آن‌طور‌که مردم می‌گویند، پیش از انقلاب اسلامی، در خیابان حسین‌باشی دعوا و چاقوکشی زیاد اتفاق می‌افتاده است، اما در دوران دفاع مقدس که جوانان همه محلات عازم جبهه شدند، آن ماجرا‌ها و تخلفات به خاطره‌ها پیوست.
شریعتی۳۱ معبری در محله شاهد است که از سمت دیگر به خیابان شاهد۶۱ می‌رسد و بولوار استادیوسفی را هم قطع می‌کند. این محدوده تا سال۱۳۶۰ جزو محدوده شهری نبود و پس‌از آن کم‌کم وارد بافت شهر شد.
هویت رده، اصولا با شناخت و بررسی همین قلعه‌ها معنا پیدا می‌کند. طبق این گزارش و اظهارات اهالی قدیمی رده با سن بیش از نود سال، تعداد قلعه‌های این مزرعه بیشتر از سه تا بوده است.
چمن۳۱ از کوچه‌هایی است که هنوز هم حال و هوای قدیمش را دارد. این کوچه با همان خانه‌های کوچک ویلایی، شما را به گذشته می‌برد. به گفته اهالی از سال۱۳۵۰ به بعد، آبادی به اینجا آمده است.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچه‌های قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفس‌های خود را می‌کشد.
معبر شهید‌مفتح۳۰ یکی از کوچه‌های پرتردد محله گلشور است. قدیمی‌ها آن را به «میلان ۱۵» می‌شناختند. انتهای این کوچه هشتصد‌متری به میدان عسکریه یا «فلکه شیرممد» منتهی می‌شود.
کوچه شقایق یک، تا چهل‌سال پیش، بخشی از زمین‌های کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمین‌ها را به خانواده‌های دارای پنج و شش‌فرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.
کوچه شهیدمحمدی۱۰ در محله رازی قرار دارد. از ویژگی‌های این معبر می‌توان به تراکم جمعیتی نسبتا زیاد و سکونت رزمندگان دفاع مقدس در آن اشاره کرد که باعث فعال‌شدن برنامه‌های فرهنگی و مذهبی مسجد محله شده است.
کوچه حافظیان، مسیر قاجاری قرارگرفته در دل مشهدالرضاست که گذر نامداران بی‌شماری بوده است.
حدود ۳۵ سال پیش، کوچه مسلم ۳ را به نام شهید سیدجواد بنی‌هاشم مزین کرده‌اند. این محدوده یکی از محلات مهندسی‌ساز مشهد است و کوچه‌هایش یکدست و یکنواخت نقشه‌کشی و ساخته شده است.
طبق روایت سال‌خوردگان تلگرد محمود احمدزاده برای رفاه حال زارعان و کارگران مشغول به کار در مزرعه تلگرد، قلعه‌ای در ابتدای اراضی آن ساخت که به‌دلیل دروازه بزرگش، شهرت فراوانی پیدا کرد.
خیابان عبدالمطلب ۱۵ تا دهه۶۰ خاکی بود. این خیابان در گذشته، کوچه کم‌عرضی بود و به بولوار عبدالمطلب هم دسترسی نداشت. با احداث مجتمع‌های مسکونی یاس؛نام این مجتمع در‌کنار نام عبدالمطلب۱۵ نشست.
عیدگاه ۶ با تابلوی سروش در گذشته محل استقرار و زندگی یهودیان بود که مردم به آن‌ها جهود (جدید) می‌گفتند و آن‌طور که سیدحسن طباطبایی هشتادویک‌ساله می‌گوید به‌نام جهود‌ها معروف بود.
کوچه شهید فکوری ۴۵ در محله چهارچشمه را به نام «بهاران» می‌شناسند. خیابان بهاران ۳ یکی از معابر پررفت‌وآمد محله محسوب می‌شود که انواع کاربری‌های رفاهی‌تفریحی، آموزشی، ورزشی و مذهبی را در خود جای داده است.
راسته عیدگاه هم که ابتدای آن بازار پررونقی واقع شده، در گذشته از یک طرف به‌وسیله کوچه حوض نو به محله سرشور و بازار بزرگ و از طرف دیگر به دروازه عیدگاه منتهی می‌شده است.
کوچه بزرگمهر۱۰ در محله کوی پلیس واقع شده است؛ محله‌ای که به گفته قدیمی‌هایش زمین‌های آن، نزدیک به چهل‌سال قبل به کارمندان نیروی انتظامی واگذار شده است.
کوچه بهجت ۱/ ۹ عمر زیادی ندارد، اما بر روی باغی پدید آمده که ۵ قرن قدمت داشته است.
کوچه نسترن ۲۰ بیش‌از چهل‌سال قدمت دارد. انگار مسجد، مردم را به این کوچه کشاند و آن‌قدر ساخت آن در این آبادانی نقش داشت که کتابخانه و پارک خطی هم به نام مسجد احداث شد.
ساکنان اصلی و قدیمی خیابان بوستان ۱۸ نیز مثل دیگر ساکنان محله، اکثرا بازنشستگان جهاد سازندگی هستند که از سال۱۳۷۳ به اینجا آمده و خانه ساخته‌اند.
کوچه کوچه آیت‌الله بهجت ۳ اواخر قاجار شکل می‌گیرد و در دوره پهلوی اول، معبر اتصال خیابان شاه‌رضانو به ته‌پل‌محله می‌شود.