منطقه ۷ - صفحه 73

منطقه ۷

مهم‌ترین ورودی و سبزترین منطقه مشهد 

قرار داشتن رباط و ایوان هشتصدساله طرق در منطقه ۷ نشان می‌دهد که این منطقه در طول تاریخ نقش پذیرایی از زائران حضرت‌رضا (ع) را برعهده داشته است. امروزه نیز بیش از ۶۰ درصد زائران و مسافران از این منطقه وارد مشهد می‌شوند. اهالی این منطقه در دهه آخر صفر با برپایی ایستگاه‌های صلواتی، نقش میزبانی را به شایستگی ایفا می‌کنند. قرار گرفتن پارک جنگلی طرق، منطقه گردشگری هفت‌حوض و باغ گیاه شناسی در منطقه ۷، این نقطه شهر را سبزترین منطقه مشهد کرده است. بازار‌های ۱۷ شهریور و اماکن اقامتی بخش دیگری از هویت گردشگری منطقه ۷ را شکل می‌دهد. باغ خونی، تپه نادری، کاروان‌سرای باباقدرت، آب‌انبار حوض برجی و بازار رضا (ع) ازجمله ظرفیت‌های هویتی این منطقه است. فرودگاه، نهاد‌های نظامی مانند نیروی هوایی، پدافند هوایی و پادگان‌های نظامی این منطقه را راهبردی کرده است. بوی مشمئزکننده کارخانه کمپوست در ورودی شهر، فراوانی زمین‌های رهاشده آستانه و مشکل سنددارشدن خانه‌ها از معضلات منطقه ۷ است. در مساحت ۴۷۴۲ هکتاری منطقه ۷ شهرداری مشهد ۲۵۷ هزار نفر زندگی می‌کنند.

دیگ‌های آش زهرا خانم ۲۵ سال است که هفتم هر ماه قمری، در محله کوشش برپا می‌شود. سایر بانوان همسایه و خانواده‌اش هم در پختن آش، او را همراهی می‌کنند.
«سید محمد حسینی» کارشناسی ارشد الکترونیک است، اما هر کاری را دوست دارد، یاد می‌گیرد و به خاطرش دست به تحقیق می‌زند. از سیم‌کشی خودرو تا نصب دوربین مداربسته و دزدگیر را بلد است.
شمسی شوشتری یک بانوی فعال است که از هیچ تلاشی برای محله‌اش فروگذار نمی‌کند. مادر ۳ پسر است و در زندگی با مسائل مختلفی دست و پنجه نرم می‌کند، اما باز دست از جدیت و تلاش برنمی‌دارد.
بخش آموزش بهره‌برداران مرکز تحقیقات جهاد کشاورزی تلاشی است برای توسعه کارآفرینی و ایجاد اشتغال و آموزش هرچه بیشتر کسانی که به فعالیت‌های کشاورزی علاقه دارند.
«کوکب قربانعلی» مادر شهید «یوسف کامیاب» تنها دارایی‌اش یک تخت و یک چمدان لباس است که گوشه سالن پذیرایی منزل دخترش گذاشته و مدت‌های مدید است که از دار دنیا میم مالکیت را فقط به لباس‌ها و فرزندانش می‌دهد و بس!
جلسات ثابت «ثریا خانه یکی» در سیدی و طرق زبانزد مردم محله است تا آنچه آموخته را به شاگردانش هم آموزش دهد. او دستی بر نوشتن هم دارد و ۴ جلد کتاب نوشته که یکی از آن‌ها داستان زندگی خودش است.
سال‌۴۷ خانه انصاف در طرق شکل گرفت. حاج‌رمضان که یکی از بزرگ‌تر‌های طرق بود، عضوی از این خانه و رئیس آنجا شد.هر‌جا حرف از اختلاف بود، مرحوم حاجی‌رمضان وساطت می‌کرد و آن‌ها را آشتی می‌داد.