عرشیا ذکاوتی میگوید: مربیام به ما آموخته همانطور که لباس رزم ما سفید است، باید قلبهایمان هم سفید باشد. من این حرفش را خیلی دوست دارم.
زهرا سنگ سفیدی، به همراهی تیمش در مسابقات کشوری که در تهران برگزار شد، حائز رتبه سوم در بخش تیمی شدند. علاوه بر این دختران در رقابتهای انفرادی مدالهای رنگارنگ بسیاری کسب کردند.
سیدابوالفضل هاشمی میگوید: هیچ موفقیتی آسان به دست نمیآید. آن دوران که برای آمادگی و اعزام به مسابقهها برنامهریزی میکردم کمتر میخوابیدم، به مهمانی نمیرفتم، با دوستانم به گردش نمیرفتم، تلویزیون نگاه نمیکردم. تمرکزم را گذاشته بودم روی تمرین.
پدر و مادرم با حوصله و صبر زیاد، من را برای تماشای مسابقات مختلف ورزشی میبردند تا بفهمم به کدام رشته علاقه بیشتری دارم، با دیدن بازیهای والیبال، بسکتبال، فوتسال و رشتههای رزمی، متوجه شدم مبارزه دونفره را بیشتر دوست دارم.
نوجوان رزمیکار محله مهدیآباد توانسته است در اولین مسابقات مقام استانی به دست آورد.
اسماعیل کشمیری میگوید: بچههای محله ما همیشه زمینهای بایر را تمیز میکنند تا در همانجا، فوتبال و والیبال بازی کنند. شهرداری خیلی وقت است قول ساختن یک مجموعه ورزشی را داده است.
ابراهیم خزایی ورزشکار رشته کیک بوکسینگ است. او در مسابقات آسیایی ۲۰۰۷ و مسابقات بینقارهای آسیا و اروپا سال ۲۰۱۲ و مسابقات بین المللی تایلند در سال ۲۰۱۶ موفق به گرفتن مدال طلا شده است.
سید احمد حسینی میگوید: باید کاری میکردم که نوجوانان و جوانان محله جذب ورزش شوند و زندگی خود را تباه نکنند. این هدف باعث شد سال۱۳۹۰ طبقه همکف خانهام را تبدیل به باشگاه ورزشی کنم.
محمد نخعی کارگر نانوایی است؛ دو دخترش هرکدام مجموعهای خوشرنگ از مدالهای طلایی مسابقات رزمی را دارند.
حمیدرضا طالبی میگوید: در همان روزهای اول بههمراه یکی از دوستانم به باشگاه محله نوده رفتم و در همان یکیدو ساعت از این ورزش خوشم آمد و ثبت نام کردم.
باشگاه ورزشی ووشو سیدعلی حسینی هاشمی هنوز در طلاب دایر است با اینکه دیگر خودش ساکن طلاب نیست، میگوید: ژنتیک خاص مردم این منطقه امتیاز خاصی است که طلاب را تبدیل به مهد ورزش ووشو کرده است.
زهرا هدایتپور عضو تیم ملی ووشو و دارنده بیشاز ۵۰ مدال استانی، کشوری و جهانی در رشتههای تکواندو، کنگفو، کیکبوکسینگ و ووشو، این روزها قهرمان خانه و فرزندانش شده است.
معصومه آلعامر، مربی باشگاه کانون فرهنگی «شهید جهان آرا» تا به حال مدالهای رنگارنگ بسیاری را به ویترین افتخارات جنوبیهای خونگرم شهرک اضافه کرده است اما آنچه اکنون به او انرژی میدهد قهرمانی دختران باشگاه است.
کانون فرهنگی و هنری شهید جهان آرا، گرچه کوچک است و امکانات چندانی ندارد، برای دختران رزمیکار مجتمع شهید بهشتی یک نعمت است که زمینهساز قهرمانی آنان شده است.
هدف مدیسه رحمانی، نوجوان محله کلاتهبرفی راهیافتن به اردوی تیمملی کاراته است و میگوید: به شکستهایم افتخار میکنم.
زهرا شارعی ورزشکار و مربی رشته تکواندو که قهرمانهای جوان زیادی را به جامعه ورزشی تحویل داده میگوید: در برابر مشکلاتی که همه ما در زندگی با آنها دست به گریبان هستیم، تکواندو شبیه یک آرامبخش نیرومند و قوی است.
در خانواده امیرارسلان سیزدهساله، ورزش حرف اول و آخر را میزند و هر پنج عضو خانواده ورزش را بهصورت حرفهای دنبال میکنند.
فرشته عاقل، بانوی رزمیکار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، از سیزدهسالگی وارد هنرهای رزمی شود و سال۹۴ در رشته کیوکشین مقام اول کشور را به دست میآورد.
ستایش رحیمی میگوید: در مسابقات کشوری که سوم شدم، متوجه شدم که مشتهای بیهدف زیادی زدهام و همین باعث شد از امتیازاتم کم شود و در مسابقه بعدی توانستم اشتباهم را کم کنم.
حسین سعیدی ۴۰ سال است باشگاه کاراته دارد. او در سال ۱۳۸۵ به عنوان عضوی از تیم ملی کاراته ایران در مسابقات جهانی ژاپن شرکت کرد و حالا سالها است به جوانان آموزش میدهد.