کوچه های مشهد - صفحه 32

درباره معبری که در گذشته، تنها راه ارتباطی ته‌پل‌محله با طبرسی بود، اما امروز با نام یک پهلوان گره خورده است.
کوچه شهدای فاطمیون‌۲ در نزدیکی میدان عدالت، یکی از راسته‌های مهم فروش عروسک و اسباب‌بازی مشهد است.
کوچه شهیدحسینی محراب ۸۹ کم‌جمعیت، اما پرتردد است. زندگی ساکنان این معبر به زنگ کلاس و درس دو دبستان «غلامرضا اصغری» و دبیرستان «شهید‌محلاتی یک» و «لقمان حکیم یک» گره خورده است.
از ظرفیت‌های مهم کوچه کوهسنگی5، وجود ساختمان‌های متعدد پزشکان، مراکز آزمایشگاهی، داروخانه‌ها و از همه مهم‌تر وجود دو پارکینگ در راسته این کوچه است.
برخی از اهالی معتقدند در گذشته نام مزرعه «آل‌تیمور» بوده و دلیل آن هم سکونت لشکریان تیمور در این حوالی بوده است.
خیابان عزیزیه دوره گذار را سپری می‌کند؛ دوره‌ای که کم‌کم باغ‌ها و درخت‌ها حذف می‌شوند و جای خود را به ساختمان‌های مسکونی می‌دهند.
کوچه آیت‌الله شیرازی ۱۳ از شصت سال قبل بین خیلی از مشهدی‌ها معروف بوده است؛ کوچه‌ای که به‌نام مرحوم سیدمحمود کرامت شناخته می‌شود.
خیابان شهید رفیعی‌۱۰ یکی از معابر پررفت‌و‌آمد محله رسالت است که از سمت دیگر به خیابان شریعتی‌۷۰ می‌رسد. یکی از دلایل تردد زیاد خودرو‌ها در این مسیر، این است که همه خیابان‌های شهید رفیعی زوج مسدود است و تردد در این معابر فرعی از مسیر خیابان رفیعی‌۱۰ انجام می‌شود.
خیابان فدائیان اسلام‌۲۴ که در محله کوی کارگران واقع شده، کوچه‌ای قدیمی از بافت روستای گل‌ختمی است. این کوچه از یک سو به بولوار چمن و از سوی دیگر به بولوار صدر متصل می‌شود.
امتداد سه‌کوچه توحید به خیابان‌های صاحب‌الزمان (عج) و دانشگاه می‌رسد و ۱۲ کوچه دیگر آن هم بن‌بست است. از این ۱۲ کوچه، ۹ تای آن کوچه‌های باریک با طول بسیار کم هستند.
کوچه مفتح شرقی‌۵/۵ را برخی اهالی قدیم و جدید را به نام کوچه «نور برزگر» می‌شناسند.
کوچه پژمان ۱۴ و محدوده‌های اطراف آن، قبل‌از انقلاب به «کوی راه‌آهن» معروف بوده است. قدیمی‌های محله می‌گویند درختان مملو از انگور، آن اطراف را تبدیل به تاکستانی تماشایی کرده بود.
ریش‌سفیدان قدیمی منطقه، روایت‌هایی شنیدنی بیان می‌کنند از استقرار نادر‌شاه افشار و لشکرش در این محل و نگهداری سریر یا تخت طاووس، تخت پادشاهی محمد بابری، پادشاه هند که نادر‌شاه آن را به غنیمت آورد.
در نقشه قدیمی مربوط به دهه سی مشهد، اسم کوچه دانشگاه ۱۷ را «باغ منبع» نام‌گذاری کرده بودند. این محدوده دردهه ۲۰، به خاطرمنبع آب بزرگی که در آن وجود داشته، مردم این اسم را رویش گذاشته‌اند.
بیشتر بنا‌های قدیمی این بخش خیابان، یک یا دوطبقه هستند. در میان آن‌ها می‌شود کاشی‌کاری‌های زیبایی یافت که برخی‌ها از دوره صفویه و بعضی‌ها از دوره قاجاریه مانده‌اند.
کتاب جغرافیای تاریخی شهر مشهد، مزرعه کلاته بوقه و سمزقند را با هم معرفی کرده و گفته که ساکنان این دو مزرعه ۲۴ خانواده و همگی اهل هرات و نیشابور بودند.
محله کلاته‌بوقه هرچند در گذشته روستایی کوچک و کم‌جمعیت بوده است، اهالی‌اش به غیرت و سلحشوری مشهور بودند و زیر بار ظلم نمی‌رفتند.
اواخر دهه۴۰ و با افزایش جمعیت طلاب دینی در مشهد، آیت‌الله فقیه سبزواری برای اسکان طلبه‌ها از آستان قدس درخواست زمین کرد و پس از اصلاحات ارضی به طلاب مشهد اجاره دادند.
محله پنجتن حدود چهل سال پیش ظاهری روستایی داشت. خانه‌ها در میان زمین‌های کشاورزی پراکنده و دور از هم بودند.
محله شهید قربانی تا حدود ۲۵ سال پیش که هنوز محلات به‌شکل امروزی تفکیک نشده بودند، همراه با دیگر محله‌های اطرافش به محدوده التیمور معروف بود و به‌صورت مجزا تاریخچه‌ای ندارد.