روستای قدیمی بحرآباد با فوت مجتهد بزرگ مشهد میزبان یکی از حوادث ناگوار عهد مشروطه در مشهد شد؛ روستایی که قدمتش، بیش از این حرف‌هاست؛ روستایی قدیمی که امروز در منطقه ۱۰ قرار دارد.
کوچه ساربان‌ها که حالا روی تابلوهایش، «نواب‌صفوی ۱۲» و «شهید صفار شاهرودی» نوشته شده است، روزگاری نخستین پاتوق و استراحت‌گاه کاروان‌های تجاری و زیارتی در مشهد بود.
کوچه صادقیه۲۶، معبری فرعی در محله نقویه است که مرکز شکل‌گیری این محله بوده است. اولین ساختمان‌های این محله اواسط دهه۸۰ در‌قالب مجتمع‌های مسکونی احداث شد و به‌این‌دلیل قدیمی‌ترین معبر محله است.
وحدت ۱۹ صدسال پیش به نام کوچه اول بهره معروف بود. بعد‌ها به‌دلیل اتصالش به کوچه باغ دولاب، این نام را گرفت و با احداث مدرسه انوشیروان در شش دهه پیش، به‌نام مدرسه شهره شد.
کوچه نسترن۱۵ یکی از فرعی‌های خیابان نسترن است. حدود یک‌سالی می‌شود که تابلو ورودی این کوچه به سرقت رفته و هنوز جای آن پر نشده است. این کوچه بن‌بست است و فقط سه پلاک مسکونی دارد.
کوچه حوض‌خرابه با اجرای طرح نوسازی اطراف حرم مطهر رضوی، تغییرات بسیاری پیدا کرد و بسیاری از پلاک‌های مسکونی و عمومی آن، تخریب و تبدیل به پروژه‌های اقامتی متعدد شدند.
خیابان شهیدان نظام‌دوست در گذشته جزو اراضی دیش‌دیش بوده است و هنوز در انتهای این معبر، کشت‌و‌کار و کشاورزی انجام می‌شود. این خیابان از پرترددترین معابرطبرسی‌شمالی به شمار می‌رود.
خیابان حسابی‌جنوبی معبری است که در محله فرهنگیان قرار دارد. این خیابان از یک سمت به بولوار شریعتی می‌رسد و از سمت دیگر بن‌بست است.
مهدی سیدی می‌نویسد: «این روستا در حاشیه شمال شهر مشهد و جوار موقوفات آستان‌قدس واقع بود. چون صحرایی موقوفه نبوده، نامش در وقف‌نامه‌ها نیامده و قدمتش نامعلوم است».
کوهسنگی ۱۲ یکی از معابر اصلی منطقه است که دو خیابان کوهسنگی و شهید‌بهشتی را به یکدیگر متصل می‌کند و مسیر اتصال به بیمارستان‌های مهر و امید نیز هست.
در این گزارش مروری شده است بر روزگار کوچه راد (وحدت ۳/ ۱) با قدمتی قاجاری که ریشه در یک داستان قدیمی دارد.
کوچه شهید‌اصلانی۱۲۱ که به نام شهید‌رستم‌علی نوری مزین شده است، ورودی شهرک تنباکوچی یا طلوع محسوب می‌شود؛ شهرکی که نزدیک به پنجاه‌سال قبل شکل گرفت.
محله فجر قدمتی چهل‌ساله دارد، اما نامش سه‌سال است که از ابوذر به فجر تغییر پیدا کرده است. این محله ۶۶هکتار وسعت دارد و در هر هکتار آن ۳۳۵نفر سکونت دارند که شش‌برابر میانگین شهری است.
مجتبی دانش می‌گوید: سال ۱۳۶۲ محدوده احمدآباد خیلی خلوت و کم‌تردد بود؛ به طوری که خود من، چون هم‌بازی نداشتم و منازل اطراف هنوز ساخته نشده بود، سر کوچه می‌نشستم و منتظر می‌شدم یک ماشین رد شود.
الهام قاسمی بازارچه‌ای با نام «گوهرآفرین» در مسجد راه‌اندازی کردند و از خانم‌های هنرمند محله خواستند میزی در بازار دراختیار بگیرند تا از آن به بعد بتوانند هنرهایشان را سازمان‌یافته‌تر و با حمایت به فروش برسانند.
قصه بغرنج مسدود‌بودن خیابان توس ۷۰ یا همان معبر امام‌زمان (عج) بعد از ۱۰ سال دارد به پایان خوش نزدیک می‌شود.
مزرعه التیمور در گذشته از نظر منابع آب، وضعیت ممتازی داشت و اینکه کشاورزان این مزرعه می‌توانستند به کشت برنج، به‌عنوان محصولی نیازمند آب فراوان بپردازند، دلیلی بر این ادعاست.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، ته‌پل‌محله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کرد‌های همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
مردم، بخشی از محله خواجه‌ربیع را در گذشته به شهرک سیمان می‌شناختند؛ زیرا حدود پنجاه‌سال قبل کارخانه سیمان مشهد، برای کارکنانش در این محله، زمین خرید و برایشان خانه ساخت.
سیدمحمد مشهدی‌حسینی از قدیمی‌های ته‌پل محله می‌گوید: محله ما از شلوغ‌ترین محله‌های شهر محسوب می‌شد. آن‌قدر که این شعر را سر زبان مردم انداخته بود که «شهر کجاست؟ ته خیابون، بالاخیابون، سراب و نوغون»