مهدی ناصری می‌گوید: به نظر من، در ورزش‌های رزمی با‌اخلاق‌بودن حرف اول را می‌زند و بعد تکنیک و چیز‌های دیگر مهم است. اگر کسی اهل اخلاق و رعایت آن نباشد، نمی‌تواند در ورزش رزمی موفق باشد.
پوریا آذری به‌دلیل بیماری سی‌پی دچار معلولیت شده است، اما حتی با شرایط خاص، هرروز قدمی به‌سمت اهداف ورزشی‌اش برمی‌دارد.
بهاره رحیمی کوچک‌ترین عضو تیم والیبال محله فردوسی است که در چندین مسابقه خوش درخشیده و برای مسابقات استانی معرفی شده، اما به‌دلیل کم‌بودن سنش اجازه حضور در آن را نیافته است.
توکلیان از سه سال پیش به هندوستان رفته و به‌عنوان مربی در بزرگ‌ترین مجموعه ورزشی این کشور فعالیت می‌کند؛ او حتی کوچه به کوچه برای یافتن استعدادهای هندی تلاش می‌کند.
ملیکا مرزانی خیلی کوچک بود که ورزش را شروع کرد اما چون عاشق حرکات رزمی بود، زود پیشرفت کرد و حالا که ده‌ساله است و به کمربند زرد رشته کاراته رسیده، قهرمانی استان را هم پشت سر گذاشته است.
با جواد نوروزی، همه‌چیز به وقت کوه است و طبیعت؛ علاقه بی‌پایانی که ریشه آن به سال‌های کودکی او در طرق و کوه‌روی‌هایش با پدرش برمی‌گردد.
سیدعلی شاکری جوان، جودوکار ساکن محله ثامن گلشهر با تنی ورزیده و اخلاقی آرام و صبور، عمرش را پای ورزش گذاشته و هنوز جوان و پر‌انگیزه در‌پی افتخارات بیشتر است.
این نوجوان ورزشکار درباره انتخاب رشته ورزشی‌اش می‌گوید: مدل مبارزه‌های کشتی را دوست دارم؛ همچنین دوست‌شدن‌های بعد از مبارزه را، مرام و جوانمردی‌اش را و.... حتی باختش هم شیرین است.
محمد حسن‌نیا مهم‌ترین ویژگی تیمش را همدلی بچه‌ها می‌داند و معتقد است، چون شاگردانش همه از یک محله‌اند و چند سال است با هم مأنوس هستند، موجب شده با هم همدل و رفیق باشند.
راحله علی‌فر از دختران موفق شهرمان است که در مسیر کاراته دست خواهر کوچکش را نیز گرفته تا با هم افتخارآفرین شهر و محله‌شان باشند.
امیر نیازی، آقای گل لیگ برتر استان و ساکن محله امام خمینی (ره) است. او زندگی ورزشی‌اش را از زمین خاکی خیابان عدل خمینی شروع کرده و بعد از ۱۲ سال ورزش، اکنون به‌عنوان آقای گل سوپر لیگ استان خراسان رضوی شناخته شده است.
محمدامین موفق می‌شود ۱۰۱ پله را در کمتر از یک دقیقه با دستانش پایین بیاید و همچنین ۴۵۰ پله را در ۵ دقیقه و ۱۷ ثانیه بپیماید که بیشترین پیمایش پله با دست در جهان است.
سینمای خاطره‌ساز منطقه ۹، برای سال آینده با شیوه‌ای مدرن بازگشایی می‌شود. سالن ۲۵۰ نفره به یک سالن ۱۶۰ نفره عمومی تبدیل می‌شود و سالن ۲۱۴ نفره هم به دو سالن ۸۰ نفره و ۴۰ نفره تبدیل می‌شود.
مغازه کلیدسازی محمود صاحبی یک موزه قدیمی است، او به ورزشکاران و واعظانی مانند جهان‌پهلوان تختی و احمد کافی علاقه دارد و سعی می‌کند هر چیز مرتبط با آنها را پیدا و در موزه خصوصی‌اش نگهداری کند.
اگر دغدغه برخی خانواده‌ها پس‌انداز برای خرید خانه و ماشین است، در خانواده محسنی، این دل‌مشغولی متفاوت است. آنها پس‌انداز می‌کنند تا به‌صورت دسته‌جمعی در مسابقات رزمی حتی در کشور‌های دیگر شرکت کنند.
هادی گنجی، ووشوکار دارنده ۲۰ عنوان استانی و کشوری می‌گوید: از وقتی به باشگاه می‌روم، خیلی خویشتن‌دار شدم، حتی اگر طرف مقابلم هم مقصر باشد، سعی می‌کنم مسئله را با عذرخواهی برطرف کنم.
زیاد پیش می‌آید که مصطفی صفری حتی روز‌های تعطیل هم سر کار بماند تا هزینه زمین چمن را جور کند. حقیقت این است که او، کودکی‌اش را در چهره بچه‌های تیم فوتبال شهرک شهید رجایی می‌بیند.
خانواده پنج‌نفره فریدی که همه اعضایش ورزشکارانی حرفه‌ای هستند با کمربند‌های مشکی، بخشی از خانه‌شان در محله مهرمادر را به باشگاه ورزشی تبدیل کرده‌اند و قهرمان پرورش می‌دهند.
نیناعادلی قهرمان کشوری اسکیت می‌گوید: اوایل کفش اسکیت نداشتم و از دختر همسایه‌مان قرض می‌گرفتم. آهسته‌آهسته آن‌قدر به این رشته علاقه پیدا کردم که دیگر نتوانستم آن را فقط به صورت یک تفریح دنبال کنم.
نازنین شریعت ۶ساله هم‌محله‌ای ما در محله نوده ماست که از همان کودکی به‌دنبال ضربه‌فنی کردن مشکلات است.