مدرسه علمیه «ولیعصر کرمانیها» با همت چند طلبه کرمانی از جمله حجت الاسلام اکبر ایزدی در سال ۶۵ ساخته شد و از همان سال تاکنون حجت الاسلام ایزدی مدیریت این مدرسه را بر عهده گرفتهاست.
منطقه ۴
پاتوق طلبههای مشهد
محله طلاب از معروفترین محلههای منطقه ۴ است که بسیاری نام منطقه را به این محله میشناسند. پیشینه نامگذاری این محله به سکونت طلبههای مشهدی در طلاب برمیگردد. محله تلگرد در منطقه ۴ قطب جاروبافی مشهد است. بسیاری از شهروندان این محله، جاروبافی را از بزرگان خود به ارث بردهاند و امروزه جاروهای تولیدیشان را به گوشهوکنار ایران میفرستند. یکیدیگر از محصولات تولیدی این منطقه کیف است. خیابانهای «وحید» و «شهید حسینیمحراب»، بورس تولید کیف است و بسیاری از زائران این خیابان را برای خرید کیف انتخاب میکنند. بازار خطی شهید مفتح، بازار مانتو ایثار، مجتمع تجاری فردوسی، بازار طلا و جواهر و... از جمله بازارهای منطقه ۴ است که مشتریان پروپاقرصی از گوشهوکنار ایران و جهان دارد. گلشور، قدیمیترین گورستان عمومی مشهد، که امروز بوستان بهشت بر روی آن قرار گرفته است، در این منطقه قرار دارد. بیشترین جمعیت این منطقه در بافت کمبرخوردار ساکناند، بافتی که حاشیه شهر محسوب میشود. منطقه چهار شهرداری مشهد سال ۱۳۷۳ تاسیس شده است و در مساحت ۱۳۴۲ هکتاری آن ۲۶۲ هزار نفر زندگی میکنند.
حسین مرصعی ۳۰ سال است در ورزشهای صبحگاهی بوستان بهشت به عنوان مربی فعالیت دارد و همان ابتدای کار اسم گروه خود را گروه فرهنگی- ورزشی شفق نامگذاری میکند.
حسن میرزایی که در آن زمان یک نوجوان انقلابی بوده میگوید: گاهی اوقات عدهای میگویند زمان شاه خیلی خوب بود! همه چی روبهراه بود. من زندگی در آن دوران را لمس کردم. با اینکه آن موقع کم سن و سال بودم ولی مسائلی دیدم که فطرتم میگفت کار زشتی است.
مجتبی امینی، ۱۸ ساله، رتبه سوم کنکور کاردانی امسال در رشته الکتروتکنیک یا برق صنعتی به خود اختصاص دادهاست. او از همه میخواهد قدر برق را بندانند و در مصرفش صرفه جویی کنند.
بی بی کبری ثابتی میگوید: به بهانه تحویل کاموا به منزل شهید فاضل الحسینی میرفتم و از او که در ساخت نارنجک دستی مهارت داشت؛ تعدادی نارنجک تحویل میگرفتم و به شهرستان های اطراف مشهد از جمله تربت حیدریه و قوچان می بردم.
هیئت مذهبی مریدان اهلبیت (ع) در محله التیمور، یکسالونیم است که فعالیت مجوزدارش را آغاز کرده است و حالا بیش از هفتادمستمع ثابت دارد.
علی ارژندی، کارگرِ فضای سبز است که درختها را سروسامان میدهد، میکارد، رسیدگی میکند و داستان روییدن و خشکیدنشان را میداند. تعهدی که به کارش دارد باعث شده است همکارانش او را به عنوان زبده این کار بشناسند.