خیابان شهید حشمتی۵ پررفتوآمدترین معبر محله امامهادی (ع) است؛ خیابانی که بازار محلهاش در این محدوده معروف است و در آن از شیرمرغ تا جان آدمیزاد پیدا میشود.
قدیم پاچنار برای خودش محلهای بوده؛ البته نه به اندازه نوغان یا عیدگاه. محلهای کوچک اما شناختهشده که یکی از بناهای معروفش بیمارستان آمریکاییها بوده است.
کوچه وکیلآباد ۶۲ را به نام «مسجدالاقصی» میشناسند. وجه تسمیه این معبر، مسجدی است به همین نام. سکونت در این محدوده از بولوار وکیلآباد به نیمقرن پیش برمیگردد.
درست در نخستین کوچه بعد از چهارراه مقدم که تابلو وحدتیک را دارد، هنوز هم میتوان بوی قدیم را استشمام کرد.
مهمترین عنصر هویتی کوچه ثبت، خیریه «عمید صفوی» است که بیبیفاطمه، دختر ارشد سیدعبدالله رضوی، معروف به «میرزای ناظر» وقف کرده است.
در ابتدای کوچه آبکوه یک، باغ بزرگی معروف به «مش ممدلی» قرار داشت؛ او مشهدی محمد علیانی بود و در گویش عامیانه مردم «مشممدلی» خطاب میشد
خیابان پیروزی۸۱ که از سوی دیگر به وکیلآباد۶۸ میرسد، چهار کاربری آموزشی، تجاری، فضای سبز و درمانی دارد.
کوچههای طالقانی تا پنجاهشصت سال قبل گندمزار و غیرمسکونی بودند، بهطوریکه بلندیهای کوهسنگی بهراحتی از اینجا دیده میشد.
خیابان شهید فلاحی ۵۰ در محدوده قاسمآباد، «شهید نوری» نامگذاری شده است. این معبر مرز محله امامیه و محله لشکر است، بهطوریکه فرعیهای زوج خیابان شهیدنوری در محله لشکر و فرعیهای فرد در محله امامیه قرار گرفته است.
بعد از درگذشت آیتالله سیدمهدی عبادی، امام جمعه وقت مشهد، بخش ابتدایی خیابان خواجهربیع تا میدان امامحسین (ع) به یاد ایشان «عبادی» نامگذاری شد.
برخی اهالی معتقدند در گذشته قلعهای به نام هدایت در این محدوده وجود داشته است، اما ما در سفرنامهها و وقفنامهها نشانی از این قلعه نیافتیم.
داستان طولانیترین کوچه مشهد بهنام «حاجحسین باشیزاده فخار» گره خورده است؛ فردی که کوره آجرپزی در ابتدای این کوچه بنا کرد.
محله شفا که فقط بخش کوچکی از انتهای بولوار شفا را در برمیگیرد، در گذشته به «سمزقند» معروف بوده است.
قدمت کوچه رودکی۲۰ هفتادسال است. عرض بیستمتری این خیابان، آن را به یکی از معابر پرتردد محله بهشتی تبدیل کرده و گذرگاهی است برای دسترسی ساکنان محله به بزرگراه شهیدسردارسلیمانی.
بوی خوش آجیل تفتداده از مجتمع عظیم تجاری مواد غذایی و خشکبار مصلی، از فاصله دور به مشام میرسد و نام «کوچه آجیلی» را سر زبان ساکنان و کسبه محله انداخته است.
کوچه گردی به خصوص در مشهد شگفتیهای خاص خودش را دارد. مشهد با پیشینه تاریخی و وسعت جغرافیاییاش حرفهای زیادی برای گفتن دارد که تنها یک کوچهگرد موفق میشود زیباییهایش را ببیند و بشنود.
خیابان شقایق ۱۱ بیشتر از نیمقرن قدمت دارد. بخش زیادی از اهالی خیابان، خانوادههای کرمانج و کُردزبانی هستند که سالها پیش به این محله مهاجرت کردهاند.
محله ارشاد بین دیگر محلات منطقهیک، از فضای سبز بهتری برخوردار است و آنهم بهدلیل وجود مجموعههای ۶۰۰ دستگاه و ۵۱۲ دستگاه است.
محله جانبازان، پیشتر بهواسطه کارخانه قندش، نزد اهالی به محله «کارخانه قند» معروف بود، اما حالا مجتمعهای تجاری خوشقدوبالایش محله را بهنام «جانبازان» معروف کردهاند.
بهاران یکی از محلههای بهنسبت جدید مشهد است که از حدود سال ۱۳۷۰ وارد بافت شهری شد.