معصومه که به روستای پدری رفته بود، دلتنگ مادرش میشود، پدربزرگش، او را با اتوبوس به مشهد میآورد. در مسیر اتوبوس تصادف میکند و پدربزرگ جان خود را از دست میدهد اما معصومه معجزهآسا نجات پیدا میکند.
محله
امام رضا
یک قرن پیش بود که قرارشد خیابان جدیدی در ضلعهای شمالیوجنوبی حرممطهر ساخته شود. خیابانی که اکنون ۹۰ سال ازعمرش میگذرد و حوادث تلخوشیرین بسیاری را به خود دیده است.نام این خیابان ابتدا به «تهران»معروف شد،بعد به امیراسداللهعلم تغییریافت و بعد ازپیروزی انقلاب، بهنام امامرضا(ع) نامگذاری شد.
این خاطره ۳۵ سال پیش در حرم برای حاج خلیل یداللهی اتفاق افتاد. مردی مقابلم ایستاد و چیزی در کف دستم گذاشت. مشتم را باز کردم و دیدم ژتون غذای حضرت است؛ آن هم درست برای چهار نفر، به اندازه اعضای خانواده.
دعوت شده بودم!
مرد بدون اینکه کلام دیگری بگوید، در بین جمعیت ناپدید شد و حاجخلیل که در بهت و شوک بود، مشتش را باز کرد و دید ژتون غذای حضرت است؛ آن هم درست برای چهار نفر، به اندازه خانوادهاش: «اشک در چشمانم حلقه زده بود. نمیتوانستم باور کنم. انگار آقا از سبزوار دعوتم کرده بود تا شب میلادش مهمانش باشم.»
که
هانیهسادات حسینیخرم، نوجوان سیزدهساله توانسته در مسابقات قرآن و عترت در رشته مداحی و دعاخوانی در آموزشوپرورش ناحیه۲ طی چهارسال متوالی مقام بیاورد.
حبیبالله کرمی تعریف میکند: هنوز صدای نورالله توی گوشم است که کارش تعمیر همین دستگاهها بود و یک روز وقت بررسی دستگاه، دستش لای ارههای آن ماند و قطع شد. کارگرها ترسیده بودند.
تجربه و تسلط یاسمین بعد از دادن تست در گروه «مهدویت»، موجب شد برای نقش اصلی انتخاب شود؛ این تجربه، علاقه او به کارگردانی را دوباره زنده کرد و تصمیم گرفت گروهی را برای آموزش در مسجد حضرت ولیعصر (عج) راه بیندازد.
احمدرضا احمدیان میگوید: هروقت از روبهروی کوچه هویزه۴ رد میشوم و چشمم به پارکینگ اداره مخابرات میافتد، سالهای کودکی جلو چشمم زنده میشود؛ ما بچههای محله در آن فوتبال بازی میکردیم.
حضور محمدحسین در جمع دوستان مسجدی، او را به تلاوت قرآن علاقهمند کرد و این علاقه تا جایی پیش رفت که دو سال پیش، مقام اول مسابقات تلاوت قرآن آموزشوپرورش ناحیه ۲ مشهد را کسب کرد.
در دهه چهل مسئولان مشهد مصمم شدند، گاراژها را سروسامان بدهند و آنها را در یک جا تجمیع کنند و ایده ساخت ترمینال مشهد از همین جا شکل گرفت. البته کار به همین آسانی پیش نرفت و ترمینال مشهد حدود دوازده سال پس از انقلاب راه افتاد.
۳۲ سال از روزی که محمد بخاراییگلستانی برای اولینبار پا در گود گذاشت، میگذرد. او سالها در میان گود بود و دوازدهسالی میشود که در کسوت مرشدی ایفای نقش میکند.حالا سهسالی میشود که پسرش، مهدی را هم به زورخانه میبرد.
حاجحسین فرازآمد میگوید: پدرم برای اینکه آبادانی را به محله بیاورد، هزار متر زمین در خیابان امامرضا۵۹ خرید و در نصف زمین، گرمابه فروردین را ساخت و بخشهای دیگر را اقساطی به مردم داد تا مغازه بسازند و محله رونق بگیرد.
کوچه مسجد رانندگان و هنرستان شهیدباهنر، پر از خاطرات دانشآموزانی است که در تلاطم جنگ و روزهای سخت آن، از جوانی خود مایه گذاشتند و برای خدمت به انقلاب تلاش کردند.
مسجد ولیعصر(عج)، مسجدی کوچکی است که قدمتی ۵۰ ساله دارد و در میان مغازهها و هتلهای سربهفلککشیده به چشم میآید که انگار گرد پیری بر چهره او هم نشسته است.
جبار قوچاننژاد در میان پسران ورزشکار این خانواده سمت والیبال را گرفته و شده یکی از نامداران خراسانی این ورزش است. برادرهای بزرگتر او همه رشتههای ورزشی را انجام میدهند، اما دستآخر فوتبالیست هستند.
سیدحسن رضوی میگوید: خانه پدریام همچنان در خیابان امامرضا۵۹ است. مادرم در تنور حیاط نان میپخت و ما را میفرستاد که نانها را تحویل هیئت محله دهیم.
هنگامیکه درباره سیر تاریخی خیابان امام رضا(ع) در چند دهه اخیر میگردیم مشخص میشود این خیابان به دلیل همان جاگذاری ضدهوایی به نام ضدهوایی یا ضد معرف بوده است.
این معلم مسوولیتپذیر میگوید: به هر شکلی که بود و با تمام دردی که داشتم، برنامه صبحگاه و جشن آغاز سال تحصیلی را برای بچهها اجرا کردم. دلم نمیخواست آن بچههای معصوم متوجه درد من شوند.
اگر دغدغه برخی خانوادهها پسانداز برای خرید خانه و ماشین است، در خانواده محسنی، این دلمشغولی متفاوت است. آنها پسانداز میکنند تا بهصورت دستهجمعی در مسابقات رزمی حتی در کشورهای دیگر شرکت کنند.
گوشه دنج یکی از کوچههای پیچدرپیچ امام رضای ۳ یعنی کوچه «شهیدانتظاری»، بنایی کوچک و قدیمی با نام «مسجد منبر گِلی» قرار دارد. نام «منبر گلی» این مسجد بهخاطر منبر کوچک و گِلی کنار مسجد است.
«احمد مهرمشهدی» معروف به حاج «احمد افخمی» یکی از موذنهای خوشنام محله امام رضا(ع) است. او در سیزدهسالگی، موذن رسمی مسجد گوهرشاد شد و این افتخار تا ۴۰ سال بعد برای او باقی ماند.
امیرطاها توحیدی توانسته مقام اول مسابقات مداحی آموزشوپرورش ناحیه ۲ مشهد را در سال ۱۴۰۱ کسب کند. میگوید: دلم میخواهد بتوانم در حرم امامرضا(ع) و امامحسین(ع) مداحی کنم.