زهرا برداش، متولد ۱۳۳۲روستای فارمد و بزرگ شده سمزقند است. خداوند به او هشتپسر میدهد که یکی از آنها را در همان سنین کودکی به خاطر بیماری از دست میدهد.
«ابوالقاسم قربانزاده» خادمی که در آستانه پنجاه سالگی، خادمت گزاریاش به پانزده سالگی رسیده است. او که از زمان ورودش به حرم معجزه را باور کرده است.
خیابان طبرسی شمالی۴ را که یکی از معابر شلوغ و پرتردد محله عباسآباد است، هنوز خیلیها به نام «کوی امامرضا (ع)» میشناسند و دلیل آن هم نزدیکبودن این خیابان به حرم مطهر است.
احمدرضا بصیریفر حافظ شش جزء قرآن کریم است و اوقات فراغتش را به حفظ بقیه سورهها میگذراند.
رهباغ حضرتزهرا (س) امروز کوچهای میانبر از خیابان شهید نوابصفوی، بولوار شهید شوشتری و امیرالمؤمنین (ع) به ابتدای خیابان طبرسی است.
اولین سنگ مزار حضرت، مربوط به سال ۵۱۶ قمری، عهد سلطانسنجر سلجوقی است با ابعاد سی در چهل و قطر شش سانتیمتر.
بعد از آخرین تصادف «علی آقا» دیگر نتوانست درست راه برود، پاهایش را روی زمین میکشد و نانش را به سختی در میآورد.
آمدم بیرون و روبهروی پنجره فولاد ایستادم و گفتم: آقاجان نمیخواهم هیچکس پارتی من شود اگر لیاقت دارم خودتان اسمم را بنویسید.
هر سال خودم به مشهد میآمدم. سال ۱۳۹۷ شب قدر یکباره و از ته دل از امامرضا (ع) خواستم که مرا با همسایهها و دوستانم بطلبد.
جواد سیمریز میگوید: وقتی کارم را شروع کردم ورودیها زنجیرهای هلالی داشت. ماشینها تا نزدیک ورودی صحنها میآمدند. مجبور بودیم همه را کنترل کنیم.
«حسین آقا میآی حرم پیش ما کار کنی؟ نیرو لازم داریم.» این جمله کافی است تا حسین مرادی که همیشه حرم امام رضا (ع) برایش پناه خوشی و ناخوشی بود، از خداخواسته راهی شود.
خیابان تهران نخستین خیابانی است که در مشهد با نام امام رضا(ع) تابلو خورد و خاطره ساز شد.
حادثه تاریخی مسجد گوهرشاد هنوز هم کم و بیش در حافظه تاریخی مردم مشهد جای دارد، اما تغییر نام میدان ظاهرا چندان در گوش مردم آشنا و جا افتاده نیست.
علی آیریا اولین کسی بود که عکاسی با نور لامپ را راهاندازی کرد و توانست در شب هم با نورپردازی عکاسی کند.
مطهره صدقی میگوید: دوست دارم روزی بتوانم در حرم رضوی مجری شوم و برنامه اجرا کنم. این جشنواره فرصت خوبی بود تا خودم را محک بزنم.
امسال مشهدیها در شب ولادت امامهشتم (ع) بزرگترین جشن خیابانی تاریخ شهر را با نام آقا و در کنار زائران و ارادتمندانش برگزار کردند.
مراسم سلام که یک مجلس رسمی بود، از دوره قاجار در ایوان طلای صحن عتیق یا گنبدالله وردیخان و با حضور متولیباشی، والی خراسان و سایر صاحبمنصبان آستانه برگزار میشد.
جلال نجاتیان از ۱۷ سال پیش خادم حرم در بخش حافظان است. روز در میان در «دارالزهد» حرم مطهر رضوی حضور مییابد و در اجرای مراسمی ۴۰۰ ساله به نام «صفه» مشارکت میکند.
یکی از اقدامات ابومنصور، تلاش برای تأمین آب موردنیاز از طریق تقویت قنات سناباد بود که در ادوار بعد نیز، همچنان مورد توجه حکام خراسان و والیان توس قرار داشت.
در روزگاری که خبری از تلفن همراه و دوربین عکاسی نبود، صدای مرد داخل پیادهرو که میگفت «عکس حرم، عکس حرم»، توجه همه را به خودش جلب میکرد.