غلامحسین علیضغر که در محله کارگران به «بابای صادق معروف» به همراه همسرش تعمیر و فروش جوراب میکنند. در محل منزل آنها را به نام «خانه جوراب مشهد» میشناسند.
عزیز نائینی آموزش هنر را از ۹ سالگی آغاز کرده و در ۱۸ سالگی کارش را با گلدوزی و خیاطی و بافندگی شروع میکند. او ۱۰ فرزند دارد که همگی راه مادر را ادامه داده و صنایع دستی تولید میکنند.
محمدحسین جهانیان مدیر شیرینیفروشی میگوید نام «نورالقائم» را ۱۴سال پیش علامه تهرانی بر روی این فروشگاه گذاشت و از همان سال به برکت این نام خیر و برکت روانه این فروشگاه شد.
در «دایی ۵۶» کوچهای وجود دارد که ۲۵۰ متر زمین با گلهایی رنگارنگ را در خود جا داده است. این گلخانه حاصل دسترنج و مراقبتهای شبانهروزی بانوی گیاهدوستی به نام طاهره صفری است.
حاجحسن معینییزدی سالهاست سماورسازی میکند. کارش را از دهسالگی با شاگردی نزد اولین استادش در گاراژ اتحادیه یزدیان شروع کرده و حالا ۷۰ سال از آن زمان میگذرد.
فاطمه معتمدی و همپیمانانش یک گالری هنری راهاندازی کردهاند که هم نمایشگاه آثار او و همکارانش است، هم محل آموزش به هنرجویان و همهروزه در معرض بازدید و تحسین مسافرانِ ایستگاه قطار شهری بسیج قرار میگیرد.
فاطمه باقرزاده درکنار داشتن استعداد هنری در خیاطی، پشتکار و ممارست بیش از اندازهاش و بزرگ بودن هدف در ذهنش بوده که اکنون به الگویی برای بیشتر خانمهای محله تبدیل شده است.