دکتر مجید مجرد، مدیرگروه ژنتیک دانشگاه علومپزشکی مشهد میگوید: هیچوقت نگفتم سخت است. فکر میکنم اینها همه جزئی از زندگی ماست. ما نسلی هستیم که برایمان سختی تعریف نشدهاست.
محله
طلاب
محله طلاب اواخر دهه۴۰ با افزایش جمعیت طلاب دینی در مشهد، آیتالله فقیه سبزواری برای اسکان طلبهها از آستان قدس درخواست زمین کرد. مسئولان آستان قدس نیز مزرعه محرابخان همراه با مزارع اطراف را در قالب یک پلاک به ثبت رساندند و به طلاب مشهد اجاره دادند. از آن زمان این محله به کوی طلاب معروف شد.
بانیان و بنیانگذاران خیریه انصارالهادی (ع) حامی بیماران نیازمندند و برای بانوان بدسرپرست و بیسرپرست کاری انجام میدهند، کارستان. آنها کمر همت بستند تا سفره نیازمندی بینان نماند.
رئوفه موفقی، مدیر پژوهشسرای ابوریحان، توانسته در دوره مدیریت ۵ سالهاش این مجموعه را به یکی از قطبهای پژوهشی استان تبدیل کند.
چهارم شهریور ۱۳۳۶ روزنامه خراسان با انتشار یک عکس بزرگ از حضور چهار بانوی فرانسوی در ایران خبر میدهد و در توضیح آن مینویسد: «چهار نفر زنان تارک دنیای فرانسوی، به جذامیخانه مشهد آمدهاند».
کوی طلاب محدوده وسیعی است. مسیر اصلی آن، بولوار شهید مفتح است که از محدوده مسکونی به منطقه تجاری تغییر شکل دادهاست.
صادق داوریفر، جوان مستندسازی که از محله طلاب مشهد راهی تهران شده است، او که دوست داشت طلبه شود حالا موضوع مستندهایش را به زندگی طلبهها اختصاص داده است.
نگاه عمیقِ هنرمندان و هنردوستان بر روی تابلوهای پر نقش و نگار مهدی امینی در نمایشگاه نقاشی عینیت، شاهدی بود بر حجم هنرمندی خالق تابلوهای به نمایش درآمده.
غلامعلی مرتضایی جدا از تلاشهایی که برای تیم فوتسال و کارخانه فرشآرای مشهد داشته به نوعی تاریخ زنده تاکسیرانی مشهد است.
محمد شکوهی با ۷ مدال قهرمانی کشوری و انتخاب شدن برای تیم ملی در رشته رزمی «مویتای»، آرزوهای بزرگ در سر دارد و میخواهد همانطور که پدر در صحنه جنگ خوش درخشید او هم با پیروزی در برابر حریفان، بدرخشد.
عهد جالبی با همه بسته بودند؛ یا همه شهید میشویم یا پیروز میدان. هروقت دانشآموزی از دبیرستان آیت الله کاشانی شهید میشد، اشتیاق برای رفتن به خط مقدم بیشتر میشد. بچهها از مرگ و رفتن نمیترسیدند.
سالهای دور یکی از محورهای سماورسازی مشهد ۲ مغازه به هم چسبیدهای بود که تولیداتش بازار پر فروشی داشت. برزنونیها در این حوالی بنام و پرسابقه هستند. علیاصغر برزنونی هنوز هم پایبند حجرهاش است.
جواد خالقی عکاسی پرتکاپوست که همه انواع عکاسی را تجربه کرده است؛ از طبیعت و سوژههای اجتماعی گرفته تا عکاسی آتلیهای و خبری! تلاش او برای تشویق هنرمندان عکاس برای پرداختن به سوژههای بومی بهانهای برای همراهی با این هنرمند شد.
حسن شیدا را محلیها خوب میشناسند. چشمش به یک غریبه هم که میافتد سلام و علیکش را دارد. این شاید به همان مرام پهلوانی بر میگردد که با آن بزرگ شده است.
زهرا سنگ سفیدی، به همراهی تیمش در مسابقات کشوری که در تهران برگزار شد، حائز رتبه سوم در بخش تیمی شدند. علاوه بر این دختران در رقابتهای انفرادی مدالهای رنگارنگ بسیاری کسب کردند.
مبینا محسنیپور، دانشآموز کلاس دهم محله طلاب، علاقهمند به علوم دینی و فعالیتهای فرهنگی است.
دنیا و زندگی برای این آدم ها، مختصر به محدوده کوچک جذام خانه است؛ چهار دیواریای حوالی بیمارستان هاشمی نژاد که هنوز خیلیها در آن، صبح را شام میکنند و شب را صبح.
حبیبالله حبیبی، محضردار محله طلاب، ۳۰ سال است که دفترخانه دارد و هزاران نفر را به عقد یکدیگر درآورده است او این کار را ذخیره آخرت خود میداند.
شیرینی فروشی ابتدای بولوار طبرسی هرچند به نام برادر بزرگتر است، اما هر سه برادر یعنی بهروز، علی و مهدی ایمنی یک هدف دارند و آن ارائه شیرینی بهتر و مطلوبتر و البته از منظر مالی به صرفه برای مشتریان منطقه است.
غلامحسین غلامنیا خبرنگار قدیمی مشهد درباره نوشتن پیش از انقلاب میگوید: بر اساس سبک کوبیسم مینوشتیم، یعنی آنقدر حقیقت را بالا و پایین میکردیم تا هم خواننده بفهمد و هم برایمان دردسر درست نکند.
اواخر دهه۴۰ و با افزایش جمعیت طلاب دینی در مشهد، آیتالله فقیه سبزواری برای اسکان طلبهها از آستان قدس درخواست زمین کرد و پس از اصلاحات ارضی به طلاب مشهد اجاره دادند.