علیرضا پورسمنانی، روزگاری والیبال ایستاده بازی میکرد و پس از حادثه تلخ زاهدان، حالا چندسالی است که والیبال نشسته کار میکند.
دوسهساله بودم که بهخاطر تزریق واکسن معیوب فلج اطفال، فلج شدم. حالا ۳۷ سال از عمرم میگذرد و در هر مرحلهای از زندگی سعی کردهام بهترین باشم.
با اینکه به نظر میرسید افسردگی در زندگی فاطمه قهرمان ادامه داشته باشد، یک اتفاق خوب همهچیز را تغییر داد.
محمدرضا بیک والیبال یست تیم ملی جوانان ایران، از محله گلشهر تا بالاترین سطح ورزشی خودش در آسیا و جهان پیش رفته است.
سعید صفاریان از زمانیکه به سازمان آتشنشانی پیوست، والیبال ساحلی را شروع کرد و توانست با تیم شهرداری مشهد در مسابقات جهانی این رشته نیز بدرخشد.
حادثه نهتنها پایانی برای زندگی روزمره علیرضا نشد، بلکه از او مردی ساخت که خیلی زود توانست روی پای خودش بایستد و نوجوانی و جوانیاش را از آسیب انزوا و خانهنشینی دور کند!
علیرضا همتآبادی متولد۱۳۵۴ حالا پدر سه فرزند است که عنوان «تنها داور معلول والیبال کشور» را دارد.
امیرحسین علاوهبر فعالیت در دو رشته والیبال و بسکتبال، بعد از مدتی با تکواندو آشنا و فعالیت در این ورزش رزمی را شروع میکند. آنطور که امیرحسین میگوید برای خیلی از دوستان و اطرافیانش پرداختن به سه رشته ورزشی آن هم بهطور حرفهای کار سختی بود اما او توانسته با استفاده از استعداد و پشتکارش به این راه ادامه دهد.