در طول زمان، نامهایی، چون کوچه میرزاابراهیم، شهیدیگانه، مدرسه جعفریه، خطیب و سرانجام ابوالقاسم مصدقاکرم را به خود گرفته است، اما بیشتر به نام میرعلمخان شناخته میشود.
صاحب کفشداری شماره ۸ حرم امام رضا(ع) مردی هندی بوده که همراه گروهی گردشگر به مشهد آمده بود اما دلشیفته این شهر شده و جهانگردی را کنار گذاشته بود.
مسجد گوهرشاد با یک افتتاح شاهانه کارش را آغاز کرد؛ شاهرخ شاه تیموری، برای روز بازگشاییاش قندیلی ۳ هزار مثقالی از طلا هدیه داد.
نمیشود از شیخبهایی نوشت و از پنجره فولاد نگفت؛ پنجره فولادی که دلیل ساختش از گذشته تا هنوز با یک افسانه زیبا پیوند خورده است.
حاج آقاجان، ملاک بزرگ نوغان قدیم بود که در اواخر دوره قاجار به واسطه هنر و اعتبار فامیلیاش با دربار و همچنین مهربانی و دست خیرش در نزد مردم بسیار محبوب بود.
چهارده سال پیش بود که کودکان هشت تا دهساله محله حاجیآباد تصمیم گرفتند درکنار عزاداری همراه با بزرگترها، هیئتی را نیز مختص همسالان خود تشکیل دهند که اساس آن با پول توجیبی بچههای محله بود.
تیمچه حکاکها یا فیروزهتراشها تا قبل از سال۱۳۱۰ بین سردرِ ساعت، صحن امام و صحن نو تا تالار موزه فرش قرار داشت.