طوبی نام درختی است در بهشت! و حالا نمادی با همین نام در یکی از میدانهای منطقه ما. میدان دانشآموز زمان زیادی نیست که جلوهای دیگر به خود دیده و نصب یک نماد بزرگ در آن زیبایی خاصی به میدان بخشیده است.
معماری استاد دانشدوست تقلیدی از فرمهای گذشته نیست و به هویت محلی ضریب میدهد. هر کدام از آثارش، پیوندی میان فرم، معنا و تجربه انسانی برقرار میکند. طراحیهای او هم به تجربه زیست شهری نزدیک است، هم هویت میسازد و هم برای مردم پذیرفتنی است.
حسین غلامی ۱۸دی ماه امسال از خانوادهاش خداحافظی کرد و سر کار رفت و دیگر به خانه برنگشت. او در جریان اغتشاشات اخیر دقیقا در روز تولد تنها فرزندش با شلیک گلوله آشوبگران به شهادت رسید.
صبح که میشود، دستهدسته اهالی در بوستان گلایل دور هم جمع میشوند و ورزش صبحگاهی به راه است، بقیه ساعات روز هم این بوستان، پاتوقی دلنشین برای نشستن و استفاده از فضای سبز شهری محسوب میشود.
خیابان عیدگاه از مسیرهای اصلی منتهی به حرمرضوی است که چندماهی است پروژه گذر تشرف عیدگاه در آن اجرا میشود؛ پروژهای که هرچند مسیر را هموار و یکدست میکند، اما برخی کسبه از طولانیشدن آن گلهمندند.
زمین ورزشی روباز محله سرافرازان بعد از ۴ سال همچنان با استقبال ورزشکاران روبهرو است. انگار همین دو تا تیر دروازه و زمین والیبال بدون تور همه دلخوشی بچههایی شده است که در محلهشان امکانات دیگری ندارند.
ورزش محبوب بچههای محله کنهبیست، انصار و اروند قطعا فوتبال و فوتسال است؛ اما دریغ از یک زمین کوچک چمن یا حتی زمین خاکی استاندارد. درمیان خاک و نخاله و خرده شیشه آنچنان بیمحابا میدوند و دریبل میکنند که گویی در زمین چمن آزادی هستند!