محله طلاب - صفحه 6

محله

طلاب

محله طلاب اواخر دهه۴۰ با افزایش جمعیت طلاب دینی در مشهد، آیت‌الله فقیه سبزواری برای اسکان طلبه‌ها از آستان قدس درخواست زمین کرد. مسئولان آستان قدس نیز مزرعه محراب‌خان همراه با مزارع اطراف را در قالب یک پلاک به ثبت رساندند و به طلاب مشهد اجاره دادند. از آن زمان این محله به کوی طلاب معروف شد.

محله طلاب
جواد جانی دروازه‌بان فوتسال محله طلاب است که با بهترین دروازه‌بان دبستان و محله کارش را شروع می‌کند تا اینکه تبدیل‌ می‌شود به چهارمین دروازه‌بان برتر رده امید در سوپرلیگ استانی.
پایگاه شهیدقدوسی مسجد سجادیه سال‌هاست که میزبان گروه سرود «رویش» از گروه‌های سرود برتر کشوری است. محسن اسپوچین مربی این گروه از بچه‌های همان محله طلاب بوده‌ است
محمد رنجبر یکی از پاکبان‌های زحمت کش محله طلاب است که هر روز ساعت ۲:۴۵ بامداد شروع به کار می‌کند و تا ساعت یازده مشغول به کار است.
حسین جمعه‌پور واقف مسجد قمر‌بنی‌هاشم(ع) است. او با نیت اینکه هیئت سید‌الشهدا(ع) زاوه غیر از رنج سفر، دیگر دغدغه‌ای نداشته باشد و راحت عزاداری کنند، تصمیم گرفتم هر طور شده زمینی را خریداری و وقف مسجد کند.
محمود نوقابی از جمله انگشترسازان قدیمی‌ خیابان میثم است. از نظر او بازار انگشترسازهای میثم، یکی از ظرفیت‌های مهم تولیدی و کارآفرینی منطقه‌چهار است که نیاز است بیش‌از‌این به آن توجه شود.
روضه حاج‌خانم مربوبی در منزلشان واقع‌در بولوار ابوریحان برگزار می‌شود که بیش از پنجاه سال از برپایی آن می‌گذرد. آن‌ها نذر روزه ۱۰ روزه کردند، اما الان چند دهه از برگزاری آن می‌گذرد.
یک روز در اتوبوس، محمدحسین یک آگهی دید با این تیتر «حفظ کل قرآن کریم در ۱۴ ماه». او می‌خواست کاری را که شروع کرده بود به سرانجام برساند و بعد از چهارده‌ماه حافظ کل قرآن مجید شد.
آنچه این دربند مغازه دو در سه را از سایر فروشگاه‌ها متمایز کرده، انبوه جملاتی است که از حال خوب صاحب جوان آن حکایت دارد. شادی عمیق محمد آقا، ثمره دیدن داشته‌هایی است که شاید گاهی حواسمان به بودنشان نباشد.
حرف حاج‌ابراهیم محدث این بود: «در این لباس پایدار می‌مانم تا به لباسی سفید مبدل شود.» همین‌طور هم شد؛ نماز‌های جماعت او حدود پنجاه‌سال در مسجد فقیه‌سبزواری، طیف زیادی از نمازگزاران را جذب کرد.
جواد سنگونی‌ به تمام معنا شیفته موسیقی و خوانندگی بود اما در نهایت از نوشتن و بعد مستندسازی سردرآورد تا این‌که پس‌از ۲۵‌سال خیلی اتفاقی به عشق و علاقه همیشگی‌اش خوانندگی بازگشت و دستاورد‌های خوبی را رقم بزند.
علی دسترس می‌گوید: پویش «بافتنی‌های گره‌گشا» با حضور خانم‌های محله در مساجد اجرا شد و تصور نمی‌کردیم تا این اندازه خانم‌ها پای کار باشند. نیتمان در این پویش این بود هر گرهی که می‌زنیم، گرهی از مشکل مسلمانی باز شود.
بهروز جوانشیر پدر چهار فرزند معلول زندگی‌اش را مرهون لطف و کرم امام رضا (ع) می‌داند.
ام‌البنین حسینی، همسر شهید مدافع حرم علیرضا توسلی یا همان «ابوحامد» است. او می‌گوید: «وقتی کنارش بودم انگار روی ابر‌ها راه می‌رفتم سبکبار و فارغ از دنیا می‌شدم.»
کوچه شهید مفتح ۶ در منطقه ۴ مزین به نام برادران شهید‌مولایی است، اما به جز این دو برادر ۴ شهید دیگر نیز در این کوچه سکونت داشتند.
محمدکاظم انوری از مهاجران افغانستانی ساکن مشهد، نابغه ریاضی است و گرچه مشکلات فراوانی پیش رو داشته، دانشجویان زیادی را در دانشگاه پیام نور و فردوسی مشهد آموزش داده است.
حاج محمدعیسی عقیده‌مند، واقف خیراندیش محله طلاب است. او یک روز تصمیم گرفت که خانه و مغازه‌های خود را وقف کند و حالا از اینکه با خدا معامله کرده‌، خوشحال است.
خدیجه رمضانی، بانوی کارآفرین محله طلاب است. او به دختران زیادی بافت تابلوفرش را به صورت رایگان آموزش داده و می‌گوید: «هر گرهی که می‌زنم، گرهی از زندگی‌ام باز می‌شود.»
زندگی برای علی‌اکبر حیدری یک‌جور نبوده است؛ گاهی با نامه «تهدید به ترور» به سراغش می‌آمدند و گاهی با کیسه‌ای پر از پول، او به خاطر اعتقاداتش تمام تلاشش را برای خدمت به مردم کرده است.
شهید محمد احسان‌پور سال ۸۶ به سربازی رفت. بعد از ماه‌ها برای دو هفته مرخصی رفت و از آن روز به بعد پدر ومادرش چشم به راه بازگشت او به خانه هستند. آنها می‌گویند که شهادت محمد باورمان نمی‌شود.
کارگاه علیزاده، یکی از ده‌ها موردی است که چراغ انگشترسازی در خیابان شهید مفتح را پرفروغ نگه داشته و نام محله طلاب را به‌عنوان قطب این هنر، سر زبان هنردوستان ایرانی و خارجی انداخته است.