محله کوی ۲۲ بهمن

محله
منطقه ۶

کوی ۲۲ بهمن

تا سال۱۴۰۰، نام محله کوی۲۲بهمن، اسوه‌های دفاع‌مقدس بود.با شروع جنگ‌تحمیلی؛ برخی خوزستانی‌ها ناگزیر به مهاجرت و در شهرکی در محله کوی‌۲۲بهمن که بعد‌ها «مجتمع شهیدبهشتی» نام گرفت، ساکن شدند. این شهرک ۲۱۳هزارمترمربعی، ۴۴ بلوک و ۱۳۵۰ واحد مسکونی دارد. فعال بودن بازارچه محلی محصولات جنوب، دکه‌های فلافل و سمبوسه رنگ و بوی خاصی به محله بخشیده است.

محله کوی ۲۲ بهمن
مثل زادگاهش که به برزیل ایران مشهوراست مرد میدان فوتبال است. علی خیاط‌زاده معلم و مربی موفق ورزشی محله کوی ۲۲ بهمن می‌گوید: «جنوبی‌ها پا به توپ متولد می‌شوند» و من هم از همان دوران کودکی فوتبال را شروع کردم.
نجمه بازرگان، تنها مربی سطح یک فوتسال و فوتبال بانوان در خراسان بزرگ است. او سال ۹۰ سطح B مربیگری کنفدراسیون آسیا را کسب کرد. بازرگان همچنین موفق به کسب ۳۰ مقام مختلف شده‌ است.
تا قبل جنگ ابوالقاسم بازرگان حدود ۳۳ سال مربی بچه‌های خوزستانی بود.سال ۶۳ برای اسکان دائم به مشهد و شهرک شهید بهشتی می‌آید و فصل دیگری از زندگی‌اش شروع می‌شود.
«مکّیه غلومی» یکی از هزاران مادرِ جوان‌ازدست‌داده خرمشهری است که بهانه شهادت پسرش، او را شاعر ۱۱ جلد کتاب می‌کند؛ ۱۱ جلد کتابی که با نام «مرثیه‌های اولیا» نوشته «ام‌سید نورالموسوی» به چاپ رسید.
فرزندان شهدا سال‌۷۴ حسینیه هروان روح‌الله را با متراژ بیش‌از دو هزار متر برای برگزاری ویژه‌برنامه‌های مناسبتی و مذهبی دایر کردند. حسینیه‌ای که عکس ۴۵۰ شهید مشهدی بر دیوار خاطره‌انگیز آن حکاکی شده است.
طرح «خدمت بی‌منت» ارگان‌های مختلف را پای کار آورد تا چهره شهرک‌های شهید بهشتی و و پردیس تغییر کند و فصل جدیدی از زندگی در این محله آغاز شود.
«چاهش» روستایی حد‌فاصل «کلاتچه‌بوغا» و حدود مزار خواجه‌ربیع که کال موجود در این منطقه را به اسم آن می‌شناسند و «کال چاییش» یا «کال چاهش» می‌خوانند.