حسن ذوالفقاری وقت نوشتن کتاب درباره شهدا حس خاصی داشته است؛ «زمان تحقیق در پرونده شهدا، طوری با آنها حس نزدیکی میکردم که انگار سالها با آنها زندگی کردم و دارم درباره رفقای صمیمیام مینویسم.»
الهه پژوهي، بازيگر و دوبلور محله شفا میگوید: با وجود فضای سنتی محله، خانوادهام حساسیتهای مرسوم را نشان ندادند؛ مرحوم پدرم که از خیاطهای معروف مشهد بود، مشوق اصلی من برای ورود به عرصه تئاتر بود.
بهاره تاج بخش داستاننویسی که رتبه برتر جشنواره فانوس را به دست آورده میگوید: وقتی فهمیدم نمیتوانم مثل آدمهای دیگر زندگی کنم، تصمیم گرفتم بنویسم، هرچند برای نوشتن هم دستم به قلم نمیرفت.
رضا خوشدل ۳۰سالی میشود که مربی کوهنوردی است. او از سال ۶۹ که جوانترین مربی بوده، هر سال بهطور متوسط ۵۰۰ کارآموز را در رشته کوهنوردی تربیت کرده است.
محمد تواناکرمانی نویسنده کتاب «ارابه عشق» است. او قصد دارد خاطراتش را از خدمت به زائران امامرضا (ع) و آنچه در ساعتهای حضورش در حرم مطهر میبیند، جمعآوری کند و جلدهای دوم و سوم همین کتاب را در آینده به چاپ برساند.
نویسنده مشهدی یکی از آثار پرفروش سینماهای کشور میگوید: «پول وپارتی» شبیه هیچ کدام از فیلمهای درحال اکران یا آثاری که در چند سال گذشته در سینمای ایران دیده ایم، نیست.
مصطفیزاده از بزرگترین نویسندگان و پژوهشگران تئاتر خراسان و از پیشکسوتان مطرح در عرصه شعر و بزرگترین محقق تعزیه در کشور بود که آثار و تالیفات متعددی نیز در این عرصه داشت.
پژوهشگر قدیمی تاریخ مشهد، این مسیر را از پدرش به ارث برد و پس از فوت او بر سر این کار نشست. ابتدا یادداشتهای پدر را سامان داد و منتشر کرد و بعد کتابهای خودش متولد شد.
خوشنویسی داخل رواق صحن جمهوری اسلامی (به خط ثلث و کوفی) و کتیبههای «ربّنا» در حرم مطهر رضوی، سنگ یادبود مزار رودکی (تاجیکستان) هنر استاد انوشیروان فروغی است.
حسین نژادموسی از ۱۰ سالگی با دوربین آنالوگی که در خانهشان بوده عکاسی طبیعت و منظره انجام داده است. او حالا کاگردان و مدیر تولید است و مستند «سپهر»، «بانی خیر» و «به توان چهل» از آثار اوست.
علیاکبر عذرایی میگوید: برای روایتگری جنگ هیچکس شایستهتر از افرادی نیست که در واحد اطلاعات و تخریب بودند؛ زیرا آنها نوک پیکان حمله بودند.
زوج هنرمند محله لادن سالهاست در عرصه سینما حضور دارند. امیراطهر سهیلی، کارگردان، تدوینگر و نویسنده سینما است و همسرش محبوبه سلطانی هم به عنوان طراح لباس و بازیگر مشغول به کار است.
عباس ساعی میگوید: زندگی توی روستا و طبیعت بکرش، بزرگترین موهبت شاعرشدنم بود و این همان دلیل مهمی است که باعث شد حتی بعدها هم پس از سالها زندگی توی شهر هرگز به آن عادت نکنم.
مجید کشوری مدرس، نویسنده، هنرمند، ورزشکار، عضو انجمن بینالمللی راه به زیستن و مدرس «قانون کار وتامین اجتماعی» در مجمع امور صنفی است.
علی آقایی چندین حرفه را آزموده تا سرانجام نشسته است پشت پیکان تاکسی زرد رنگ مدل۷۸ و حالا سالهاست با آن، چرخ زندگیاش میچرخد. مسیرش هم بیشتر مواقع اطراف حرم است.
نام رمان، «عیدگاه» است و قصهاش از جلو یک قهوهخانه و مارگیرهایی شروع میشود که درصدد ذبح مار هستند تا پوستش را بکَنند و با گوشتش آبگوشت درست کنند! ماجرایی واقعی از عیدگاه دههشصت.
استاد کمالالدین غراب ترجمهای مفهومی و زیباشناسانه از قرآن کریم در دست نگارش دارد که بعداز گذشت ۱۷سال مراحل پایانی کار را میگذراند.
دکتر محمدمهدی رکنی سال ۱۳۸۲ پس از ۴۶ سال تدریس تمام وقت، با رتبه علمی استادتمام از دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بازنشسته شد و هم اکنون عضو شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی است.
نام عبدالحمید مولوی به عنوان باستانشناس در یونسکو ثبت شده بود و هر پژوهشگری که به خراسان میآمد، یونسکو نشانی منزلش در خیابان مولوی را به او میداد.
عباس، خودساخته بود و مدام تلاش میکرد به آنجایی که دلش میخواهد برسد، یک آدم ایدئالیست که دوست داشت تجربههای تازه داشته باشد و این تجربهها را به دیگران هم منتقل کند.