خیابان شهید‌اشکذری در محله اسماعیل‌آباد را مردم با درختان دویست‌ساله‌اش می‌شناسند. این درخت‌ها درست در مسیر رفت‌و‌آمد خودرو‌ها قرار دارد.
محمد نداف می‌گوید: میدان سعدآباد با آجر‌های رنگی قرمز پوشیده شده و بخش دیگری از خیابان خاکی بود. دور و اطراف خیابان تک‌وتوک خانه‌هایی ساخته شده بود.بیشتر صاحبان خانه‌ها باغ‌داران و کسبه بودند.
این گزارش درباره معبر امیرالمؤمنین ۸ است که در قدیم راهی بوده بین کوچه قراولخانه تا محوطه سبزه‌میدان کهنه.
قدیمی‌ترین سندی که در آن به نام مزرعه خیرآباد اشاره شده است، مربوط‌به سال ۱۰۲۲ قمری (۹۹۲ خورشیدی) و عهد شاه‌عباس یکم صفوی است.
خیابان مهران۲۳، معبری فرعی است که در امتداد خیابان معلم۴۵ در محله دانشجو واقع شده است. هرچند در مهران۲۳ خبر چندانی از ساختمان مسکونی نیست، تا دلتان بخواهد فضا‌های خدماتی و فرهنگی دارد.
هنوز ردونشان شترها را در چند معبر پایین‌خیابان می‌توان پیدا کرد. در خیابان شهید سالاری‌مقدم که روزگاری با نام ساربان‌ها شناخته می‌شد، فرعی ششم به‌نام «شترخون» معروف است؛ محلی که در سال‌های دور گذشته محل نحر شتر بوده است.
یکی از ویژگی‌های کوچه نبوت۴۰ سکونت همسایه‌های قدیمی آن است که با هم رفاقت دیرینه دارند. اگر همسایه‌ای به سفر برود، خانه‌اش را به دیگر همسایه‌ها می‌سپارد.
کلاته مشهدقلی از سال ۱۳۸۵، به بخشی از محدوده شهری مشهد تبدیل شد و پیش از آنکه شکل عوض کند، سه قلعه با سه در بزرگ داشت؛ قلعه‌هایی بدون نگهبان که دروازه آن‌ها از ساعت ۹ شب بسته می‌شد.
نام کوهسنگی۴۰، «نجفی» بوده است؛ کوچه‌ای که در دهه ۵۰ به نام «میرداماد»، از فیلسوف‌های دوران صفویه، تغییر می‌کند. در زیرتابلوی این کوچه همچنان نام میرداماد دیده می‌شود.
خیابان شهید عصمت‌الله کریمی تا چهار سال پیش با معبر دیگری هم‌نام بود و اقبال نام داشت. با شهادت شهید مدافع حرم، عصمت‌الله کریمی، در سوریه، این معبر تغییر نام پیدا کرد و به‌نام او پلاک‌گذاری شد.
خیابان امیرالمؤمنین (ع) ۶ در نقشه قاجاری مشهد خیابان بزرگی است که روی آن نام حوض‌خرابه نشسته است و فرعی‌هایش همه بی‌نام هستند. یکی از این فرعی‌ها آن روز‌ها به‌نام خاندان رئیس‌الساداتی‌ها بود.
نواب‌صفوی ۵ محل زندگی خاندان و نوادگان سیدنعمت‌الله موسوی جزایری بودند و نام کوچه به پیشه خانوادگی آن‌ها یعنی رنگرزی نخ‌های قالی مرتبط بوده است.
خیابان پیروزی ۱۵ یکی از معابر پررفت‌وآمد محله رضاشهر است که به‌نام «دهخدا» معروف است و از سمت دیگر به خیابان شهید رضوی ۱۶ می‌رسد. این معبر یکی از مراکز محله رضاشهر است.
به گفته قدیمی‌ها، وقتی کسی می‌خواست آدرس خیابان تورج را بدهد، می‌گفت: کوچه «کمپوت شاداب»، چون کارخانه کمپوت نبش خیابان قرنی قرار گرفته بود.
بولوار ایمان که تا چند سال قبل جزو منطقه ۸ بود، به‌نام محله ایمان شناخته می‌شد، اما از سال ۱۳۹۶ به منطقه ۷ واگذار و جزو محله قائم (عج) شد و به‌دلیل بن‌بست انتهای آن مانند دیگر محلات شلوغ و پرترافیک نیست.
خیابان فرعی شهید شوشتری ۱۰ را مشهدی‌ها با نام کوچه «حاج‌ابرام»، خیر و واقف حمام موجود در این مسیر می‌شناسند.
قدمت خیابان شهید درودی ۱۹ روی هم به بیست سال هم نمی‌رسد. پیش از آن، این خیابان به‌دلیل وجود باغات میوه بین مردم به نگارستان (کنایه از باغ) شهرت داشت.
کوی امیرالمؤمنین (ع) در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ بافتی روستایی داشت و از هرگونه امکانات رفاهی و خدماتی محروم بود، در سال‌های پایانی دهه ۵۰ تغییراتی بنیادی را تجربه کرد.
دانشجو ۲، کوچه‌ای فرعی است که فضا‌های آموزشی در آن پرشمار است؛ از مهد تا دبستان و متوسطه غیردولتی در این مسیر فعالیت دارند. این کوچه که در محله دانشجو واقع شده است.
شهید شوشتری ۷ امروز فقط در یک کوچه خلاصه می‌شود. این کوچه که در طرح نوسازی خیلی کوچک و جمع وجور شده بود، قبل از کشیدن این بولوار چندین فرعی به نام‌های سیاه آب، پی آب، منبع آب و خارکن‌ها داشت.