محمد داروغه در هفدهسالگی توانسته است با کسب یک مدال نقره بینالمللی ترکیه در رده سنی نوجوانان سال ۹۹، همچنین چهار مدال کشوری و ۲۲ مدال استانی، استعدادش را در رشته کونگفو توآ نشان دهد.
طاها ظریفباقریموقر از سن کم ورزش رزمی کاراته را شروع کرده و خیلی زود توانسته است پنجمدال استانی و سهمدال کشوری را به دست بیاورد. او امسال نیز برگزیده بخش قصهگویی سومین پویش فرهنگی ادبی «خان هشتم» شده است.
سعید دارات از سال ۱۳۶۸ ورزش هاپکیدو را به صورت حرفهای آغاز کرده است. او قصد دارد روزهای خوبی را برای علاقهمندان به ورزش رزمی و دفاع شخصی هاپکیدو در الهیه رقم بزند.
رمضانعلی کوشکی بازنشسته و عاشق ورزش فوتبال است. او روپایی زدن را خیلی دوست دارد و آخرین بار در تهران بود که با ساعت میدان انقلاب ۴ ساعت و ۳۰ دقیقه روپایی زده است.
نگار علیمحمدی دختر ورزشکاری است که در رشته تکواندو فعالیت دارد و سابقه قهرمانی مسابقات استانی و کشوری را دارد.
سیدصادق اقتصادی جزء اولین ورزشکاران رشته شمشمیربازی ایران است که سابقه قهرمانی کشور و همچنین مربیگری تیم بزرگسالان، جوانان و نوجوانان ایران را در مسابقات جهانی داشته است.
ریحانه به همه همسنوسالهایش توصیه میکند درکنار درس، یک رشته ورزشی را هم دنبال کنند. چون بهجز موضوع سلامت جسم و روان، بهترین گزینه برای پرکردن اوقات فراغت، ورزش است.
علی و مهدی علیدوست دو برادر کاراتهکار هستند که هرروز ظهر بعداز باشگاه سری به مسجد محله یعنی مسجدالنبی(ص) در خیابان محتشمی میزنند و هرکاری از دستشان برآید، انجام میدهند.
مجید کشوری مدرس، نویسنده، هنرمند، ورزشکار، عضو انجمن بینالمللی راه به زیستن و مدرس «قانون کار وتامین اجتماعی» در مجمع امور صنفی است.
با رسیدن محرم، باشگاه ورزشی وحدت سیاهپوش میشود و شکل حسینیه به خود میگیرد. ایستگاه صلواتی مقابل باشگاه هم به روی رهگذران باز میشود و با نذری چای و شربت و شلهزرد و... پذیرای همشهریان میشوند.
سحر مومنی برای رسیدن به مقامهای کشوری یا برون مرزی تلاش زیادی کرده است. خودش میگوید: از مهمانی، تفریح و استراحتم زدم تا بتوانم روی این سکوها بایستم.
بهنیا از دوران مهدکودک، در رشته ژیمناسیک کار میکند و بعد از اینکه سال ۱۴۰۰ مقام سوم استانی را به دست آورد، راهی مسابقات کشوری شد که در آن مقام دوم انفرادی و مقام سوم پنجنفره را کسب کرد.
وحید نصرتی میگوید: من در فوتبال ناملایمات بسیاری دیدم. آنچه برای برخی از مدیران فوتبالی مهم نیست، عزتنفس بچههاست. برای همین خودم حواسم به بچههای ضعیفتر است و همه بچهها را به یک چشم میبینم.
علی پوررجب میگوید: اگر من مسئولیتی داشتم، به رشتههای مختلف ورزشی به یک اندازه اهمیت میدادم. در هر محله معمولا زمین روباز برای فوتبال، والیبال یا بسکتبال هست.
محمد طاها اسدی، نوجوان پرتلاش میگوید: قهرمانی در این ورزش شیرین است، اما دلم میخواهد در سطح بالای این رشته مربیگری کنم و باشگاه داشته باشم؛ گاهی هم داوری مسابقات را انجام بدهم. میدانم برای رسیدن به این آرزو اول باید یک ورزشکار خوب شوم تا بعد بتوانم مربی خوبی باشم.
چهارسال است که بیبیفاطمه سیدی مربی دختران نوجوان خیابان اروند است؛ دخترانی که در سرما و گرما خود را از راههای دور و نزدیک به سالن تمرین میرسانند و تلاش میکنند با مدالهای رنگارنگی که به دست میآورند، زحمات مربی خود را جبران کنند.
این مربی حاشیه شهر برای پسربچههایی که در رعایت چارچوبهایش، تخلفاتی جزئی دارند، اغماضها و ترفندهایی درنظر میگیرد، حتی شده از آنان شهریهای کمتر بگیرد فقط برای اینکه پایشان از این دورهها قطع نشود و در این فضای سالم، رشد کنند.
این ورزشکار میگوید: پدرم اعتقاد داشت بچهها ابتدا باید در تحصیل موفق باشند؛ بعد درکنار آن، فعالیت ورزشی انجام دهند. از سال۱۳۹۳ بهدنبال آموزش رفتم تا اطلاعاتم را بهروز کنم و بتوانم به جامعه و کودکان و نوجوانان خدمت کنم.
ابوالفضل غزنوی، نوجوان گلشهری برای دومین بار، مقام قهرمانیِ بینالمللی کاراته را کسب کرده است.
سخدری از جنس پهلوانانی بود که نه غلو میکرد و نه دوست داشت خیلی زور بازویش را به رخ کسی بکشد. این را حسن ریاحی، از شاگردان قدیمی این پهلوان و از پیش کسوتان کشتی پهلوانی مشهد، میگوید.