روزی که دبیر ورزش مدرسه سمانه چهکندی پیشنهاد کرد در تست فوتبالی شرکت کند، مسیر زندگی سمانه با گرفتن نمره قبولی برای همیشه تغییر کرد. او حالا سال‌هاست در پست هافبک راست تیم‌ملی فوتبال زنان ایران می‌درخشد.
محمدسهیل ایزدی مقدم که هم‌چون سایر پسربچه‌ها به دنبال توپ و گُل‌های جانانه بوده است، تیمی به نام مدرسه صیادشیرازی دارد و در مسابقات گوناگون نیز شرکت می‌کند.
حسن چمنیان، مربی سال‌های نه چندان دور تیم‌های پایه پیام، مقطع متوسطه استان و ... که بازیکنان بزرگی همچمون حسین بادامکی، علیرضا نیکبخت‌واحدی، ارشاد یوسفی و ... را تربیت کرده است.
زمین چمن مصنوعی بوستان فدک، جایی است که برای خیلی از فوتبالیست‌های کوچک محله، حکم استادیوم آزادی را دارد و مسابقات داغ و پرهیجان درآن برگزارمی‌شود.
سیدمحمدامین دارابی بین هم‌تیمی‌هایش به کاشته‌زن حرفه‌ای معروف است. او سال۱۴۰۰ در مسابقات جام فجر، رتبه سوم بین باشگاهی را کسب و مدالی دریافت کرد که هنوز هم برایش خاطره‌ساز و انگیزه‌بخش است.
در دل سرافرازان، بوستان وفا به نقطه‌ای داغ و هیجان‌انگیز برای کنارهم‌بودن خانواده‌ها تبدیل شده است. اینجا، جایی است که شور و هیجان فوتبال با خنده‌های دوستان و همسایه‌ها درهم‌می‌آمیزد و حال و هوای محله را گرم‌تر می‌کند.
ناصر هراتی‌نژاد که فوتبال را از ۱۰ سالگی و با پشتیبانی و تشویق خانواده در تیم نونهالان پیام شروع کرده، حالا در تیم غدیر بازی می‌کند.
مرتضی هنری محمدآبادی دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد در رشته مشاوره تحصیلی در دانشگاه علامه‌طباطبایی تهران است. او مدتی در تیم فوتبال فجر لشکر بازی کرده است.
حمید مروی سابقه عضویت در تیم سیاه جامگان دارد. او کسی که از زمین‌های خاکی و توپ پلاستکی پای به عرصه ورزش گذاشت و پدرش برای تشویق او کفش میخ‌دار گرفت. کفشی که میان هم‌بازی‌های حمید مروی به «آدیداس گلشهری» معروف شد.
مسیر فوتبال حرفه‌ای برای مهدی مهربان بالا و پایین بسیار داشته است، اما حالا در کسوت مربی دوست دارد بچه‌محل‌های فوتبالیستش همیشه بالا باشند. او تنها بدنبال شناسایی و پرورش استعداد‌های حاشیه شهر است.
مجموعه ورزشی نام‌آشنای ۱۴ هزار و ۲۰۰ متری قدس که زیرنظر وزارت ورزش و جوانان است، سال ۱۳۶۰ در محله رسالت و خیابان المهدی (عج) غربی افتتاح شده و درآن همه سال رو به مردم باز است.
حالا سیزده‌سال است که مرتضی یکه، نوجوانان و جوانان بااستعدادی را به باشگاه‌های معروف فوتبال کشور معرفی کرده است. او در کارنامه هندبالش هم افتخارات بسیاری دارد.
زمین چمن مصنوعی نیایش در فضایی ۲ هزار مترمربعی ایجاد شده است و در تابستان، روزانه بیش از ۱۵۰۰کودک و نونهال در این مجموعه استعداد فوتبالی خود را محک می‌زنند.
معین عباسیان در سی‌وپنج‌سالگی معتقد است هنوز آمادگی بدنی خوبی دارد و پس از یک‌سال دوری از میادین فوتبال، می‌خواهد با قدرت برگردد. این وینگر خوش‌نقش مشهدی سال‌ها در لیگ‌برتر با پیراهن پدیده خوش درخشید.
فکر راه‌اندازی باشگاه فوتبال‌دستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانه‌شان هم بازی‌های دوران کودکی‌مان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم به‌ویژه که می‌بینم این رشته در حال فراموشی است.
اکبر سرنشگیان از قدیمی‌های فوتبال در محله رسالت است که حالا برای خودش مربیگری می‌کند و با تیم‌های مختلفی عناوین قهرمانی مشهد و استان را کسب کرده است.
محمد غفوریان ۳۵ سال از پنج دهه عمرش را پابه‌توپ بوده است و کلی دانش و تجربه فوتبالی و ورزشی دارد. فکر و ذکرش حالا تربیت نسل جدید فوتبال مشهد است. می‌گوید: تاکنون دویست بازیکن تربیت کرده‌ام و خوشبختانه همه آدم‌حسابی شدند.
ریحانه کریمی قدوسی در تیم‌های سرخس، فولاد مشهد و سه سالی را هم در یکی از آکادمی‌ها، فوتبال بازی کرده است، اما به‌دلیل شکستگی استخوان ساق پا نتوانسته با این آکادمی ادامه بدهد. او این‌روز‌ها به عنوان دستیار مربی مشغول کار است.
جعفر چمن‌تاژ مربی فوتبال بچه‌های توس، هیچ‌وقت از فوتبال جدا نشده است. سال۱۳۶۸، بخاطر مخارج زندگی و کار‌های روزانه، فوتبال در زندگی او کم‌رنگ شد، اما عشقش تمام‌نشدنی بود تا مدرسه فوتبالش را برای بچه‌ها راه انداخت.
رضا صاحبی از آقای گلی لیگ ایران همراه با تیم پیام خراسان می‌گوید، از آقای گلی در تیم ذوب‌آهن و البته از روزی که حقش را در تیم ملی پایمال کردند و لحظه پرواز برای جام ملت‌های آسیا در سال۲۰۰۰ اسمش را خط زدند.