منطقه ۵ - صفحه 7

منطقه ۵

همسایگان میهمان‌نواز

گلشهر یکی از بخش‌های حاشیه‌ای و پرتراکم منطقه ۵ است که در ۴ دهه گذشته جمعیت زیادی از مهاجران افغانستانی را در خود جا داده و اکنون بزرگ‌ترین محله مهاجرنشین ایران است. فراوانی رستوران‌ها و لباس‌فروشی‌های افغانستانی موجب شده «گلشهر» به عنوان یک جاذبه گردشگری در مشهد شناخته شود. «شلوغ‌بازار گلشهر» از خیابان‌های مهم این منطقه است. برگزاری بازی‌های گروهی چون: بادبادک‌بازی، چوب دنده، فوتبال و... در این منطقه به جذابیت‌های آن افزوده است. 
خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعال‌ترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است و ۲ میل کوره آجرپزی با قدمت بیش از ۷۰ سال که ثبت ملی شده، هویتی تاریخی به این منطقه می‌دهد. زمین‌های بایر و رهاشده یکی از معضلات جدی این منطقه به‌شمار می‌آید که مشکلاتی ازجمله حضور معتادان، ایجاد گردوغبار و بیماری‌های مختلفی را به‌همراه داشته است.  شهرداری منطقه ۵ سال ۱۳۷۴ شکل گرفته و در مساحت ۱۴۳۸ هکتاری آن ۱۷۶ هزار نفر زندگی می‌کنند.

خانواده علی عظیمی، ورزش را از زمین‌های خاکی محله شهید آوینی آغاز کردند و خود را تا سکوهای قهرمانی رساندند. برای علی عظیمی، ورزش فقط تمرین و مسابقه نبود، بلکه راهی بود برای ساختن زندگی، رفاقت و آینده!
خانه هنر مهاجران در محله نیزه، کلاس گفت‌وگوی آزاد زبان انگلیسی است؛ دوره‌ای رایگان که با حضور حدود چهل‌زبان‌آموز عمدتا گلشهری و بدون محدودیت سنی، تلاش می‌کند زبان را از چارچوب کلاس‌های رسمی بیرون بیاورد.
محمدرضا محمدی می‌گوید:با اینکه راننده خودرو مقصر شناخته شد و او را محکوم کردند، به خاطر خدا گذشت کردم و او را بخشیدم. محمدرضا حالا کارگاه کوچکی در گلشهر دارد و با درآمد حاصل از آن امرار معاش می‌کند.
محمد سلطانی، از کودکی و چهارراه جلالیه عاشق سینما بود. او حالا با ساخت فیلم تصویرگر زندگی مشهدی‌هاست و در این باره می‌گوید: من بچه پایین‌شهر و به زیروبم تمام محله‌ها و کوچه‌های آنجا آشنا هستم.
ریحانه و سمانه موحد، ورزشکاران محله ثامن هستند که در خانواده‌ای ورزشکار به دنیا آمده‌اند. می‌گویند پدر جانبازشان کشتی‌گیر ماهری بوده است. ریحانه و سمانه نیز هر دو در رشته کونگ‌فو توانسته‌اند مقام قهرمانی و مدال طلای استانی کسب کنند.
مغازه کوچک ابوالقاسم مهریزی همیشه پر از کتاب است. کتاب‌هایی که برای صحافی آورده‌اند. او دنیای کتاب را به هر چیز دیگری ترجیح می‌دهد و عمری را با بوی کاغذ گذرانده و حالا یک کتابخانه متفاوت دارد.
۳۵ سال زندگی مشترک آقای حسن مومنی و همسرش با کارآفرینی و کارگری همراه شده است. مومنی می‌گوید که آنها از همان آغاز زندگی مشترک، پیوند کاری نیز با هم بسته‌اند.