خیابان حسابیجنوبی معبری است که در محله فرهنگیان قرار دارد. این خیابان از یک سمت به بولوار شریعتی میرسد و از سمت دیگر بنبست است.
مهدی سیدی مینویسد: «این روستا در حاشیه شمال شهر مشهد و جوار موقوفات آستانقدس واقع بود. چون صحرایی موقوفه نبوده، نامش در وقفنامهها نیامده و قدمتش نامعلوم است».
کوهسنگی ۱۲ یکی از معابر اصلی منطقه است که دو خیابان کوهسنگی و شهیدبهشتی را به یکدیگر متصل میکند و مسیر اتصال به بیمارستانهای مهر و امید نیز هست.
در این گزارش مروری شده است بر روزگار کوچه راد (وحدت ۳/ ۱) با قدمتی قاجاری که ریشه در یک داستان قدیمی دارد.
کوچه شهیداصلانی۱۲۱ که به نام شهیدرستمعلی نوری مزین شده است، ورودی شهرک تنباکوچی یا طلوع محسوب میشود؛ شهرکی که نزدیک به پنجاهسال قبل شکل گرفت.
محله فجر قدمتی چهلساله دارد، اما نامش سهسال است که از ابوذر به فجر تغییر پیدا کرده است. این محله ۶۶هکتار وسعت دارد و در هر هکتار آن ۳۳۵نفر سکونت دارند که ششبرابر میانگین شهری است.
مجتبی دانش میگوید: سال ۱۳۶۲ محدوده احمدآباد خیلی خلوت و کمتردد بود؛ به طوری که خود من، چون همبازی نداشتم و منازل اطراف هنوز ساخته نشده بود، سر کوچه مینشستم و منتظر میشدم یک ماشین رد شود.
الهام قاسمی بازارچهای با نام «گوهرآفرین» در مسجد راهاندازی کردند و از خانمهای هنرمند محله خواستند میزی در بازار دراختیار بگیرند تا از آن به بعد بتوانند هنرهایشان را سازمانیافتهتر و با حمایت به فروش برسانند.
قصه بغرنج مسدودبودن خیابان توس ۷۰ یا همان معبر امامزمان (عج) بعد از ۱۰ سال دارد به پایان خوش نزدیک میشود.
مزرعه التیمور در گذشته از نظر منابع آب، وضعیت ممتازی داشت و اینکه کشاورزان این مزرعه میتوانستند به کشت برنج، بهعنوان محصولی نیازمند آب فراوان بپردازند، دلیلی بر این ادعاست.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، تهپلمحله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کردهای همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
مردم، بخشی از محله خواجهربیع را در گذشته به شهرک سیمان میشناختند؛ زیرا حدود پنجاهسال قبل کارخانه سیمان مشهد، برای کارکنانش در این محله، زمین خرید و برایشان خانه ساخت.
سیدمحمد مشهدیحسینی از قدیمیهای تهپل محله میگوید: محله ما از شلوغترین محلههای شهر محسوب میشد. آنقدر که این شعر را سر زبان مردم انداخته بود که «شهر کجاست؟ ته خیابون، بالاخیابون، سراب و نوغون»
آنطورکه مردم میگویند، پیش از انقلاب اسلامی، در خیابان حسینباشی دعوا و چاقوکشی زیاد اتفاق میافتاده است، اما در دوران دفاع مقدس که جوانان همه محلات عازم جبهه شدند، آن ماجراها و تخلفات به خاطرهها پیوست.
شریعتی۳۱ معبری در محله شاهد است که از سمت دیگر به خیابان شاهد۶۱ میرسد و بولوار استادیوسفی را هم قطع میکند. این محدوده تا سال۱۳۶۰ جزو محدوده شهری نبود و پساز آن کمکم وارد بافت شهر شد.
هویت رده، اصولا با شناخت و بررسی همین قلعهها معنا پیدا میکند. طبق این گزارش و اظهارات اهالی قدیمی رده با سن بیش از نود سال، تعداد قلعههای این مزرعه بیشتر از سه تا بوده است.
چمن۳۱ از کوچههایی است که هنوز هم حال و هوای قدیمش را دارد. این کوچه با همان خانههای کوچک ویلایی، شما را به گذشته میبرد. به گفته اهالی از سال۱۳۵۰ به بعد، آبادی به اینجا آمده است.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچههای قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفسهای خود را میکشد.
معبر شهیدمفتح۳۰ یکی از کوچههای پرتردد محله گلشور است. قدیمیها آن را به «میلان ۱۵» میشناختند. انتهای این کوچه هشتصدمتری به میدان عسکریه یا «فلکه شیرممد» منتهی میشود.
کوچه شقایق یک، تا چهلسال پیش، بخشی از زمینهای کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمینها را به خانوادههای دارای پنج و ششفرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.