روستای چهاربرج به‌عنوان یکی از ۱۶ هسته جمعیتی محدوده تاریخی توس، سال ۱۳۹۲ به شهرداری منطقه ۱۲ الحاق شد و محله چهاربرج نام گرفت. این محله قدیمی و پررفت و آمد، در مسیر آرامگاه فردوسی است.
۳۲ سال از روزی که محمد بخارایی‌گلستانی برای اولین‌بار پا در گود گذاشت، می‌گذرد. او سال‌ها در میان گود بود و دوازده‌سالی می‌شود که در کسوت مرشدی ایفای نقش می‌کند.حالا سه‌سالی می‌شود که پسرش، مهدی را هم به زورخانه می‌برد.
جواد صبوحی خانه‌اش در خیابان شهید قانع ۲۰ را به زورخانه تبدیل کرده و ساعت ۸ شب روز‌های فرد و جمعه‌ها منتظر هم محله‌ای‌ها و علاقه‌مندان به ورزش باستانی‌است.
۱۰ساله بوده که دست توی دست پدرش حاج صفر، کوچه‌پس‌کوچه‌های محله سرشورِ را قدم می‌گیرد سمتِ زورخانه عیدگاه و همین می‌شود که پا جای پای پدر می‌گذارد و می‌شود پهلوان.
رضا شجیعی که قهرمان کشتی استان است، خانواده‌ای ورزشی دارد؛ خانواده‌ای که به‌واسطه مادرش اصل‌و‌نصبش به قومیت کُرد خراسان شمالی بر‌می‌گردد تا با کشتی و ورزش پهلوانی آن غریبه نباشد.
این باستانی‌کار نوجوان می‌گوید: گاهی در کودکی همراه پدربزرگم تمرین باستانی کاران را تماشا می‌کردم. حرکات ورزشی باستانی، احترام به بزرگ‌تر و پیشکسوت، جوانمردی و... را در این ورزش می‌دیدم.
علاقه محسن نادی به آجیل و تخمه، او را به یکی از تولیدکنندگان موفق آجیل و خشکبار تبدیل کرده و حالا خیابان ابوذر به قطب آجیل و خشکبار تبدیل کرده است.
حسن صفانگار معروف به پهلوان صفا، پیشکسوت ورزش باستانی صاحب زنگ پای گود است و ضرب و صلوات هنگام ورود به زورخانه است. او شاگردان بسیاری در همین رشته تربیت کرده است.
حمید دباغ، از ده‌سالگی، ورزش باستانی را شروع کرده و در این سال‌ها جوانان بسیاری با صدای گرم و ضرب خوش‌آهنگش، عاشق گود باستانی شده‌اند.
پهلوان طغرایی، اخلاص و ایمان را از شاخص‌های مهم ورزش زورخانه‌ای می‌داند و ابراز می‌دارد: صفای این ورزش، روح پاک و بدون آلایش آن است و شاید برای همین به عنوان سالم‌ترین ورزش شناخته شده است.
حسین کریمی، که نیم قرن است در گود زورخانه ورزش می‌کند، حکم زنگ از در را که آخرین حکم در این ورزش محسوب می‌شود، دارد و به‌اصطلاح صاحب‌زنگ است.
پدر احمد برای دیدن دوستش به گود زورخانه سالن شهرداری واقع در بولوار وحدت می‌رود و پسر ۹ ساله‌اش را نیز با خود می‌برد. همان‌جا احمد را به رشته باستانی علاقه‌مند می‌شود.
برای محمود رمضانی همه‌چیز از یک پیشنهاد دوستانه شروع شد. زمانی‌که مصطفی حشمتی در شانزده‌سالگی دست محمود را گرفت و گفت: «بیا برویم گود زورخانه؛ می‌گویند ورزش خوبی است.»
سیدمحمد ببرحسینی، قدیمی‌ترین مرشد مشهد سال ۱۳۲۲ وارد گود شد و تا بعد از ۹۰ سالگی در گود‌های پهلوانی مرشدی می‌کرد.
محمدجواد نجاتی، مدیرباشگاه ورزشی نیرو و نشاط، خود از جمله مردان باستانی‌کار شهرمان است که این ورزش را از سال ۱۳۵۰ آغاز کرده و همچنان ادامه می‌دهد.
حاج‌علی‌اکبر علی‌پور، مرشد زورخانه «رستم دستان» می‌گوید: در ورزش پهلوانی علاوه‌بر راه‌ورسم مرشدی، چیز‌های دیگری هم یاد گرفته‌ام. باید اصول پهلوانی مثل جوانمردی و نوع‌دوستی را بلد شوی.
محمدرضا اشکذری، بانی موسسه فرهنگی گل‌های فجر خراسان درسنین بازنشستگی به فعالیت و ترویج فرهنگ علوی و تشیع می‌پردازد.
نوجوان باستانی‌کار محله رسالت که پایش به مسابقات کشوری در رسانه ملی باز شده است.
سید‌محمدمهدی حسینی، نوجوان باستانی‌کار محله فاطمیه علاقه به ورزش باستانی را از پدرش به آموخته است.
محمد صباغ درمیان جوانان زورخانه بسیار محبوب به شمار می‌آید؛ او همه جوانان را به داشتن مرام پهلوانی توصیه می‌کند؛ مرامی که نه‌تنها در زندگی خود ورزشکار تأثیر زیادی دارد، بلکه روی اطرافیانش هم اثرگذار است.