محمدعلی در جوانی مدل‌آور استانی و کشوری دو‌و‌میدانی بوده و قبل از اینکه مربی حرفه‌ای آمادگی جسمانی شود، دویدن تمام زندگی‌اش بوده است. یکی از نقاط عطف زندگی ورزش محمدعلی سرپا نگهداشتن یک گروه ورزشی آمادگی‌جسمانی است.
جلسه قرآن کسبه حاشیه بولوار حر در حالی ۱۷ ساله شده که اعضایش از نقاط مختلف شهر خود رابه خانه حسین حسینی می‌رسانند.
سال‌هاست که کلاس‌های درس ریاضی، عربی و زبان انگلیسی برای دانش‌آموزان در مسجد قدیمی صاحب‌الزمان (عج) محله رسالت برپا می‌شود که البته با بازی و جایزه و رقابت‌های سالم عجین است.
وحید خراسانی، داور و مربی والیبال مشهدی است. او نظیر اسکواش، پینگ‌پنگ و بدمینتون هم باز می‌کند تا به‌عنوان مربی و داور مسابقات فراوانی در این رشته‌ها سوت بزند.
سید جلال نیک‌نام به‌همراه عده‌ای از بچه‌های محله‌شان نزدیک به پنج سال است فعالیت‌های ورزشی دارند. او با وجود جوان بودنش، به‌عنوان مربی زحمات زیادی برای تیمش کشیده است.
سعید علی‌یاری فقط ۲۲ سال دارد. او تیمی را مهیا کرده تا ۱۲ نفر از آنان بتوانند به همراه او مدال‌های رنگارنگی را در مسابقات استانی کسب کنند.
محمدحسین فلاحتی‌نژاد، سرود را از یک سرگرمی ساده در دوران دبستان آغاز کرد، اما حالا برای او بعد‌از درس به بزرگ‌ترین دستاورد زندگی‌اش تبدیل شده است. او در دوران دبستان سه بار به همراه گروه سرود مقام ناحیه‌ای در مسابقات کسب کرده است.
بعضی‌ها به‌جای ماهی‌دادن، ماهیگیری یاد می‌دهند؛ درست مانند فاطمه نوراله‌زاده که با آموزش رایگان دست‌سازه‌های هنری به بانوان محله طبرسی، زکات هنرش را پرداخته است.
مهدی اسلام‌فر مربی فوتبال قدیمی محله کارگران است. او می‌گوید: در محلات پایین شهر، گل‌گوچک تنها بازی ما بود. آن زمان مثل الان پارک و زمین بازی وجود نداشت، بچه‌ها بیشتر در کوچه بازی می‌کردند.
زهره قرایی و هادی غمخوار زوج ورزشکار محله شهید رجائی هستند که مربی‌گری ووشو را به امید پرورش استعداد‌های این رشته در حاشیه شهر دنبال می‌کنند.
جواد کاهانی دو دهه پیش با همت بچه‌محل‌هایش و خیلی‌های دیگر تیمی در مسجد محله‌شان تشکیل دادند که برخی از آنها تا حضور در مسابقات کشوری هم پیش رفتند.
حسن یاری یکی از مربی‌های باسابقه آموزشگاه رانندگی مشهد است که از سال ۶۵ کارش را شروع کرده و تا کنون به بسیاری از مردم مشهد رانندگی را آموزش داده است.
این مربی با شاگردانش رابطه‌ای عمیق و دوستانه دارد و به‌عنوان مشاوری دلسوز در زمینه‌های فردی و تحصیلی آنها عمل می‌کند. بچه‌ها به‌راحتی مشکلات و دغدغه‌های خود را با او درمیان می‌گذارند.
آن روز‌ها که مریم در رؤیا‌های کودکانه، خود را پشت چرخ خیاطی در‌حال دوخت لباس‌های رنگارنگ می‌دید و از ذوق در پوستش نمی‌گنجید، فکرش را هم نمی‌کرد که کمتر از بیست‌سال بعد، به آرزویش برسد.
جبار قوچان‌نژاد در میان پسران ورزشکار این خانواده سمت والیبال را گرفته و شده یکی از نامداران خراسانی این ورزش است. برادر‌های بزرگ‌تر او همه رشته‌های ورزشی را انجام می‌دهند، اما دست‌آخر فوتبالیست هستند.
غلامرضا معافیان، یکی از کشتی‌گیران محله پروین اعتصامی از نوجوانی در این رشته فعالیت داشته و در حال حاضر مربی کشتی سطح جوانان و نوجوانان استان است.
ملیحه صفایی باید برای رفتن به کلاسش در سالن مهران، مسیری طولانی را طی کند و اگرچه بخشی از این مسیر برای تردد نابینایان مناسب سازی شده است، اما در ادامه مسیر، امکان پیاده روی برای افراد معمولی هم سخت است، چه برسد برای نابینایان!
«کوکب پوررنجبر» مترجم کتاب مفاتیح‌الجنان و مؤلف مجموعه مشهور «خودآموز و روش تدریس قرآن مجید» و بنیان‌گذار یکی از نخستین مدارس دخترانه در مشهد است.
امیرقالیچی از ۴ سالگی عاشق فوتبال است، از همان وقتی که پدرش برای کادو تولد، توپ فوتبال می‌خرد و هر روز یک ساعت با او بازی می‌کرد. امیر بعد از بازی در زمین‌های خاکی حالا تیم‌داری فوتبال می‌کند.
آقاموسی که علاقه زیادی به تیم «هماتهران» داشت، پیشنهاد می‌کند اسم تیم را با توجه به اسم محل، «هماساختمان» بگذارند؛ همین می‌شود که تیم هماساختمان، اولین و قوی‌ترین تیم محدوده قلعه‌ساختمان می‌شود.