عباس آریک میگوید: دو سال را در زندگیام فراموش نمیکنم. یکی سال ۴۹ که از فوتبال دور شدم و یکی سال ۷۲ که از داوری بازنشسته شدم. من با مدرک داوری ملی بازنشسته شدم و در تمام این سالها بیش از ۲۰۰ دیدار را قضاوت کردم.
زندگی نیما رحیمی با صدای سوت داور، برخورد توپ به تور دروازه و تمرکز پیش از تیراندازی با اسلحه بادی گره خورده است. ورزش برای او رؤیایی است که هرروز جدیتر دنبالش میکند و توانسته مدالهای رنگارنگی کسب کند.
ابوالفضل نورآبادی از دوسال قبل بهطور حرفهای، فوتسال را شروع کرده است. دو دوره در سوپر لیگ مشهد و سوپرلیگ استان بازی کرده و درکنار تیمش مقام دوم را به دست آورده است. این روزها لباس مربیگری پوشیده است و به آنها آموزش میدهد.
سیدمهدی حسینی داور ملی منطقه ماست که از سال۸۳ به طورتخصصی به داوری فوتسال روی آورده و تا قبل از آن به طور نسبی هم برای فوتبال و هم برای فوتسال سوت زده است.
امید غلامی از فوتبالیستهای موفق مشهد است. تیم «کارتن مشهد» اولین تیمی بود که او به صورت رسمی درون دروازهاش ایستاد و این روزها هم سنگربان تیم مشکیپوشان ابومسلم است.
مثل زادگاهش که به برزیل ایران مشهوراست مرد میدان فوتبال است. علی خیاطزاده معلم و مربی موفق ورزشی محله کوی ۲۲ بهمن میگوید: «جنوبیها پا به توپ متولد میشوند» و من هم از همان دوران کودکی فوتبال را شروع کردم.
باشگاه فوتبال فولاد در محله امامیه مشهد حاصل تلاش یکی از جوانان ورزشکار و تحصیلکرده است که هدفش جمعکردن بچههای بااستعداد منطقه ۱۰ است.