سحاب پورشاهی بعداز چندسال فعالیت در ژیمناستیک کشتیگیر شد! 
بغض ۴۸ ساله صدیقه رضاپور؛ مادر انقلابی 
سحاب پورشاهی بعداز چندسال فعالیت در ژیمناستیک کشتیگیر شد!
سحاب پورشاهی، ورزش را از ژیمناستیک شروع کرد و چهار مدال طلای استانی به دست آورد. اما وقتی احساس کرد دیگر چیز تازهای برای یادگرفتن ندارد به کشتی روی آورد و حالا رؤیای رسیدن به سکوی نخست المپیک را در سر دارد.
برای سحاب پورشاهی، ورزش از ژیمناستیک شروع شد. از هفتسالگی تا دهسالگی آن را دنبال کرد و در همان سالها چهار مدال طلای استانی به دست آورد. اما وقتی احساس کرد دیگر چیز تازهای برای یادگرفتن ندارد، مدتی ورزش را کنار گذاشت. ورودش به کشتی هم کاملا اتفاقی و با پیشنهاد پدرش رقم خورد؛ پدری که خودش سابقه کشتی دارد.
حالا دو سال از آن روز میگذرد و سحاب دوازدهساله، ساکن محله مهرآباد کشتی را جدی دنبال میکند و رؤیای رسیدن به سکوی نخست المپیک را در سر دارد.
-چطور سر از کشتی درآوردی؟
یک روز ظهر پدرم گفت بلند شو برویم. با هم به یک باشگاه کشتی در بولوار شهید شیرودی رفتیم، ولی پدرم شرایط آنجا را مناسب ندید. بعد به باشگاه محله خودمان آمدیم. پدرم مربی اینجا یعنی آقای محسن موحدیان را میشناخت و همینجا ثبتنام کردم.
-به این ورزش علاقه هم داشتی؟
نه، اتفاقا میخواستم بروم فوتبال. پدرم گفت یک مدت کشتی را امتحان کن و اگر دوست نداشتی، برو فوتبال.
-روزهای اول، چطور گذشت؟
اولش خیلی خجالت میکشیدم. شاید، چون بدنم نحیف بود و با محیط آشنا نبودم. تقریبا یک هفته طول کشید تا با بچهها و فضای باشگاه اخت شوم.
-از چه چیزی در کشتی خوشت میآید؟
اینکه ورزشی انفرادی است و نتیجه خیلی به اراده و تلاش خودت بستگی دارد برایم جالب است. اگر بیشتر تلاش کنم، میتوانم بهتر شوم.
-این رشته چه فرقی با ژیمناستیک دارد؟
در ژیمناستیک تمرینهای سنگین نداشتیم، ولی در کشتی تقریبا بیشتر تمرینها قدرتی و استقامتی است. اولش برایم سخت بود، اما کمکم عادت کردم.
-در کشتی هم افتخاری کسب کردهای؟
سال۱۴۰۳ در مسابقات چندجانبه شهری جام منتظران، در وزن ۲۵کیلوگرم خردسالان، اولین مدال را گرفتم. خیلی خوشحال شدم، چون اولین طلای من در کشتی بود.
-این رشته ورزشی چه چیزی به تو یاد داده است؟
صبرم را بیشتر کرده است؛ مثلا یک بار یکی از بچههای باشگاه به دروغ گفت من به گردنش آسیب زدهام. اول ناراحت شدم، ولی وقتی بیشتر به رفتارش دقت کردم، دیدم خودش خیلی عصبی است و دل پری از جای دیگر دارد. برای همین رفتم و با حرفزدن آرامش کردم.
-پدرت چقدر در انتخاب کشتی نقش داشت؟
خیلی زیاد. خودش قبلا کشتیگیر بوده است و من را با این ورزش آشنا کرد. اگر آن روز نمیگفت با او به باشگاه بروم، شاید فوتبال را امتحان میکردم.
-الگوی ورزشیات کیست؟
رضا یزدانی. هم کشتیاش را دوست دارم و هم به خاطر ادب و اخلاقش الگویم است. سرعت عمل خوبی هم در کشتی دارد.
-بزرگترین آرزویت در ورزش چیست؟
قهرمانی روی تشک و رسیدن به سکوی اول المپیک. دوست دارم یک روز آنجا مسابقه بدهم و مدال طلا بگیرم.
* این گزارش دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۶ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
