باتوجه‌به وجود کارکاه‌های تولیدی کیف در خیابان وحید و تنوع محصولات و قیمت مناسب، بسیاری از زائران و مجاوران به‌ویژه در فصل مهر برای خرید کیف به این محله می‌آیند.
کارگاه عروسک‌سازی ریحانه بزازیان و زهرا خلیل‌زاده، ۲ بانوی محله فرهنگیان، برای خانم‌ها اشتغال‌زایی کرده است.
۲۲ سال پیش، محمدحسن بیک‌نجفی اولین تولیدی تخصصی لباس روحانیت را در مشهد راه انداخت.
محمدحسین نازی وقتی چهارده‌ساله بوده، عقیق‌تراشی می‌کرده، مدتی به‌دلیل مشکلاتی که عقیق چینی برای عقیق مشهدی به‌وجود آورده، دست از کار کشیده، اما دوباره با عقیق، آشتی کرده است.
اگر گذرتان به محلۀ تلگرد افتاده باشد، حتماً مغازه‌ها و کارگاه‌های کوچک حصیربافی و جاروبافی به چشمتان خورده است. جالب است بدانید جاروبافی در این محله حدود یک قرن قدمت دارد.
حمید قاسمی، عضو شورای اجتماعی محله رسالت است که در محله اش کارگاه خیاطی راه اندازی کرده و قرار است چرخ‌هایش به دست نیازمندان بچرخد تا منبع درآمدی برای آن‌ها باشد.
سپاه امام‌رضا (ع) طرحی را درراستای اشتغال‌زایی برای بانوان سرپرست خانوار با ایجاد کارگاه‌های خیاطی و تولیدی پوشاک، برای هزار نفر اشتغال‌زایی می‌کند. نخستین کارگاه این طرح، در ناحیۀ بسیج سازندگی سپاه میثم واقع‌در محلۀ پنجتن به بهره‌برداری رسید.
داستان زندگی کارگران کارگاه زنجیربافی خیابان پورسینا شبیه همین حلقه‌های کوچک زنجیر به هم وصل شده و گره خورده است.
با زیاد شدن واردات کفش چینی، رضا نادمی ورشکست می‌شود، اما او خانه‌اش را می‌فروشد تا چک‌هایش را پاس کند و اعتبارش در بازار خراب نشود.
این چهار پیرمرد، با کوله‌باری از تجربه حالا به این نقطه رسیده‌اند، به این کارگاه کوچک بیست‌متری و یک دار قالی.
۱۲۰ خیاط با مرضیه خیرخواه کار می‌کنند که حدود ۱۵ نفر از آن‌ها به‌صورت مستقیم و با حضور در داخل کارگاه و مابقی نیز با گرفتن کار در خانه همکاری می‌کنند. اغلب آن‌ها را زنان سرپرست خانوار یا بدسرپرست تشکیل می‌دهند.
تعمیرگاه سیدمهدی موسوی آن‌قدر تمیز و مرتب است که انگار چند روزی بیشتر نیست که راه افتاده. می‌پرسیم تازه به اینجا نقل مکان کرده‌اید؟ می‌گوید از سال ۱۳۵۸ که مغازه راه افتاد روی تمیزی تعمیرگاه حساس بودم.
دیوان‌های حافظ و سعدی و میرزادۀ عشقی جزو جدانشدنی مغازۀ کفاشی استاد محمد است و در زمان‌های بیکاری‌اش، ناخنکی به هرکدامشان می‌زند و به قول خودش کیف می‌کند.
غلامحسن حداد تا همان لحظات آخر در کارگاهش به روی همه هنردوستان باز بود و آرزو داشت کارگاهش همیشه محل آموزش و یادگیری علاقه‌مندان به هنر باشد.
بانو مرجان محمددوست تا سوم راهنمایی درس خوانده است و براساس عمری تجربه و سخت‌کوشی به دختران توصیه می‌کند در کنار درس خواندن حتماً «هنر» بیاموزند.
دو کارگاه که باقی‌مانده سال‌های دور نبات و آب‌نبات‌پزی مشهد‌ند، هنوز هم بین مردم از قدیمی و معروف‌ترین‌ها در چهنو شناخته می‌شوند که از سال‌های ۱۳۴۰ تاکنون آتش زیر دیگ شکرشان خاموش نشده است.
استادعلی‌اکبر صفارزاده شاید آخرین نفری باشد که از نسل شیروانی‌کوب‌های قدیم مشهد مانده و هنوز از شغل سنتی‌اش محافظت می‌کند.
علی آشام از اولین تنور‌سازان مشهدی است که پیشترها آرزو‌ها و رؤیا‌هایی برای شغلش داشت. حالا اما کارگاهش دارد نفس‌های آخر را می‌کشد.
سجاد عارف با همان پولی که از پس دادن ماشین دستش آمده بود، کارگاه را از پدر رهن می‌کند، مقداری پول برای حقوق چند ماه کارگران کنار می‌گذارد و کارش را شروع می‌کند.
کارگاه اشتغال فیاض بخش از ۲۲ سال پیش فعال است و بخش‌های مختلفی برای فعالیت توانیابان دارد.