وجهتسمیه کوی دکترا به سکونت تعداد زیادی از پزشکان در این محله برمیگردد، گرچه بعدها محله به بهشت معروف شد.
مزرعه احمدآباد دارای قلعه یا محل نشیمن کشاورزان هم بوده که به «قلعه دراز» شهرت داشته و بین فلکه احمدآباد (طالقانی کنونی) تا سهراه راهنمایی گسترده بوده است.
در ابتدای کوچه فلاحی ۳۸.۱۳، دو بوستان محلی قرار دارد که فضایی دلنشین و سبز برای اهالی به ارمغان آورده است. در این خیابان چهارمجموعه ورزشی روباز قرار دارد.
محله آبکوه تا حدود سال1340، دهی در یکفرسنگی (۶۲۴۰متری) دروازه ارگ بود، اما پس از انقلاب اسلامی ضمیمه مشهد شد و امروز یکی از محلات این شهر است.
خیابان شهید مطهریجنوبی ۲۴ به نام «شهید غلامحسین ناصریمحجوب» مزین و در محله سعدآباد واقع است. به گفته قدیمیهای محله، این معبر مدت کوتاهی «کوی لعل» نام داشت.
مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) سال۱۳۴۵ راهاندازی شد. این مدرسه یکی از مراکز بزرگ و فعال آموزشی و پژوهشی ویژه بانوان طلبه ایران و جهان به شمار میرود.
کوچه شهیدآوینی ۱۷ به گفته قدیمیها، از گذرهای مهم گلشهر بوده است. تا فرعی دوم آن، تک و توک خانه و مغازه بوده، اما در اواسط و انتهایش تا چشم کار میکرده مزارع جارو و گندم بوده است.
خیابان شهیدابراهیم فخرایی ۱۰/۱ از معابر فرعی محله دانشجوست. این خیابان بخشی از انتهای بولوار فرهنگ را در خود جای داده است و بولوار شهیدفخرایی را به بولوار شهید قانع متصل میکند.
کوچه مسلم شمالی ۵ یکی از معابر اصلی محله است. جوانان این کوچه از داوطلبان اعزام به خط مقدم بودند و از بین آنها امیررضا رمضانزاده، محمدمهدی نیکوفطرت، جواد صادقینژاد، علی لوکیان و محمد رضایی به شهادت رسیدند.
خیابان آبکوه۱۰ یا شهیدابراهیم محبوب یکی از معابر قدیمی محله کلاهدوز به شمار میرود که تا قبل از شهادت شهید ابراهیممحبوب، فرمانده گردان حزبالله، به نام «کوچه گل» معروف بود.
خیابان «مهرآباد یک»، نخستین کوچه در خیابان بزرگ مهرآباد است. در این کوچه نهچندان طویل، آمدوشد، کم نیست؛ مسجد و دو مدرسه قدیمی به آن رونق بخشیده است.
کوچه «شهید دارایی۵» از کوچههای نامآشنای شهرک شیرین است که پیش از این با نام «پانیذ» شناخته میشد. ابتدای آن، پیادهرو خاکی و درختانی است که در همان خاکها جان گرفته و قد کشیدهاند.
وجود پنجمدرسه، کوچه شهید آوینی51 را به یکی از گذرهای پرتردد محله تبدیل کرده است و خیلی از ساکنان قدیم و جدید محله، آن را به نام «کوچه مدرسهها» میشناسند.
کوچه پروین اعتصامی۱۵ یکی از کوچههای قدیمی محله مقدم است که به گفته ساکنان فعلی، تعداد کمی از آدمهای قدیم در آن زندگی میکنند؛ باوجوداین اهالی کوچه همدل و همراه هستند و در برگزاری مراسم مختلف به هم کمک میکنند. بیشتر خانههای این کوچه ویلایی و ساخت قدیم است.
تا چند دهه قبل، بیشتر املاک مسکونی این محله، قطعات سیصدمتری و متعلقبه طلبهها بود. این خیابان جزو معدود معابر محله طلاب است که بافت مسکونی خود را حفظ کرده است.
در کوچه شهیدرستمی۵ محله کارمندان اول، زندگی سنتی و نوستالژی سالهای قبل هنوز جریان دارد. درمیان همهمه و شلوغی ترافیک شهر، ساکنان این کوچه به سبک و سیاق گذشته، از حال و احوال زندگی هم باخبر و دلسوز محلهاند.
در دوطرف کوچه شهید حنایی ۱۴، بازارهای مختلف لباس به چشم میخورد که سبک و سیاق قدیمی دارند.
هیچ اثر و نشانی از گذشته خود ندارد، اما جالب است که بین اهالی هنوز هم به «پل انجیر» معروف است. صحبتها درباره این پل و نام آن بسیار است؛ برخی میگویند در این مکان درخت انجیر پرباری درکنار پلی وجود داشته و برخی دیگر ریشه این نامگذاری را مربوطبه قهوهخانهای در این مکان میدانند.
ابتدا تا انتهای کوچه عباسآباد به یک کیلومتر هم نمیرسد؛ گذری کوچک و کمعرض که از هر دو طرف آن خودروها به زحمت میگذرند. انتهای این کوچه، در محاصره زمینهای رهاست.
محمود ناظرانپور از علاقهمندان به تاریخ وپیشکسوت صنعت چاپ خراسان است. او روزگار کودکیاش را در قلعه خیابان گذرانده و از بزرگزادگان آن زمان بوده است. چندهکتار باغ در خیابان محمدآباد داشتند و یک خانه هم در کوچه سلام!