آخرین بنای زندهیاد عابدزاده که آن را در سال ۱۳۴۹ میسازد، مدرسه جعفریه است که در خیابان صدر ۱۲ قرار گرفته است. زمین این بنا متعلق به فردی به نام «حسین گچپز ارض اقدس» بوده است.
چهل خانه، تنهانام کوچه نیست و برخی قدیمیهای نوغان، این کوچه را «چله خانه» میخوانند. این افراد علت خوانده شدن کوچه به این نام را وجود چند کارگاه چله کشی دار قالی در این کوچه میدانند.
«گزارش مکتب شاهپور» به سیمای تاریخی، فرهنگی و اجتماعی مشهد در ابتدای قرن چهاردهم خورشیدی میپردازد و بنا بود همزمان با جشن هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی انتشار یابد.
در چهارهمین روز آبان، تظاهرات آرامی با حضور پررنگ دانش آموزان و زنان در مشهد برگزار میشود و روزنامه خراسان، آن را چنین گزارش میکند: «تظاهرکنندگان خواستار مجازات عاملین حادثه اسف بار دانشگاه تهران بودند».
کوچه بهاءالتولیه که اکنون تابلوی «تهپلمحله ۶» و «شهید سعید سروقدی» در ابتدای آن دیده میشود، یکی از نقاط سبز نقشه دالمج است که باغهای آن جای خود را به خانهها داده است.
اسدی متولی آستانه، سال ۱۳۰۶ برای اینکه طرح خیابانکشی را در زمین متعلق به نظامالملکیها اجرا کند، پدر شیخ حسن را همراه دو تن از پسرعموهایش، بهمدت چند هفته در طویله زندانی میکند.
تخریب دو پلاک در دهه سی کوچه ضیا را طولانی و باریک میکند و راه دسترسی به بیوت علما آسان میشود، مشهدیها پس از آن، این راسته را «کوچه علما» لقب میدهند.