فریبا نورزهی می‌گوید: زمانی‌که فعالیت را در این رشته شروع کردم، در‌میان دوستان و آشنایان، ورزش برای یک دختر زیاد موجه نبود، اما حالا خیلی‌ها مشتاق شده‌اند که به ورزش بپردازند.
با وجود مزاحمت‌های پسر همسایه و دید بدی که به این ورزش داشتم، با خودم فکر می‌کردم که اگر من هم کاراته بلد بودم، می‌توانستم از خودم دفاع کنم.
حسین علی وظیفه شناس که در نوجوانی عازم جبهه شد می‌گوید: شروع عملیات خیبر پرده بی‌تجربگی را پاره کرده بود و همین شد که هرازگاهی ترس به سراغمان می‌آمد.
سارا صابری می‌گوید: کتاب داستانی درباره کاراته در کتابخانه مدرسه پیدا کردم. برایم جالب بود و آن را خواندم. با این کتاب بود که علاقه‌ام به کاراته بیشتر شد.
ایلیا افشارکهن با اینکه نزدیک به دو سال است که کاراته را شروع کرده، در همین مدت کوتاه توانسته مدال طلای استانی و مقام سومی کشوری را در رشته کاراته به دست آورد.
به هر مسیری قدم بگذاری، سختی زیاد است؛ مثلا چندماهی که باید برای برگزاری رقابت‌ها خود را به تهران می‌رساندم و برمی‌گشتم، شرایط برای من و خانواده‌ام خیلی سخت بود، اما عقب نکشیدم.
مجهز‌ترین باشگاه رزمی منطقه ۶ در محله کشاورز، صد‌ها کودک و نوجوان با‌استعداد را پرورش داده و حالا به خانه امید نونهالان و نوجوانان ورزشکار تبدیل شده است.
به‌دلیل جو حاکم بر باشگاه و استرس ناشی از آن، سوگل در نخستین تجربه نتوانست مقامی کسب کند، اما این ناکامی باعث ناامیدی او نشد. سوگل تمرینات را ادامه داد تا در دومین میدان با کمربندی که حالا زرد شده بود، موفق به کسب مقام دوم استان در رده نونهالان شود.
اولین مدال زندگی‌اش را که سال۱۳۹۷ کسب می‌کند، مدال نقره هاپکیدو در سطح استان است. بعداز آن مقام سوم استان را نیز در همین رشته به دست می‌آورد، اما در همان مرحله متوقف می‌شود و چندسال بعد به مدال طلا می‌رسد.
تمرین‌های رزمی به مهری‌ماه آموخته است که اخلاق اصل اول در ورزش است و بیشتر از مقام و رتبه می‌تواند آدم را مطرح کند.
ورزش بخش پررنگ زندگی ریحانه اسدی، نوجوان پانزده‌ساله ساکن محله گاز است. از کودکی مشتاقانه به‌دنبال آموختن حرکت‌های رزمی بوده است و حالا هم عناوین مختلف داخلی و بین‌المللی را در کارنامه ورزشی خود به ثبت رسانده است. ریحانه از چهارسال پیش، وارد دنیای حرفه‌ای ورزش شد و تا اینجای کار، کلی افتخار ورزشی و مدال‌های رنگارنگ در رشته کاراته وادوریو کسب کرده که مهم‌ترین آن‌ها، به‌دست‌آوردن مقام نایب‌قهرمانی بین‌المللی در سال گذشته بوده است.
آیناز بَرَک در ده‌سالگی کاراته را آغاز کرد، ورزش رزمی‌ای که هیجان روزهای کودکی‌اش را بیشتر کرده و همان‌طور‌که در مسابقات کشوری و استانی درخشیده است، این روزها با پنج‌ساعت تمرین در خانه و باشگاه، خودش را برای حضور موفق در اردوی تیم ملی و مسابقات آسیایی ژاپن که زمستان همین امسال در ژاپن برگزار می‌شود، آماده می‌کند.
محمد‌علی محمدی‌ارکانی دوسال پیش به‌صورت مجازی در مسابقات کاتای کشوری چین شرکت کرد. حرکات را خیلی خوب اجرا و فیلمش را برای داوران ارسال کرد و موفق شد در رده نونهالان، مقام سوم را کسب کند که جایگاه ارزشمندی است. بعد از آن در مسابقات اوراسیایی ماه گذشته نیز مقام سوم را به دست آورد که آن هم بسیار بااهمیت و ارزشمند بوده است.
شکیبا عزیزی از یک سال پیش، ورزش «کاراته وادوریو» را به‌طور حرفه‌ای آغاز کرده است. این رشته رزمی را به‌خاطر هیجانش دوست دارد. شکیبا ورزش را از ده‌سالگی با رشته رزمی شروع کرده است و بعداز یک سال تمرین توانسته مقام اول را در بخش کومیته به دست آورد. شیوع کرونا و تعطیلی مجموعه‌های ورزشی بین تمرین‌های ورزشی او فاصله انداخت اما حالا تازه‌نفس در میدان رقابت‌ها حاضر می‌شود.
با اینکه چهار سال است کاراته را شروع کرده و دو سال آن هم با شیوع کرونا هم‌زمان بوده است، اما در همین مدت توانسته مدال سوم مسابقات استانی و مقام دوم مسابقات کشوری نوجوانان را کسب کند. حمیدرضا سیستانی متولد1387 و ساکن محله الهیه است. از همان چهارسال پیش که کاراته را شروع می‌کند، برای کسب مقام مصمم بوده و برای رسیدن به هدفش تمرینات منظم و سختی را پشت سر گذاشته است.
مهلا یزدانی با شیوع بیماری کرونا و تعطیلی باشگاه‌های ورزشی، تمرین‌هایش را به‌طور مجازی ادامه می‌دهد، اما نداشتن حریف تمرینی و تعطیلی این سبک از رشته کاراته در باشگاه نزدیک خانه، سبب می‌شود تا سبک دیگری به نام کیوکوشین را انتخاب کند. بعد از مدتی یکی از دوستانش پیشنهاد تمرین در رشته پنچاک سیلات را می‌دهد، ورزشی که با استفاده از چوب و شمشیر جذابیت‌های خودش را دارد.
گرچه سن زیادی ندارد، اما مربی باسابقه ورزش‌های رزمی به حساب می‌آید. کسی که در کودکی فریفته هنرهای رزمی می‌شود و عمرش را پای آن می‌گذارد. از هفت‌سالگی زندگی با ورزش رزمی را شروع کرده است. ثمره کار محمد غلامی‌نژاد، تعلیم بیش از هزار هنرآموز است.
30اردیبهشت1400 بود که خبر دادند یکم تیرماه باید به مسابقات برود. اما این برنامه یک تفاوت اساسی با دیگر رقابت‌ها داشت و او باید در یک ماه باقی‌مانده، 25کیلوگرم وزن کم می‌کرد. کار آسانی نبود ، ولی با همه دشواری‌هایش، در اراده و انگیزه‌اش ذره‌ای خلل وارد نشد. رژیم سفت و سختی گرفت و در کنارش تمرینات فشرده و سنگینی انجام داد. سرانجام آن روز طلایی رسید و ملیکا ابرشی در مسابقات کیک‌بوکسینگ جوانان ایران، کمربند طلایی را از آن خود کرد و نامش به عنوان بهترین کیک‌بوکسینگ رده جوانان ایران در سال1400 ثبت شد.
دقیق و منظم است و همیشه سر وقت خودش را به تمرین می‌رساند. انگیزه و هدف دارد و برای رسیدن به هدفش در تمرینات کوتاهی نمی‌کند. کمربند قهوه‌ای دارد و باید راه درازی را پشت سر بگذارد تا حرفه‌ای شود و مدال طلای جهان را به گردن بیاویزد. حسن پُردل متولد 1384 و ساکن محله الهیه است. چهار سال است که کاراته‌کار می‌کند و دو سال هم به‌دلیل کرونا از میدان مسابقات و تمرینات جدی دور بوده است، ولی امسال توانسته در مسابقات کشوری و استانی سبک کیوکوشین مقام اول را به دست آورد.
سجاد قاسم پور که فعالیت در رشته رزمی پای او را به رشته های ورزشی دیگری مثل کشتی فرنگی باز کرده است، همه موفقیت هایش را مدیون حمایت ها و تلاش دایی اش می داند که شیهان است و کلی تجربه دارد. سجاد قاسم پور متولد سال 1383 است و ساکن محله شهید قربانی. او سال 1391 در مسابقات کشوری مقام سوم رشته کاتا را به دست آورده است. یک مقام دوم استانی هم در رشته کاتا در سال 98 دارد. دو مقام اول استانی در رشته کمیته و کاتای امسال هم محصول تلاش و پشتکار اوست.