رمضان شکری، پیشکسوت دهه ۷۰ و ۸۰ ابومسلم، عرق و علاقه خاصی به پیراهن‌هایش در دوران حضور در این باشگاه دارد. او می‌گوید: ما متعلق به نسلی هستیم که برای رسیدن به یک پیراهن خیلی زحمت می‌کشیدیم.
مرتضی اعتمادی، یکی از دروازه‌بانان برجسته فوتبال خراسان در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ بود؛ فوتبالیستی که برای جوان‌های آن دهه اسطوره بود، اما جوان‌های این دوره کمتر او را می‌شناسند. او سوم اردیبهشت ۱۴۰۵، در یکی از بیمارستان‌های نزدیک دورتموند آسمانی شد.
چندنفر از بچه‌های محله دور هم جمع می‌شوند تا به بازی‌های گاه و بیگاه خود در کوچه سروسامانی بدهند؛ ازآنجاکه همدیگر را می‌شناسند و سال‌ها کنار هم فوتبال بازی کرده‌اند، تشکیل تیم کار سختی نیست.
جعفر سلیمی ۲۸ سالی است سرمربی تیم فوتبال امید گلشهر است و تمام این مدت با وجود معلولیت از تلاش دست برنمی‌دارد و قهرمانی‌های زیادی را برای تیمش رقم زده است. او ۱۴ بار بر سکوی قهرمانی با عصا ایستاد.
شهید محمدتقی رضوی با جمع‌آوری تعدادی لودر و بولدوزر و غلتک، بنای کار مهندسی–رزمی را می‌گذارد و برای اولین تجربه جاده نظامی اندیمشک– حمیدیه را احداث می‌کند.
مجید یعقوبی یکی از فوتبالسیت‌های خوب منطقه ۷ مشهد بود که سابقه بازی در تیم‌های آب و برق، علوم پزشکی و صبا را در کارنامه ورزشی خود داشت. مجید براثر حادثه از دنیا رفت، اما هرسال به یاد او مسابقاتی برگزار می‌شود.
تیم فوتسال باشگاه موعود ۲ سال است که به صورت جدی در سه رده سنی نونهالان، نوجوانان و جوانان فعالیت می‌کند. جلسه مذهبی موعود بهانه‌ای بود تا مؤسسان اولیه تیم یعنی اسماعیل محمدی و مصطفی فیضی به فکر تشکیل یک تیم منسجم بیفتند.
جواد فولادیان یکی از داوران جوان منطقه ۳ مشهد مدت چهار سال است به صورت حرفه‌ای کمک‌داوری می‌کند. او مربی تیم فوتبال شهید نواب صفوی هم هست و بازیکن‌های زیادی را تربیت کرده است.
حسن قربانی در سال ۸۲ با کمک جمعی از دوستان متعهد و هیئتی خود اقدام به راه‌اندازی تیم فوتبال آقایان کرد و در همان سال با نظر اکثریت افراد تیم، نام «شهدای گمنام» را برای این تیم انتخاب کرد.
عباس آریک می‌گوید: دو سال را در زندگی‌ام فراموش نمی‌کنم. یکی سال ۴۹ که از فوتبال دور شدم و یکی سال ۷۲ که از داوری بازنشسته شدم. من با مدرک داوری ملی بازنشسته شدم و در تمام این سال‌ها بیش از ۲۰۰ دیدار را قضاوت کردم.
زندگی نیما رحیمی با صدای سوت داور، برخورد توپ به تور دروازه و تمرکز پیش از تیراندازی با اسلحه بادی گره خورده است. ورزش برای او رؤیایی است که هر‌روز جدی‌تر دنبالش می‌کند و توانسته مدال‌های رنگارنگی کسب کند.
ساکنان محله شیرودی «جلال کیانی» را به عنوان بازنشسته دانشگاه فردوسی مشهد می‌شناسند و نمیدانند او شاعر است و سه کتاب آماده چاپ دارد، همچنین کیانی طرحی با عنوان دابل فوتبال دارد.
ابوالفضل نورآبادی از دوسال قبل به‌طور حرفه‌ای، فوتسال را شروع کرده است. دو دوره در سوپر لیگ مشهد و سوپرلیگ استان بازی کرده و درکنار تیمش مقام دوم را به دست آورده است. این روز‌ها لباس مربیگری پوشیده است و به آنها آموزش می‌دهد.
سید‌مهدی حسینی داور ملی منطقه ماست که از سال۸۳ به طورتخصصی به داوری فوتسال روی آورده و تا قبل از آن به طور نسبی هم برای فوتبال و هم برای فوتسال سوت زده است.
امید غلامی از فوتبالیست‌های موفق مشهد است. تیم «کارتن مشهد» اولین تیمی بود که او به صورت رسمی درون دروازه‌اش ایستاد و این روز‌ها هم سنگربان تیم مشکی‌پوشان ابومسلم است.
مثل زادگاهش که به برزیل ایران مشهوراست مرد میدان فوتبال است. علی خیاط‌زاده معلم و مربی موفق ورزشی محله کوی ۲۲ بهمن می‌گوید: «جنوبی‌ها پا به توپ متولد می‌شوند» و من هم از همان دوران کودکی فوتبال را شروع کردم.
باشگاه فوتبال فولاد در محله امامیه مشهد حاصل تلاش یکی از جوانان ورزشکار و تحصیلکرده است که هدفش جمع‌کردن بچه‌های بااستعداد منطقه ۱۰ است.
وحید ظفری با مدرک مربیگری C آسیا و مربیگری تیم پرسپولیس استعداد برتر، سه روز در هفته مربی فوتبال‌دوستان اروند است و مهم‌ترین دغدغه‌اش را پرورش استعداد نخبه‌های فوتبالی محله می‌داند. او برای گذران زندگی در تاکسی اینترنتی کار می‌کند.
ناصر امینی مربی با سابقه محله پروین اعتصامی، از تغییرات مثبت زمین‌های ورزشی در سال‌های اخیر می‌گوید.
فرامرز نهاوندی جوان خوش‌قدوقامتی بود که فوتبالش به دل می‌نشست. او در کسوت مربی، به نظم و انضباط بسیار مقید بود و در یک رقابت سخت و مهم ابومسلم، پنج بازیکن اصلی‌اش را که زیاده‌خواهی کرده بودند، کنار گذاشت تا نظم را فدای نتیجه نکند!