منیره نصیری مربی رزمیکار با عشق به کودکان و نوجوانان، از سد نبود امکانات عبور کرده است. او میگوید: اول سعی میکنم مربی اخلاق بچهها باشم، بعد مربی کاراته. همیشه به آنها یادآوری میکنم صبر و گذشت داشته باشند.
مرتضی محمدی بازیکن فوتسال تیم فرش آرا، ورزش را از ۱۵ سالگی و زمینهای خاکی محله طلاب شروع کرده است. ۱۸سالگی مرتضی با گسترش فضاهای ورزشی محله همزمان میشود.
مرتضی جابری از کودکی به بیماری نرمی استخوان مبتلا بود به همین خاطر با تجویز دکتر و به دلیل علاقه مادرش، به دنیای ژیمناستیک وارد شد. او حالا یکی از مربیهای موفق محله وحید دراین رشته است.
غلامعباس بیوک؛ بازیکن، مربی بدنساز، مربی دروازهبانها، سرمربی، تدارکاتچی و... فوتبال مشهد است. او ۳۰ سال است که به فوتبال مشهد خدمت میکند، اما حالا به جز احترام شاگردان چیزی برایش نمانده است.
«هادی پیری» یکی از مربیهای موفق این رشته ورزشی است که توانسته ملیپوشانی، چون مصطفی و حسین طیبی را تحویل فوتسال کشورمان دهد.
حسن رضادادی از آن دسته قهرمانانی است که در سکوت، افتخارآفرین میشوند. او بدون حامی، مسیر پرپیچوخم قهرمانی و ایستادن بر سکوی اهدای مدال جهانی را طی میکنند.
مجید ثابتحسنپور مربی فوتبال، فوتسال و والیبال در حاشیه شهر است. تیمهایش در هر سه رشته ورزشی در مشهد درخشیدهاند اما میگوید که ادعایی در ورزش ندارد و اخلاق برایش از همه چیز مهمتر است.
حسین مرصعی ۳۰ سال است در ورزشهای صبحگاهی بوستان بهشت به عنوان مربی فعالیت دارد و همان ابتدای کار اسم گروه خود را گروه فرهنگی- ورزشی شفق نامگذاری میکند.
در آموزشگاه فرزانه نخعی، هنر تنها یک شغل نیست؛ بلکه یک سفر بهسوی کشف و بیان خویشتن است؛ سفری که در هر بوم و در هر درس، به هنرجویان منتقل میشود و آنها نیز با اشتیاق و انگیزه، راه مربیشان را دنبال میکنند.
کمتر نوجوانی در پانزدهسالگی، مسیر زندگیاش را پیدا میکند، اما «قاسم عاقلینیک» توانست علایق خودش را در همان سن و سال پیدا کند و مسیری را که منتهی به این علایق میشود، پیش بگیرد.
جلال قندهاری، دروازهبان اسبق تیم ابومسلم است. در کارنامه ورزشی او افتخار دو بار قهرمانی مسابقات فوتبال ترکمنستان (تورنمنت ماری) و کسب عنوان بهترین دروازهبانی وجود دارد.
حسن شادلو از مربیهای پیشکسوت تیم محلات مشهد میگوید: من با یک مغازه بقالی خرج خانه را میدادم، ۶ دختر عروس کردم و تیم فوتبالم را هم میچرخاندم. ۲۰۰ تا بازیکن تربیت کردم، اما یکیشان سیگاری نشد.
الههسادات هاتفی متولد ۷۳ است و فرزند آخر یک خانواده سیزدهنفره و ورزشکار. او دارای چندن مدال طلای استانی در رشتته کنگ فو است و جزء مربیان رزمی مشهد محسوب میشود.
وقتی نادیا در مسابقات امسال برای چندمینبار طلا گرفت، همه گفتند باعث افتخارشان است. میگوید: داییام همیشه پیگیر ورزش من است و آرزو دارد به تیم ملی برسم و میگوید، چون با سختی به این مرحله رسیدهام، لیاقتش را دارم.
محمدعلی در جوانی مدلآور استانی و کشوری دوومیدانی بوده و قبل از اینکه مربی حرفهای آمادگی جسمانی شود، دویدن تمام زندگیاش بوده است. یکی از نقاط عطف زندگی ورزش محمدعلی سرپا نگهداشتن یک گروه ورزشی آمادگیجسمانی است.
جلسه قرآن کسبه حاشیه بولوار حر در حالی ۱۷ ساله شده که اعضایش از نقاط مختلف شهر خود رابه خانه حسین حسینی میرسانند.
سالهاست که کلاسهای درس ریاضی، عربی و زبان انگلیسی برای دانشآموزان در مسجد قدیمی صاحبالزمان (عج) محله رسالت برپا میشود که البته با بازی و جایزه و رقابتهای سالم عجین است.
وحید خراسانی، داور و مربی والیبال مشهدی است. او نظیر اسکواش، پینگپنگ و بدمینتون هم باز میکند تا بهعنوان مربی و داور مسابقات فراوانی در این رشتهها سوت بزند.
سید جلال نیکنام بههمراه عدهای از بچههای محلهشان نزدیک به پنج سال است فعالیتهای ورزشی دارند. او با وجود جوان بودنش، بهعنوان مربی زحمات زیادی برای تیمش کشیده است.
محمدحسین فلاحتینژاد، سرود را از یک سرگرمی ساده در دوران دبستان آغاز کرد، اما حالا برای او بعداز درس به بزرگترین دستاورد زندگیاش تبدیل شده است. او در دوران دبستان سه بار به همراه گروه سرود مقام ناحیهای در مسابقات کسب کرده است.