فکر راهاندازی باشگاه فوتبالدستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانهشان هم بازیهای دوران کودکیمان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم بهویژه که میبینم این رشته در حال فراموشی است.
اکبر سرنشگیان از قدیمیهای فوتبال در محله رسالت است که حالا برای خودش مربیگری میکند و با تیمهای مختلفی عناوین قهرمانی مشهد و استان را کسب کرده است.
محمد غفوریان ۳۵ سال از پنج دهه عمرش را پابهتوپ بوده است و کلی دانش و تجربه فوتبالی و ورزشی دارد. فکر و ذکرش حالا تربیت نسل جدید فوتبال مشهد است. میگوید: تاکنون دویست بازیکن تربیت کردهام و خوشبختانه همه آدمحسابی شدند.
ریحانه کریمی قدوسی در تیمهای سرخس، فولاد مشهد و سه سالی را هم در یکی از آکادمیها، فوتبال بازی کرده است، اما بهدلیل شکستگی استخوان ساق پا نتوانسته با این آکادمی ادامه بدهد. او اینروزها به عنوان دستیار مربی مشغول کار است.
جعفر چمنتاژ مربی فوتبال بچههای توس، هیچوقت از فوتبال جدا نشده است. سال۱۳۶۸، بخاطر مخارج زندگی و کارهای روزانه، فوتبال در زندگی او کمرنگ شد، اما عشقش تمامنشدنی بود تا مدرسه فوتبالش را برای بچهها راه انداخت.
رضا صاحبی از آقای گلی لیگ ایران همراه با تیم پیام خراسان میگوید، از آقای گلی در تیم ذوبآهن و البته از روزی که حقش را در تیم ملی پایمال کردند و لحظه پرواز برای جام ملتهای آسیا در سال۲۰۰۰ اسمش را خط زدند.
باقر احمدی سال ۸۱ عنوان دومین بازیکن لیگ را بعد از محرم نویدکیا از آن خود کرد، اما دچار مصدومیتهای پیدرپی شد. او سال ۸۵ وارد تیم استقلال شد، دو سال در این تیم مطرح بازی کرد.