در همه ۳۰ سال گذشته، شقایق یک جزء حاشیه شهر مشهد بوده، اما از سال ۱۳۷۰ به بعد به‌تدریج روند ساخت و ساز در این محله به سمت شیوه‌های مدرن شهرسازی پیش می‌رود.
قدیمی‌های محله گاز به‌روشنی به یاد دارند دست‌کم یک دهه پیش از انقلاب را که در کوچه مسلم‌شمالی۶ و اراضی اطراف آن، کشاورزی پررونق بود.
در خیابان آزادی۲۶، هفت‌مدرسه دولتی و غیردولتی و مهدکودک فعال هستند که وجهه‌ای آموزشی به این کوچه منطقه ما داده‌اند. معبری که در احاطه درختان زیاد، سرسبز هم هست.
فاطمه غفوری سال۸۹ زمینی در امیریه خرید. صدای زنگوله گله گوسفندانی که آن موقع از امیریه رد می‌شدند، هنوز در گوشش است اما خیلی زودتر از آنچه فکرش را می‌کرد، امیریه آباد شد.
در غرب هند، شیعه‌مذهب‌های دوازده‌امامی قوی بودند که صفویان مراوده‌های زیادی با آنها داشتند. گویا میرزاجعفر سروقدی و برادرش میرزا‌محمدطاهر هم یکی از همین هندیان بودند که در مشهد مدارسی می‌سازند.
خیابان حجاب ۷۵ معبری پرجمعیت و پررفت‌وآمد که به‌واسطه مجتمع‌های مسکونی متعدد مانند بزرگمهر، وصال، برق مشهد، پردیس و هوانیروز جمعیت زیادی دارد.
طبق روایت‌های ساکنان، این مکان، نخستین مدرسه اهالی محله خاتم‌الانبیا (ص) است که اهالی، هم برای باهویت بودنش و هم برای اینکه کلاس درس در محله‌شان کم دارند، احیایش را خواستار شده‌اند.
کوچه باغ‌ویسی (مهرافروز کنونی) یکی از مسیر‌های ایجاد‌شده بر‌اثر تغییر و تحولات رخ‌داده در درون حصار یا باروی ایجاد‌شده در دوره شاه‌طهماسب صفوی است.
محله لادن امروزی بر روی بقایای روستای پاچنار قرار گرفته است. این محله در سیر تاریخی شهر تا سال ۱۳۶۵ جز محدوده شهری محسوب نمی‌شد و پس ازآن به تدریج وارد محدوده شده است.
محله گلدیس از محلات جوان مشهد است که تا سال ۱۳۷۵ جزو محدوده شهری محسوب نمی‌شد و بعد از آن به مرور ساخت و ساز در آن شکل گرفت. مهمترین کاربری محله گلدیس، تأسیسات شهری است.
در دهه۶۰ زمین‌های این محدوده که شهرک (قلعه) نجفی نام داشت، به محدوده شهری پیوست اما محله سرافزاران عملا از سال ۷۹ که زمین‌های این محله به آزادگان، جانبازان و ایثارگران تحویل داده شد، شکل گرفت.
خیابان تاجرآباد نقطه تلاقی قلب‌ها و افکار است؛ جایی‌که مرز‌های مذهبی و قومیتی کم‌رنگ می‌شود. اینجا شیعه و سنی از قومیت‌های گوناگون کرد، بلوچ و افغان به گرمای وحدت و دوستی رسیده‌اند.
فقط ۳ درصد بافت محله زکریا، مسکونی و بیش از ۵۰ درصد آن اراضی و حریم است. کاربری‌های عمده محله زکریا پهنه‌‌های فضای سبز، توریستی و درمانی است.
آنچه از بدو تأسیس، محله رضاشهر را از سایر محلات مشهد متمایز می‌کرد، مختصاتی بود که بانیان برای رفاه و آسایش ساکنان در نظر داشتند. طراحی و نقشه رضاشهر الهام گرفته از شهرک‌های حومه پاریس بود.
محله چهارچشمه در گذشته روستایی در پای کوه‌های جنوب غربی مشهد بود که به خاطر وجود چشمه‌های آب فراوانش به چهارچشمه معروف شده بود. در گذشته مردم به قصد استفاده از طبیعت به این محل می‌آمدند.
زمین‌های این محدوده در سال ۱۳۵۹ توسط شرکت ناسیونال (تعاونی قطعات ایران خودرو) خریداری و به‌طور اقساط در اختیار کارکنان این شرکت قرار گرفت.
در سال ۱۳۴۰ به ابتکار مهندس سیدجواد شهرستانی مدیرعامل وقت شرکت آب و برق خراسان، زمین‌ها از منابع طبیعی گرفته شد و به کارگران و مدیران اداره آب و برق مشهد واگذار شد.
کوچه آیت‌الله عبادی ۵۴ یکی از کوچه‌های قدیمی محله سمزقند است. قدیمی‌ترین مغازه این خیابان نانوایی لواشی است که از شصت‌سال قبل فعال بوده است.
در گوشه ای از کوچه کربلا آب‌انباری قرار داشته که روزگاری نه‌چندان دور سرچشمه سیراب کردن تمام اهالی و سکنه منطقه حرم بوده اما حالا کسی به این مکان تاریخی توجهی ندارد.
محرابخان به‌عنوان حاکم مرو، در خط مقدم جنگ علیه ازبکانی که قصد حمله به مشهد را داشتند، قرار گرفت و با نیرو‌هایی کمتر از آنها، شکستی فاحش بر مهاجمان وارد کرد.