تنها کارگاه شعربافی مشهد در کوچه چهنوی محله آیت‌الله خامنه‌ای در شرف تخریب است.
حمیدرضا سیدی به‌ناچار می‌رود سمت میناکاری؛ هنری که مادرش آن را انجام می‌دهد و به نظرش «از هیچ‌کاری‌نکردن بهتر است.» و اینکه گوشه امن او و مادرش به شمار می‌رود.
مینو نصیرزاده ایده برخی از تابلو‌ها و نقاشی‌هایش را از تجربه مادری‌کردن دارد. می‌گوید: این حس تعریف نشدنی باعث خلق اثری به نام «نگاه» شد که مورد تشویق هنرمندان ایتالیایی قرار گرفت
علی رجبی مقدم متخلص به سالار، حدود ۲۵ سال است که در عرصه مجسمه‌سازی به‌خصوص ساخت سردیس فعالیت می‌کند و سردیس‌های بسیاری از مشاهیر ایرانی را ساخته است.
هلیا خاوری هنرمند نوجوان محله رضاشهر است که طبع شعر دارد و حالا شعرها و تخیلاتش را به تصویر درمی‌آورد.
محمد خواجویان اعتماد به نفسش را مدیون قرآن است. او می‌گوید: هیچ‌گاه از نگاه‌کردن به جمعیت دچار استرس نشده‌ام.
متقاضیانی که مایل به خدمت در بخش خیاط‌خانه هستند، مستقیم به اینجا مراجعه نکنند. آن‌ها می‌توانند با مراجعه به سایت امور خادمیاران ثبت‌نام کنند تا با طی‌کردن مراحل لازم مشغول به خدمت شوند.
وقتی نام پروین اعتصامی می‌آید با خود می‌گوییم او را که همه می‌شناسند. کسی که اشعار مناظره‌ای‌اش زبانزد است. شاعر فرودستان است و روی سنگ قبرش نوشته شده: «اینکه خاک سیهش بالین است، اختر چرخ ادب پروین است».
محمد حداد یکی از سرشناسترین دوتارسازان مشهدی بود که از میان ما رفت و به «زابلی» مشهور بود. او پدر شانزده‌فرزند بود و نقش پررنگی در توسعه موسیقی مقامی خراسان داشت.
استادان مسگری خیابان سرخس می‌گویند این حرفه بهتر از شغل‌های قدیمی دیگر دوام آورده‌است. اکنون مشهد قطب تولید ظروف مسی است.
استاد مهران صدرالسادات توانسته در هنر نقاشی به شیوه‌هایی فردی و صاحب‌سبک دست یابد و متاثر از رویداد‌های اجتماعی و زندگی مردم با بدایع تصویری، خالص‌ترین احساسات هنری خود را به تصویر بکشد.
حسین قائمی ۱۰ ساله بود، به‌خاطر خط خوشی که داشت، همراه پدرش به معراج شهدا می‌رفت و مشخصات شهدا را روی کفن آن‌ها می‌نوشت، تا اینکه با پیکر برادرش در معراج مواجه شد.
سیدعلی‌رضا امیری دشت‌بیاض می‌گوید: خطوط هنری، اصول خودشان را دارند و سال‌هاست که ابداع و تکمیل شده‌اند. برحسب موقعیت شاید بتوان کار‌های خلاقانه کرد. من اکنون مشغول ابداع دو خط هنری جدید هستم.
لرزش هر تار استرس‌هایت را فرومی‌نشاند و تو را در عالم موسیقی غوطه‌ور می‌کند. این سه‌تار سال‌هاست رفیق خوشی و ناخوشی محسن عاقل است؛ مدرس سه‌تارنواز محله جلال‌آل احمد که از نوجوانی با این ساز انس دارد.
بچه‌های «آسایشگاه معلولان ذهنی بی‌سرپرست شهید‌بهشتی» هنرمندانی هستند که در سکوت و خلوت، نقش هنر می‌زنند، از کارگاه ساقه‌کاری و تولید اسکاچ تا معرق و قالیبافی.
نوید رضاخانی و زهرا ولیخانی، زوج هنرمند، زندگی مشترکشان را زیر سایه اعتقاداتشان شروع کرده‌اند و معتقدند تولید محصولات فرهنگی در این برهه از زمان یک مبارزه است.
رمضان معمر از هنرمندان قدیمی مشهدی است که ۲۹ سال از ۳۰ سال هرکاره‌سازی‌اش را به عشق فردوسی و در جوار مقبره وی گذرانده است. بسیاری از آثار او در موزه‌های معروف دنیا نگهداری می‌شود.
سارا خشنود، دانش‌آموزان پایه سوم رشته طراحی و نقاشی فرش هنرستان «همت مردم» با شرکت در مسابقات کشوری، مقام دوم را از آن خود کرد.
سحر طوسی‌آبکوه می‌گوید: تشویق مربی و تعریف و تمجید از کار‌ها در من چنان انگیزه‌ای به وجود آورد که باعث شد طرح‌های عملی را در‌نهایت ظرافت و دقت ترسیم کنم.
مهدی رجب‌نیا با راه اندازی کارگاه مصنوعات سنگی برای چند خانواده شغل ایجاد کرده است.