروع کرد و چهار مدال طلای استانی به دست آورد. اما وقتی احساس کرد دیگر چیز تازه‌ای برای یادگرفتن ندارد به کشتی روی آورد و حالا رؤیای رسیدن به سکوی نخست المپیک را در سر دارد.
سیدجواد عبدی اولین پسر خانواده بود که بعداز هفده‌سال در عملیات والفجر ۸، جان خود را تقدیم اسلام و دفاع از وطن کرد. پدر شهید می‌گوید: سیدجواد می‌گفت «امام دستور داده است و باید برویم. من به خاطر ناموس و این خاک می‌روم.»
ارتباط میان همسایه‌ها در کوچه چمن ۹۵ در گذر سال‌ها شکل گرفته است. همسایه‌ها در عیادت بیمار، روز‌های سوگواری و حتی مهمانی‌ها بخشی از بار زندگی را از دوش هم برمی‌دارند.