رضا رمضانزاده تمام مدالها و کاپهای خود را به موزه آستان قدس اهدا کرده است. سهمدال طلا، دو نقره و یک برنز حاصل ۶دوره حضور او در مسابقات خارج از کشور است. مدال نقره مسابقات آسیایی سال۲۰۰۳ هندوستان بزرگترین افتخار ورزشی اوست.
جواد آکار از حدود هشتسال پیش که برای اولینبار تیم فوتسال کوتاهقامتان مشهد شکل گرفت، تاکنون پابهپای آنها رفته است و بدون دریافت هیچ دستمزدی برایشان مربیگری میکند. او حالا دارد ثمره زحماتش را میبیند و پنجنفر از اعضای تیمش، به تیم ملی فوتسال کوتاهقامتان ایران راه یافتهاند.
زهرا پوراحمدی، روانشناس و مدیر مرکز «مثبت زندگی» میگوید: سعی کردهام برای اینکه بهتر بفهمم و یاد بگیرم با مردم محله بیشتر همراهی کنم. سر دیگ نذری افرادی که در کلاسم شرکت میکنند، حاضر میشوم.
محمدعلی غلامزادگانشرق که در بوستانهای مشهد به «آقای غلامی» مشهور است، هفتهای یک یا دو روز با دوچرخه به بوستان بسیج میرود، اما بقیه روزها در بوستان نصرت که نزدیک خانهاش است، ورزش میکند.
سمانه عرفانیان متولد تهران است. او و همسرش سعید عطاردی بیشاز ۱۰ سال است که در کارهای فرهنگی و اجتماعی فعالیت دارند آنها زندگی خود را صرف شکوفایی استعدادهای محروم محله نوده کردهاند.
مجید خدایی، ملی پوش سابق کشتی ایران است. او دکتری مدیریت و برنامهریزی در تربیتبدنی را از دانشگاه تهران گرفته و حالا استاد دانشگاه امیرکبیر و دانشگاه پیامنور است.
نازنین عظیمیمهر از زمانی که فوتسال بانوان در ایران شکل گرفت، پا به این میدان گذاشت، او چهار سال عنوان «بهترین» را در مسابقات فوتسال استان از آن خود میکند، دو سال «خانم گل» شد و دو سال هم «بهترین بازیکن».
مهدی فرزانه روزش را به عشق آموزش کشتی به نوجوانها شروع میکند.
اکرم حصاری مربی جوانی است که از ۱۲ سالگی والیبال را به صورت جدی شروع کرده و حدود ۱۵ سال است که به کسوت مربی درآمده است.
جلسه ورزش صبحگاهی فرهنگسرای غدیر بیش از ۲ دهه است که خانمهای محلات اطراف را دور هم جمع میکند.
کریم محمدیان برای آنها که میشناسندش یک اسطوره و برای آنها که نامش را شنیدهاند، یک اعجاز به شمار میرود.
ایرج نادری (نجاران) میگوید: «در آن دوران ورزشکار خیلی کم بود؛ برای همین مسئولان وقتی نوجوانی کوشا و ورزشکار پیدا میکردند، سعی داشتند از او در همه رشتهها استفاده کنند.»
مهدی ایماننژاد دروازهبان پیشکسوت محله فلسطین میگوید: خاصیت فوتبال است که همیشه با تعصب و هیجان همراه بوده است، اما در گذشته تعصب خیلی بیشتر بود.
مؤسسان باشگاه ورزشی کوی امیرالمؤمنین(ع) اهدافی فراتر از ورزش را دنبال میکنند و به کانون فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی زنان محله تبدیل شده است.
فرهاد سلطانی، کشتیگیر سابق محله سیدی، سالهاست، رقابت درون گود کشتی را رها کرده است و به تربیت کشتیگیران نسل آینده میپردازد. شاگردان او اغلب در همان سنی هستند که مربیشان برای اولین بار وارد گود شد.
سرلوحه همه افکار سمیه نجفی این یک جمله است: «خراب کردی، عیب ندارد؛ دوباره جبران کن!» با همین تفکر نهتنها مسیر زندگی خودش عوض شده، بلکه مسیر زندگی خیلی از شاگردانش را هم تغییر داده است.
علی برزوزاده سال۸۶ درحالیکه فقط پانزدهسال داشت، با موتور ۴۵۰ سیسی در مسابقات کشوری بزرگسالان شرکت کرد و لقب پدیده موتورسواری ایران را به دست آورد.
یگانه صالحمنش نوجوان ساکن محله ابوذر چهارماه است که بهعنوان مربی قرآن در دارالحجه (مکتبخانه همراه) حرم مطهر رضوی حضور دارد.
زینب وکیلیزارچ با وجود متعارفنبودن رؤیایش، از آن دست نکشید. با آنکه کاردانی ارتباطات دارد، تعلیم رانندگی پایهیک را برای فعالیت در جامعه انتخاب کرد.
حجتالاسلام سیدرضا علوی در دهه سی زندگیاش دنبال علاقه نوجوانیاش رفت و برای کسب تحصیلات حوزوی راهی حوزه علمیه شد و حالا ۲۷سالی میشود که زندگیاش با ورزشهای رزمی عجین شده است.