قدمت کوچه رودکی۲۰ هفتاد‌سال است. عرض بیست‌متری این خیابان، آن را به یکی از معابر پرتردد محله بهشتی تبدیل کرده و گذرگاهی است برای دسترسی ساکنان محله به بزرگراه شهید‌سردارسلیمانی.
بوی خوش آجیل تفت‌داده از مجتمع عظیم تجاری مواد غذایی و خشکبار مصلی، از فاصله دور به مشام می‌رسد و نام «کوچه آجیلی» را سر زبان ساکنان و کسبه محله انداخته است.
کوچه گردی به خصوص در مشهد شگفتی‌های خاص خودش را دارد. مشهد با پیشینه تاریخی و وسعت جغرافیایی‌اش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد که تنها یک کوچه‌گرد موفق می‌شود زیبایی‌هایش را ببیند و بشنود.
خیابان شقایق ۱۱ بیشتر از نیم‌قرن قدمت دارد. بخش زیادی از اهالی خیابان، خانواده‌های کرمانج و کُردزبانی هستند که سال‌ها پیش به این محله مهاجرت کرده‌اند.
محله ارشاد بین دیگر محلات منطقه‌یک، از فضای سبز بهتری برخوردار است و آن‌هم به‌دلیل وجود مجموعه‌های ۶۰۰ دستگاه و ۵۱۲ دستگاه است.
محله جانبازان، پیش‌تر به‌واسطه کارخانه قندش، نزد اهالی به محله «کارخانه قند» معروف بود، اما حالا مجتمع‌های تجاری خوش‌قدوبالایش محله را به‌نام «جانبازان» معروف کرده‌اند.
بهاران یکی از محله‌های به‌نسبت جدید مشهد است که از حدود سال ۱۳۷۰ وارد بافت شهری شد.
وجه‌تسمیه کوی دکترا به سکونت تعداد زیادی از پزشکان در این محله برمی‌گردد، گرچه بعد‌ها محله به بهشت معروف شد.
مزرعه احمدآباد دارای قلعه یا محل نشیمن کشاورزان هم بوده که به «قلعه دراز» شهرت داشته و بین فلکه احمدآباد (طالقانی کنونی) تا سه‌راه راهنمایی گسترده بوده است.
در ابتدای کوچه فلاحی ۳۸.۱۳، دو بوستان محلی قرار دارد که فضایی دلنشین و سبز برای اهالی به ارمغان آورده است. در این خیابان چهارمجموعه ورزشی روباز قرار دارد.
محله آبکوه تا حدود سال1340، دهی در یک‌فرسنگی (۶۲۴۰متری) دروازه ارگ بود، اما پس از انقلاب اسلامی ضمیمه مشهد شد و امروز یکی از محلات این شهر است.
خیابان شهید مطهری‌جنوبی ۲۴ به نام «شهید غلامحسین ناصری‌محجوب» مزین و در محله سعدآباد واقع است. به گفته قدیمی‌های محله، این معبر مدت کوتاهی «کوی لعل» نام داشت.
مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) سال۱۳۴۵ راه‌اندازی شد. این مدرسه یکی از مراکز بزرگ و فعال آموزشی و پژوهشی ویژه بانوان طلبه ایران و جهان به شمار می‌رود.
کوچه شهیدآوینی ۱۷ به گفته قدیمی‌ها، از گذر‌های مهم گلشهر بوده است. تا فرعی دوم آن، تک و توک خانه و مغازه بوده، اما در اواسط و انتهایش تا چشم کار می‌کرده مزارع جارو و گندم بوده است.
خیابان شهیدابراهیم فخرایی ۱۰/۱ از معابر فرعی محله دانشجوست. این خیابان بخشی از انتهای بولوار فرهنگ را در خود جای داده است و بولوار شهیدفخرایی را به بولوار شهید قانع متصل می‌کند.
کوچه مسلم شمالی ۵ یکی از معابر اصلی محله است. جوانان این کوچه از داوطلبان اعزام به خط مقدم بودند و از بین آن‌ها امیررضا رمضان‌زاده، محمد‌مهدی نیکو‌فطرت، جواد صادقی‌نژاد، علی لوکیان و محمد رضایی به شهادت رسیدند.
خیابان آبکوه۱۰ یا شهیدابراهیم محبوب یکی از معابر قدیمی محله کلاهدوز به شمار می‌رود که تا قبل از شهادت شهید ابراهیم‌محبوب، فرمانده گردان حزب‌الله، به نام «کوچه گل» معروف بود.
خیابان «مهرآباد یک»، نخستین کوچه در خیابان بزرگ مهرآباد است. در این کوچه نه‌چندان طویل، آمد‌و‌شد، کم نیست؛ مسجد و دو مدرسه قدیمی به آن رونق بخشیده است.
کوچه «شهید دارایی۵» از کوچه‌های نام‌آشنای شهرک شیرین است که پیش از این با نام «پانیذ» شناخته می‌شد. ابتدای آن، پیاده‌رو خاکی و درختانی است که در همان خاک‌ها جان گرفته و قد کشیده‌اند.
وجود پنج‌مدرسه، کوچه شهید آوینی51 را به یکی از گذر‌های پرتردد محله تبدیل کرده است و خیلی از ساکنان قدیم و جدید محله، آن را به نام «کوچه مدرسه‌ها» می‌شناسند.