جبار قوچاننژاد در میان پسران ورزشکار این خانواده سمت والیبال را گرفته و شده یکی از نامداران خراسانی این ورزش است. برادرهای بزرگتر او همه رشتههای ورزشی را انجام میدهند، اما دستآخر فوتبالیست هستند.
محله
امام رضا
یک قرن پیش بود که قرارشد خیابان جدیدی در ضلعهای شمالیوجنوبی حرممطهر ساخته شود. خیابانی که اکنون ۹۰ سال ازعمرش میگذرد و حوادث تلخوشیرین بسیاری را به خود دیده است.نام این خیابان ابتدا به «تهران»معروف شد،بعد به امیراسداللهعلم تغییریافت و بعد ازپیروزی انقلاب، بهنام امامرضا(ع) نامگذاری شد.
سیدحسن رضوی میگوید: خانه پدریام همچنان در خیابان امامرضا۵۹ است. مادرم در تنور حیاط نان میپخت و ما را میفرستاد که نانها را تحویل هیئت محله دهیم.
هنگامیکه درباره سیر تاریخی خیابان امام رضا(ع) در چند دهه اخیر میگردیم مشخص میشود این خیابان به دلیل همان جاگذاری ضدهوایی به نام ضدهوایی یا ضد معرف بوده است.
این معلم مسوولیتپذیر میگوید: به هر شکلی که بود و با تمام دردی که داشتم، برنامه صبحگاه و جشن آغاز سال تحصیلی را برای بچهها اجرا کردم. دلم نمیخواست آن بچههای معصوم متوجه درد من شوند.
اگر دغدغه برخی خانوادهها پسانداز برای خرید خانه و ماشین است، در خانواده محسنی، این دلمشغولی متفاوت است. آنها پسانداز میکنند تا بهصورت دستهجمعی در مسابقات رزمی حتی در کشورهای دیگر شرکت کنند.
گوشه دنج یکی از کوچههای پیچدرپیچ امام رضای ۳ یعنی کوچه «شهیدانتظاری»، بنایی کوچک و قدیمی با نام «مسجد منبر گِلی» قرار دارد. نام «منبر گلی» این مسجد بهخاطر منبر کوچک و گِلی کنار مسجد است.
«احمد مهرمشهدی» معروف به حاج «احمد افخمی» یکی از موذنهای خوشنام محله امام رضا(ع) است. او در سیزدهسالگی، موذن رسمی مسجد گوهرشاد شد و این افتخار تا ۴۰ سال بعد برای او باقی ماند.
امیرطاها توحیدی توانسته مقام اول مسابقات مداحی آموزشوپرورش ناحیه ۲ مشهد را در سال ۱۴۰۱ کسب کند. میگوید: دلم میخواهد بتوانم در حرم امامرضا(ع) و امامحسین(ع) مداحی کنم.
طاهره آینهدار، مادر شهیدغلامرضا ابراهیمی تعریف میکند: بیرون از خانه بودم که گفتند چند نفر برای دیدنت آمدهاند. قلبم گواهی میداد که آمدهاند خبر شهادت پسرم را بدهند. هنگامیکه وارد خانه شدم پرسیدم «غلامرضایم شهید شده؟»
زهرا از موقعی که به دنیا آمد، قصه شبهایش داستانهای قرآنی بود. او حالا حافظ دو جزء یک و سی قرآن کریم است.
خواندن یکی از حکمتهای کتاب نهجالبلاغه در دهسالگی، زهرا خیابانطلب، نوجوان پانزدهساله را علاقهمند به این کتاب کرد.
«دبیرستان فردوسی» پرورشگاه نامآوران بسیاری همچون دکتر علی شریعتیمزینانی، دکتر سیدحسن قاضیزادههاشمی، وزیر بهداشت دولت یازدهم و صدها دانشآموخته موفق دیگر بوده است.
یک قرن پیش با توجه به رشد جمعیت، مسئولان شهری تصمیم گرفتند خیابانهای جدیدی در ضلعهای شمالی و جنوبی حرم مطهر بسازند. سال ۱۳۰۷ ساخت خیابان تهران در ضلع جنوبی حرمرضوی شروع شد.
با گذشت حدود ۴۴سال، میدان ۱۵ خرداد همچنان موقعیت خود را بهعنوان یکی از اصلیترین مراکز تجمع مردمی حفظ کرده است.
علی رضایی قهرمان ووشو استان میگوید: راز موفقیتم را در سخنی میدانم که سالها قبل روی دیوار مدرسه خوانده بودم: «آن کس که تلاش میکند، خوشبخت است.» این جمله ناخودآگاه در ذهنم نشسته بود که اگر میخواهم خوشبخت شوم، باید تلاش کنم.
احمد نصیرایی، تاکسیران پایانه مسافربری معتقد است زائران امام رضا (ع)، میهمانان مردم مشهد هستند و حالا که او در این شهر زندگی میکند، باید رسم میزبانی را بهدرستی بهجا آورد.
زمانیکه پدر شهید شد، زهرا دوسال داشت؛ او هنوز هم همان باور کودکانهاش را دارد و منتظر است بابا از جبهه برگردد، با اینکه ۳۶بهار و زمستان رفته است و خبری از شهید اصلیان نشده است.
صدیقه دائمینژاداز رسوم نوروزی قدیم میگوید: رسم بود که روی آینه تخممرغ میگذاشتیم و میگفتند همراه با چرخش آنها سال هم تحویل میشود. غیر از اینها چند روز مانده به عید، «خلوک» با آرد درست میکردیم.
احمدرضا احمدیان میگوید هرچه تا الان در زندگی دارد، از همین مسجدعباسی است. او سی سال از عمرش را در همین مکان گذرانده و اینگونه شد که تصمیم گرفت کتابی درباره مسجد عباسی بنویسد.
امسال بهمناسبت میلاد امامحسن مجتبی (ع)، سفره افطاری ششکیلومتری در خیابان امامرضا (ع) پهن شد. قرار بود از ۱۲هزار نفر روزهدار میزبانی شود اما سهبرابرونیم جمعیت، پای این سفرهها اطعام شدند.